اعتراف همسران رسول خدا |
اعتراف همسران رسول خدا | به نزول آيه در شأن اصحاب كساء به دو دلیل زیر اهميت دارد:
الف – همسران رسول خدا | ، گذشته از آن كه همسر آن حضرت بودند و در خانه ايشان زندگى مىكردند و اين آيه در خانه رسول خدا | نازل شده است و به شأن نزول آيه از بقيه آگاهى بيشترى دارند، از اصحاب رسولخدا| نيز به شمار مىروند و از اين رو با توجه به آنچه پيشتر درباره اصحاب بيان شد، سخن آنان سند خواهد بود.
ب – با توجه به تلاش سؤال برانگيز عدهاى در انحصار آيه در همسران رسولخدا | يا شمول آيه نسبت به همسران آن حضرت، اعتراف آنان به نزول آيه در شأن اصحاب كساء اهميت فراوانى دارد. که به برخی از آنها اشاره میکنیم:
الف – ام سلمه
نام او هند و از مهاجران به حبشه است كه به دنبال مرگ شوهرش، رسولخدا | از او خواستگارى كرد.([1]) شخصيت اخلاقى و دينى «امسلمه» نياز به بحث ندارد و براساس رواياتى كه در شأن نزول آيه از عاقبت به خيرى او حكايت مىكند، جايگاه رفيع او نزد رسول خدا | آشكار مىشود. او از كسانى است كه به صراحت اعتراف كرده آيه در شأن اصحاب كساء نازل شده است. نزول آيه از قول او در منابع و مصادر زيادى نقل شده است.([2])
ب – زينب
زينب بنت جحش از همسران رسول خدا | است كه عقد ازدواج او با رسول خدا | در آسمان خوانده شد و به همين جهت بر بقيه همسران مباهات مىكرد كه عقد مرا خداوند خوانده است. به همين دليل ديگر همسران رسولخدا| نيز به ديده احترام به او مىنگريستند.([3])
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء اوست كه از وى حداقل در يك منبع نقل شده است.([4])
ج – عايشه
عايشه از همسران رسول خدا | است كه به دليل شهرت ميان مسلمانان نياز به توصيف ندارد.
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء عايشه است. نقل این حديث از قول او در منابع و مصادر بىشمارى آمده است.([5])
([1]) الاصابة فى تمييز الصحابه، ج 8، ص 203.
([2]) مسند، احمد بن حنبل، ج 7، ص 415، و 431 و 423؛ صحيح، ترمذى، ج 5، ص 141؛ ينابيع المودة، ص 107؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ اللباب فى علومالكتاب، ج 15، ص 548؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتحالبيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 86؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 158؛ معجم كبير، طبرانى، ج 3، ص 52؛ اضواء البيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ تفسير روح المعانى، ج 22، ص 14؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 2، ص 1626؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسيرالحديث، ج 7، ص 379 و دهها منبع ديگر.
([3]) الاصابة فى تمييز الصحابة، ج 8، ص 93.
([5]) صحيح، مسلم، جزء 7، ص 130؛ ينابيع المودة، ص 107؛ اضواءالبيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 3، ص 1627؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسير الحديث، ج 7، ص 379؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتح البيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 87؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 159؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373 و منابع ديگر.
اعتراف همسران رسول خدا |
اعتراف همسران رسول خدا | به نزول آيه در شأن اصحاب كساء به دو دلیل زیر اهميت دارد:
الف – همسران رسول خدا | ، گذشته از آن كه همسر آن حضرت بودند و در خانه ايشان زندگى مىكردند و اين آيه در خانه رسول خدا | نازل شده است و به شأن نزول آيه از بقيه آگاهى بيشترى دارند، از اصحاب رسولخدا| نيز به شمار مىروند و از اين رو با توجه به آنچه پيشتر درباره اصحاب بيان شد، سخن آنان سند خواهد بود.
ب – با توجه به تلاش سؤال برانگيز عدهاى در انحصار آيه در همسران رسولخدا | يا شمول آيه نسبت به همسران آن حضرت، اعتراف آنان به نزول آيه در شأن اصحاب كساء اهميت فراوانى دارد. که به برخی از آنها اشاره میکنیم:
الف – ام سلمه
نام او هند و از مهاجران به حبشه است كه به دنبال مرگ شوهرش، رسولخدا | از او خواستگارى كرد.([1]) شخصيت اخلاقى و دينى «امسلمه» نياز به بحث ندارد و براساس رواياتى كه در شأن نزول آيه از عاقبت به خيرى او حكايت مىكند، جايگاه رفيع او نزد رسول خدا | آشكار مىشود. او از كسانى است كه به صراحت اعتراف كرده آيه در شأن اصحاب كساء نازل شده است. نزول آيه از قول او در منابع و مصادر زيادى نقل شده است.([2])
ب – زينب
زينب بنت جحش از همسران رسول خدا | است كه عقد ازدواج او با رسول خدا | در آسمان خوانده شد و به همين جهت بر بقيه همسران مباهات مىكرد كه عقد مرا خداوند خوانده است. به همين دليل ديگر همسران رسولخدا| نيز به ديده احترام به او مىنگريستند.([3])
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء اوست كه از وى حداقل در يك منبع نقل شده است.([4])
ج – عايشه
عايشه از همسران رسول خدا | است كه به دليل شهرت ميان مسلمانان نياز به توصيف ندارد.
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء عايشه است. نقل این حديث از قول او در منابع و مصادر بىشمارى آمده است.([5])
([1]) الاصابة فى تمييز الصحابه، ج 8، ص 203.
([2]) مسند، احمد بن حنبل، ج 7، ص 415، و 431 و 423؛ صحيح، ترمذى، ج 5، ص 141؛ ينابيع المودة، ص 107؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ اللباب فى علومالكتاب، ج 15، ص 548؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتحالبيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 86؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 158؛ معجم كبير، طبرانى، ج 3، ص 52؛ اضواء البيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ تفسير روح المعانى، ج 22، ص 14؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 2، ص 1626؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسيرالحديث، ج 7، ص 379 و دهها منبع ديگر.
([3]) الاصابة فى تمييز الصحابة، ج 8، ص 93.
([5]) صحيح، مسلم، جزء 7، ص 130؛ ينابيع المودة، ص 107؛ اضواءالبيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 3، ص 1627؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسير الحديث، ج 7، ص 379؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتح البيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 87؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 159؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373 و منابع ديگر.
اعتراف همسران رسول خدا |
اعتراف همسران رسول خدا | به نزول آيه در شأن اصحاب كساء به دو دلیل زیر اهميت دارد:
الف – همسران رسول خدا | ، گذشته از آن كه همسر آن حضرت بودند و در خانه ايشان زندگى مىكردند و اين آيه در خانه رسول خدا | نازل شده است و به شأن نزول آيه از بقيه آگاهى بيشترى دارند، از اصحاب رسولخدا| نيز به شمار مىروند و از اين رو با توجه به آنچه پيشتر درباره اصحاب بيان شد، سخن آنان سند خواهد بود.
ب – با توجه به تلاش سؤال برانگيز عدهاى در انحصار آيه در همسران رسولخدا | يا شمول آيه نسبت به همسران آن حضرت، اعتراف آنان به نزول آيه در شأن اصحاب كساء اهميت فراوانى دارد. که به برخی از آنها اشاره میکنیم:
الف – ام سلمه
نام او هند و از مهاجران به حبشه است كه به دنبال مرگ شوهرش، رسولخدا | از او خواستگارى كرد.([1]) شخصيت اخلاقى و دينى «امسلمه» نياز به بحث ندارد و براساس رواياتى كه در شأن نزول آيه از عاقبت به خيرى او حكايت مىكند، جايگاه رفيع او نزد رسول خدا | آشكار مىشود. او از كسانى است كه به صراحت اعتراف كرده آيه در شأن اصحاب كساء نازل شده است. نزول آيه از قول او در منابع و مصادر زيادى نقل شده است.([2])
ب – زينب
زينب بنت جحش از همسران رسول خدا | است كه عقد ازدواج او با رسول خدا | در آسمان خوانده شد و به همين جهت بر بقيه همسران مباهات مىكرد كه عقد مرا خداوند خوانده است. به همين دليل ديگر همسران رسولخدا| نيز به ديده احترام به او مىنگريستند.([3])
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء اوست كه از وى حداقل در يك منبع نقل شده است.([4])
ج – عايشه
عايشه از همسران رسول خدا | است كه به دليل شهرت ميان مسلمانان نياز به توصيف ندارد.
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء عايشه است. نقل این حديث از قول او در منابع و مصادر بىشمارى آمده است.([5])
([1]) الاصابة فى تمييز الصحابه، ج 8، ص 203.
([2]) مسند، احمد بن حنبل، ج 7، ص 415، و 431 و 423؛ صحيح، ترمذى، ج 5، ص 141؛ ينابيع المودة، ص 107؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ اللباب فى علومالكتاب، ج 15، ص 548؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتحالبيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 86؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 158؛ معجم كبير، طبرانى، ج 3، ص 52؛ اضواء البيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ تفسير روح المعانى، ج 22، ص 14؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 2، ص 1626؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسيرالحديث، ج 7، ص 379 و دهها منبع ديگر.
([3]) الاصابة فى تمييز الصحابة، ج 8، ص 93.
([5]) صحيح، مسلم، جزء 7، ص 130؛ ينابيع المودة، ص 107؛ اضواءالبيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 3، ص 1627؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسير الحديث، ج 7، ص 379؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتح البيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 87؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 159؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373 و منابع ديگر.
اعتراف همسران رسول خدا |
اعتراف همسران رسول خدا | به نزول آيه در شأن اصحاب كساء به دو دلیل زیر اهميت دارد:
الف – همسران رسول خدا | ، گذشته از آن كه همسر آن حضرت بودند و در خانه ايشان زندگى مىكردند و اين آيه در خانه رسول خدا | نازل شده است و به شأن نزول آيه از بقيه آگاهى بيشترى دارند، از اصحاب رسولخدا| نيز به شمار مىروند و از اين رو با توجه به آنچه پيشتر درباره اصحاب بيان شد، سخن آنان سند خواهد بود.
ب – با توجه به تلاش سؤال برانگيز عدهاى در انحصار آيه در همسران رسولخدا | يا شمول آيه نسبت به همسران آن حضرت، اعتراف آنان به نزول آيه در شأن اصحاب كساء اهميت فراوانى دارد. که به برخی از آنها اشاره میکنیم:
الف – ام سلمه
نام او هند و از مهاجران به حبشه است كه به دنبال مرگ شوهرش، رسولخدا | از او خواستگارى كرد.([1]) شخصيت اخلاقى و دينى «امسلمه» نياز به بحث ندارد و براساس رواياتى كه در شأن نزول آيه از عاقبت به خيرى او حكايت مىكند، جايگاه رفيع او نزد رسول خدا | آشكار مىشود. او از كسانى است كه به صراحت اعتراف كرده آيه در شأن اصحاب كساء نازل شده است. نزول آيه از قول او در منابع و مصادر زيادى نقل شده است.([2])
ب – زينب
زينب بنت جحش از همسران رسول خدا | است كه عقد ازدواج او با رسول خدا | در آسمان خوانده شد و به همين جهت بر بقيه همسران مباهات مىكرد كه عقد مرا خداوند خوانده است. به همين دليل ديگر همسران رسولخدا| نيز به ديده احترام به او مىنگريستند.([3])
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء اوست كه از وى حداقل در يك منبع نقل شده است.([4])
ج – عايشه
عايشه از همسران رسول خدا | است كه به دليل شهرت ميان مسلمانان نياز به توصيف ندارد.
يكى از راويان حديث نزول آيه در شأن اصحاب كساء عايشه است. نقل این حديث از قول او در منابع و مصادر بىشمارى آمده است.([5])
([1]) الاصابة فى تمييز الصحابه، ج 8، ص 203.
([2]) مسند، احمد بن حنبل، ج 7، ص 415، و 431 و 423؛ صحيح، ترمذى، ج 5، ص 141؛ ينابيع المودة، ص 107؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ اللباب فى علومالكتاب، ج 15، ص 548؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتحالبيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 86؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 158؛ معجم كبير، طبرانى، ج 3، ص 52؛ اضواء البيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ تفسير روح المعانى، ج 22، ص 14؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 2، ص 1626؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسيرالحديث، ج 7، ص 379 و دهها منبع ديگر.
([3]) الاصابة فى تمييز الصحابة، ج 8، ص 93.
([5]) صحيح، مسلم، جزء 7، ص 130؛ ينابيع المودة، ص 107؛ اضواءالبيان، ج 6، ص 578؛ فتحالقدير، ج 4، ص 279؛ جامعالتفسير من كتب الاحاديث، ج 3، ص 1627؛ البحرالمحيط، ج 7، ص 231؛ التفسير الحديث، ج 7، ص 379؛ تفسير، طبرى، ج 10، ص 296؛ تفسير، ابن ابى حاتم، ج 9، ص 3132؛ تفسير، البغوى، ج 3، ص 529؛ تفسير، ماوردى، ج 4، ص 401؛ تفسير، ابن كثير، ج 3، ص 493؛ فتح البيان فى مقاصد القرآن، ج 11، ص 87؛ مستدرك، حاكم، ج 3، ص 159؛ مصنف، ابن ابى شيبه، ج 6، ص 373 و منابع ديگر.
هیچ نظری وجود ندارد