3 ژوئن 2026

  • English
  • العربیه
  • اردو
  • English
  • العربیه
  • اردو

مجمع جهانی شیعه شناسی

  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
Home بدون دسته ( پیشفرض)

با توجه به منابع اهل سنت، آیا انبیاء گذشته به پیامبر توسل می کردند؟

با توجه به منابع اهل سنت، آیا انبیاء گذشته به پیامبر توسل می کردند؟
0
SHARES
7
VIEWS
Share on FacebookShare on Twitter

با توجه به منابع اهل سنت، آیا انبیاء گذشته به پیامبر توسل می کردند؟

پاسخ
با تتبع در منابع اهل‌سنت هویدا میگردد که توسل در سیره انبیای الهی به صورت یک سنت رواج داشته است و انبیاء گذشته به پیامبر توسل می کردند، که در ذیل به دو نمونه از آن اشاره می شود؛

توسل آدم علیه السلام به پیامبر(صلی الله علیه و آله)

آن‌گاه که آدم علیه السلام برای ترک اولی به زمین هبوط یافت، با توسل به پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) مورد عفو قرار گرفت. قرآن از این واقعه چنین یاد می­کند: (فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ کَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ)؛ (سوره بقره، آیه ۳۷)

علمایی مانند طبرانی)المعجم الصغیر، ج۲، ص۸۳)، حاکم نیشابوری،)حافظ، المستدرک، ج۲، ص۶۱۵(، ابن­کثیر( البدایه والنهایه ج۲، ص۳۹۳(، ابن‌تیمیه (مجموعه الرسائل و المسائل، ج۴، ص۱۱( و دیگران گفته اند که مراد از کلمات فقط رسول الله (صلی الله علیه و آله) می­باشد.

توسل ابراهیم علیه السلام به پیامبر(صلی الله علیه و آله)
در تفسیر آیه (رَبَّنَا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتِی بِوَادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ…)؛ (سوره ابراهیم، آیه ۳۷) آن‌گاه که ابراهیم هاجر و اسماعیل را در سرزمین بی­آب و علف تنها گذاشت، دعا کرد که پروردگار از آن دو دستگیری کند و برای استجابت دعا خود به پیامبر(صلی الله علیه و آله) متوسل شد.

مؤلف غرائب القرآن از توسل ابراهیم به پیامبر(صلی الله علیه و آله) این‌گونه خبر می­دهد: «و فیه أنه تَوَسَّلَ فی إجابه الدعاء بمحمد(صلی الله علیه و آله) و کأنه قال: إن ضیعت هاجر و إسماعیل فقد ضیعت محمداً» (تفسیر غرائب القرآن و رغائب الفرقان، ج‏۴، ص۲۰۵)

اسماعیل حقی در روح البیان، تبیین روشن­تری از این دعا و توسل دارد و می‌گوید: اینکه ابراهیم (علیه السلام) فرمود: رَبَّنَا إِنِّی أَسْکَنْتُ…؛ حال که قرار است زن و فرزندم را در این سرزمین بی­آب و علف تنها بگذارم، پروردگارا، به حق محمد(صلی الله علیه و آله)آن دو را یاری کن که اگر آنها را به حال خود رها کنی تا هلاک شوند، به‌درستی که محمد(صلی الله علیه و آله) را رها ساختی و او را هلاک نمودی؛ زیرا پیامبر(صلی الله علیه و آله) از صلب اسماعیل است. (تفسیر روح البیان، ج ۴، ص ۴۲۸)

وقوع موارد متعدد توسل به ساحت پیامبر، نشانه قدمت توسل و مستحکمترین دلیل بر صحت و مشروعیت آن است. برای مطالعه بیشتر در این زمینه به مقاله توسل در سیره انبیا از دیدگاه اهل‌سنت مراجعه کنید.

http://yon.ir/PsXlG

http://shiastudies.com/fa

برچسب ها: توسلوهابیت
نوشته قبلی

چه کنم تا فرزندم نماز بخواند ۱

نوشته‌ی بعدی

پاسخ علامه طباطبائی به شبهه توسل

مرتبط نوشته ها

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی
بدون دسته ( پیشفرض)

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی

میانه روی در نهج البلاغه
بدون دسته ( پیشفرض)

میانه روی در نهج البلاغه

ادوار اجتهاد
بدون دسته ( پیشفرض)

ادوار اجتهاد

آثار محبّت اهل بیت (ع) در قرآن
بدون دسته ( پیشفرض)

آثار محبّت اهل بیت (ع) در قرآن

بدون دسته ( پیشفرض)

قاطعیت و عطوفت در سیره امام علی(علیه السلام)

بررسی اتهام جسم ‌انگاری به شیعه
بدون دسته ( پیشفرض)

بررسی اتهام جسم ‌انگاری به شیعه

نوشته‌ی بعدی
پاسخ علامه طباطبائی به شبهه توسل

پاسخ علامه طباطبائی به شبهه توسل

هیچ نظری وجود ندارد

0
  • بهترین ها
  • قدیمی ترین
  • جدیدترین
  • سلام، مهمان
  • خروج
  • ورود
  • پربازدید
  • دیدگاه‌ها
  • آخرین
کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

می خواهم به مکتب شیعه کمک کنم

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

چهل حدیث درباره شیطان

چهل حدیث درباره شیطان

شیعیانی که سنی شده اند

شیعیانی که سنی شده اند

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

معادلۀ امنیتی جدید؛ از هرمز تا بیروت

معادلۀ امنیتی جدید؛ از هرمز تا بیروت

امام کاظم (ع) اسوه بشریت

امام کاظم (ع) اسوه بشریت

مقام علمی ـ سیاسی امام جواد (ع)

مقام علمی ـ سیاسی امام جواد (ع)

توحید از دیدگاه شیعه

توحید از دیدگاه شیعه

مجمع جهانی شیعه شناسی

مجمع جهانی شیعه شناسی در سال 1382 توسط جمعی از فضلای حوزه و دانشگاه تاسیس شد. هدف از تاسیس این نهاد علمی و مستقل، معرفی مکتب تشییع و دفاع از حقانیت آن بود که در قالب آموزش، پژوهش، ترجمه و نشر، ارتباطات و تبلیغات اسلامی انجام گرفت و به سهم خود گامی در جهت این راه مبارک برداشت. این مرکز همچنان با قوت و قدرت به راه خود ادامه داده و چشم انداز روشنی برای آینده دارد.

درباره ما

معرفی مجمع

تاریخچه مجمع

فعالیت مجمع

چشم انداز مجمع

گزارش تصویری

راه های ارتباطی

آدرس : قم ، بلوار ۴۵ متری عماریاسر ، بین کوچه ۴ و ۶ ، مجمع جهانی شیعه شناسی
تلفن : ۳۷۷۱۳۷۷۳ ـ ۰۲۵

سایر زبان ها

العربیه

اردو

English

نقشه

بازگشت به بالا