هر چند شخصيت فرد با انديشه و افكار و آراء و آثار او است نه با صورت و سيما و صفات ظاهرى او (1) ولى بعنوان اينكه نيمرخى از چهره ى ملكوتى آن نوزاد اسلام را به طالبان و علاقمندان او نشان دهيم بر روال سيره نويسان چهره نگر با اندك تغيير لفظى در زير مى آوريم تا همراه تصوير ارزشهاى ذهنى او يك تصوير تقريبا عينى هم، از آن بزرگوار داشته باشيم.مورخين در اين باره چنين ثبت كرده اند كه: او داراى قامت معقول و اندام مناسب و زيبا بود صورتش گندمگون و نورانى، رنگ مويش مشگى و انبوه، چهره اش با صفا و ملكوتى، فاصله دندانهاى گشاد و كتف هايش باز و گسترده، بدنش لاغر و باريك و بطور كلى در هاله اى ازابهت و جلال قرار داشت كه فروغ روحانيت و جلوه معنويت از سيماى بهشتى او نمودار و جلوه گر بود.تلاوت آيات قرآن او با آن زمزمه هاى حزين و آواى دلبرا براى اهل نظر جهانى از لطف و صفا مى آفريد كه هم لذت بخش بود و هم انسان ساز.هميشه زير لباس خود پارچه اى از پشم خشن مى پوشيد ولى لباس روئين او گرانبها و فاخر بود.او هميشه توصيه ميكرد كه لباس تميز و زيبا بپوشيد و قناعت در لباس را روا نمي شمرد و مي فرمود: جد بزرگوارم على بن الحسين (ع) هميشه لباس فاخر مى پوشيد كه گاهى قيمت آن از پانصد درهم بالاتر بود و عباى گرانبهائى داشت كه معمولا به پنجاه دينار ابتياع مي فرمود سپس در تعقيب توصيه خود اين آيه را تلاوت فرمود:قل من حرم زينة الله التى اخرج لعباده و الطيبات من الرزق.بگو كى و كدام آئين لباسهاى زيبا و غذاهاى گوارا و مطبوع را بر مردم حرام نموده است (2) .
پىنوشتها:
1 ـ از سخنان معروف رضوان جايگاه مرحوم كاشف الغطاء مجاهد است جائى كه ميفرمايد:الانسان آرائه و افكاره لا صورته و اعضائه «آئين ما ص 44 از انتشارات نسل جوان»2 ـ المجالس السنيه ج ص 523 و ديگر منابع مربوط
