۱ ـ مسلم به سند خود از عایشه نقل مى کند:
پیامبر(صلى الله علیه وآله) صبحگاهى از حجره خارج شد، در حالى که بر روى دوش او پارچه اى از پشم خیاطى نشده بود. حسن بن على بر او وارد شد، او را داخل کسا کرد؛ آن گاه حسین وارد شده، و او نیز داخل در کساء شد. سپس فاطمه وارد شد، او را نیز داخل کساء کرد، بعد على وارد شد او را نیز در آن داخل نمود؛ آن گاه این آیه را تلاوت کرد: ( إِنَّما یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً).(۱)
۲ ـ ترمذى به سند خود از ام سلمه نقل مى کند:
پیامبر(صلى الله علیه وآله) روى حسن، حسین، على و فاطمه پارچه اى کشید؛ آن گاه عرض کرد: بارخدایا! اینان اهل بیت(علیه السلام) من و از خواصّ من هستند، رجس و پلیدى را از آنان دور کن و پاکشان گردان.(۲)
۳ ـ همچنین او از عمر بن ابى سلمه – ربیب پیامبر(صلى الله علیه وآله) – نقل مى کند:
هنگامى که آیه تطهیر در خانه ام سلمه بر پیامبر(صلى الله علیه وآله) نازل شد، فاطمه و حسن و حسین را دعوت نمود و روى آنان کسائى کشید. على نیز پشت سرش بود؛ آن گاه کسا را بر روى همه کشید. سپس عرض کرد: بارخدایا! اینان اهل بیت(علیه السلام) من هستند. رجس و پلیدى را از آنان دور کن و پاکشان گردان. امّ سلمه عرض کرد: اى رسول خدا! آیا من هم با آنانم؟ حضرت(صلى الله علیه وآله) فرمود: تو در جایگاه خود هستى، تو بر خیرى.(۳)
۴ ـ احمد در مسند به سندش از امّ سلمه نقل مى کند:
پیامبر(صلى الله علیه وآله) در حجره او بود، فاطمه(علیه السلام) با ظرفى از آبگوشت بر پیامبر(صلى الله علیه وآله) وارد شد. پیامبر(صلى الله علیه وآله)، درحالى که بر رختخواب خود نشسته و بر چیزى تکیه داده بود، خطاب به فاطمه(علیه السلام) فرمود: همسر و دو فرزندت را نیز دعوت کن. أُمّ سلمه مى گوید: من در حجره نماز مى خواندم، در آن هنگام این آیه بر پیامبر(صلى الله علیه وآله) نازل شد: ( إِنَّما یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً). أُمّ سلمه مى گوید: پیامبر(صلى الله علیه وآله) گوشه کسا را گرفت و بر روى همه کشاند؛ آن گاه دستانش را به آسمان بلند کرد و عرض کرد: بار خدایا! اینان اهل بیت من و از خواص من هستند، رجس و پلیدى را از آنان دورساز و پاکشان گردان. امّ سلمه مى گوید: به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) عرض کردم: آیا من با شما هستم؟ فرمود: تو بر خیرى، تو بر خیرى(۴).(۵)
پی نوشت
۱ ـ صحیح مسلم، ج ۷، ص ۱۳۰٫
۲ ـ صحیح ترمذى، ج ۵، ص ۶۵۶، کتاب المناقب.
۳ ـ صحیح ترمذى، ج ۵، ص ۳۲۷، کتاب تفسیر القرآن.
۴ ـ مسند احمد، ج ۶، ص ۲۹۲٫
۵ ـ على اصغر رضوانى، امام شناسى و پاسخ به شبهات (۱)، ص ۳۶۳٫
هیچ نظری وجود ندارد