این روزها حتی راه رفتن در مناطق غرب کابل که هزاره ها در آنها ساکن هستند می تواند خطرناک باشد؛شیعیان هزاره حالا دیگر حتی برای رفتن به یک خرید معمولی هم نگران هستند.

هفته گذشته یک روز «آدیلا خیاری» و دو دخترش برای خرید پرده بیرون رفته بودند اما اندکی پس از آن پسرش از انفجار یک مینی بوس بمب گذاری شده است آگاه شد ،چهارمین خودرویی که فقط در عرض 48 ساعت،منفجر شد.

وقتی مادرش جواب تلفن را نداد نداد او با خشم در بیمارستان های پایتخت افغانستان جستجو برای مادرش را آغاز کرد.

او خواهرش حسنیه را در شرایط بحرانی و با سوختگی بیش از 50 درصد روز بدنش پیدا کررد و سپس مادر و خواهر دیگرش مینا هر دو را مرده یافت. سه روز بعد حسینه هم از دنیا رفت.

در مجموع 18 نفر در سری بمب گذاری های دو روزه علیه مینی بوس ها در منطقه دشت برچی کابل کشته شدند. این آخرین مورد در سری اقدامات شرورانه خشونت آمیز بود که جامعه اقلیت هزاره افغانستان را هدف قرار داده بود.

ماهیانه صدها افغان در اثر خشونت مربوط به جنگ دائمی این کشور کشته یا زخمی می شوند. اما هزاره ها که حدود 9 درصد از جمعیت 36 میلیون نفری را تشکیل می دهند به دلیل قومیت خود که متمایز از سایر گروه های قومی مانند تاجیک و ازبک و به خاطر مذهب خود یعنی تشیع هدف حمله گروه های افراطی قرار می گیرند.

پس از فروپاشی طالبان در حدود 20 سال پیش ، هزاره ها امید تازه ای به زندگی پیدا کردند و آنها که فقیرترین بخش جامعه این کشور بودند با پیشرفت در زمینه های مختلف از جمله آموزش و ورزش شروع به بهبود بخش های مختلف خود کردند.

اکنون بسیاری از هزاره ها برای محافظت از خود در شرایطی که انتظار دارند مورد حمایت قرار بگیرند مجبور هستند دست به اقدام برای محافظت از خود بزنند.

در داخل محوطه مسجد نبی رسول اکرم (ص) که توسط کیسه های ماسه ای که در برابر درهای تزئین شده و دیوارهای بلند 10 فوتی آن قرار گرفته بودند محافظت می شوند، قدرالله برومن یکی از هزاره هایی بود که این هفته در مراسم تشییع جنازه آدیلا و مینا شرکت کرد.

وی در این باره گفت: دولت به هزاره ها اهمیتی نمی دهد و نتوانسته از آنها محافظت کند و به همین دلیل هر کسی که استطاعت ترک این منطقه را داشته آن ترک کرده است اما کسانی که نمی توانند اینجا را ترک کنند محکوم به مرگ هستند.

گروه تروریستی داعش از زمان ظهور در سال های 2014 و 2015 علیه شیعیان افغانستان اعلان جنگ کرد و مسئولیت بسیاری از حملات اخیر به هزاره ها را بر عهده گرفته است.

اما هزاره ها به دلیل عدم محافظت از آنها به شدت به دولت مشکوک هستند. برخی نگرانند که سردمداران جنگی وابسته به دولت در پشت برخی از حملات باشند.

یکی از مشاورات سابق دولت در این باره به آسوشیتدپرس گفت : در درون رهبری سیاسی از بالا به پایین فرهنگ تبعیض علیه شیعیان هزاره وجود دارد.

به گفته ودود پدرام ، مدیر اجرایی سازمان حقوق بشر از سال 2015 حملات به هزاره ها منجر به کشته شدن حداقل 1200 هزاره و زخمی شدن 2300 نفر دیگر شده است.

هزاره ها در مدارس ، عروسی ها ، مساجد و باشگاه های ورزشی حتی در بدو تولد کشته می شوند.

سال گذشته افراد مسلح به یک بیمارستان که زنان باردار در آنجا بستری بودند در غرب کابل حمله کردند و وقتی تیراندازی به پایان رسید 24 نفر از جمله نوزادان و مادران آنها کشته شدند .

ماه گذشته نیز یک بمب گذاری سه گانه در مدرسه سیدالشهدا در همان منطقه باعث کشته شدن نزدیک به 100 نفر عمدتا دختران دانش آموز هزاره شد.

مصطفی وحید ، هزاره سالخورده ای که هنگام دفن مینا و مادرش گریه می کرد،گفت: جهان در مورد مرگ ما صحبت نمی کند؛ دنیا ساکت است؛ آیا ما انسان نیستیم؟

پاتریشیا گاسمن ، مدیر بخش آسیا در سازمان دیده بان حقوق بشر گفت که برخی از این حملات که عمدا غیرنظامیان ، بیمارستان ها و کودکان را هدف قرار داده است ، می توانند جنایات جنگی به شمار بیایند.

این مرکز از کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد درخواست کرده است تا کشتار هزاره ها را به عنوان نسل کشی یا جنایتی علیه بشریت مورد تحقیق و بررسی قرار دهد.

این سازمان و دیگر گروه های حقوق بشری همچنین در سال 2019 به دادگاه کیفری بین المللی کمک کردند تا پرونده های مشکوک جنایات جنگی را در افغانستان جمع اوری کند.

انتهای پیام