حضرت فاطمه در جنگ احد و یارى نمودن پدر

رمضان سال سوم هجرت مى‏رسد، ولادت فرزندش حسن علیه‏السلام خاطره‏ى شیرین پیروزیهاى جنگ بدر را که در رمضان سال پیش رخ داد شیرین‏تر مى‏سازد.چندى نگذشت که جنگ احد آغاز شد.حمزه عموى پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله و سلم سردار دلیر مسلمانان و هفتاد و چهار تن نومسلمان دیگر به شهادت مى‏رسند.ضایعه چندان دلخراش است که خدای بزرگ ضمن آیاتى آنان را تسلیت مى‏دهد.«ان یمسسکم قرح فقد مس القوم قرح مثله و تلک الایام نداولها بین الناس…».(1)«اگر جراحتى به شما رسید به آنان هم مانند آن رسید. روزگار چنین است آن را از دست این بدست آن مى‏دهیم…».به زهراء خبر مى‏دهند پدرش در جنگ آسیب دیده است. سنگى به چهره‏ى او رسیده و چهره‏اش را خونین ساخته است.با دسته‏اى از زنان برمى‏خیزد. آب و خوردنى بر پشت خود برمى‏دارند و به رزمگاه مى‏روند.زنان، مجروحان را آب مى‏دهند و زخم‏هاى آنها را مى‏بندند و فاطمه جراحت پدر را شست و شو مى‏دهد.خون بند نمى‏آید. پاره بوریایى را مى‏سوزاند و خاکستر آن را بر زخم مى‏نهد تا جریان خون قطع شود.پیغمبر در مصیبت حمزه گریان شد و زهراء هم گریست.فاطمه علیهاالسلام هر دو یا سه روز خود را به احد مى‏رساند و بر مزار شهیدان مى‏گریست و آنان را دعا مى‏کرد. (۲)- به هنگام جنگ احد هنگامى که فاطمه و صفیه به رسول خدا صلى اللَّه علیه و آله و سلم رسیدند به آن حضرت نظر افکندند، حضرت به على علیه‏السلام فرمود عمه‏ام را از من دور نگه دارید ولى فاطمه را مانع نشوید. وقتى فاطمه علیهاالسلام به حضرت نزدیک شد و چهره‏ى حضرت را زخمى و دهان حضرت را آغشته به خون دید، فریاد زد و شروع کرد به پاک کردن خونها و مى‏گفت: خشم خداوند بر کسى که چهره‏ى رسول خدا را خونین کرده شدت یابد. (۳)- فاطمه علیهاالسلام فریادى زد و دستش را بر بالاى سرش گذاشت و با حالت فریاد و ناله با دیگر زنان هاشمى و قریشى از خانه بیرون آمد. (۴)- على علیه‏السلام با سپر خود آب مى‏آورد و فاطمه علیهاالسلام خونها را از چهره‏ى حضرت مى‏شست حصیرى را گرفته و سوزانده و خاکستر آن را بر روى زخمها مى‏پاشید.در حاشیه‏ى بحارالانوار آمده است: على علیه‏السلام با سپر خود آب مى‏آورد، وقتى فاطمه علیهاالسلام دید خونها را که مى‏شوید بند نمى‏آید، تکه حصیرى را گرفته و آتش زد و خاکستر آن را روى زخم پاشید تا خون بند آمد. (۵)
پی نوشت:

۱ ـ آل‏عمران ۱۴۳- ۱۴۰۲ ـ زندگانى فاطمه زهراء دکتر شهیدى ص ۷۹- ۷۷ به نقل از: مغازى ص ۲۹۰- ۲۵۰- ۲۴۹٫۳ ـ بحار/ ۲۰/ ۹۵۴ ـ بحار/ ۲۰/ ۱۱۷۵ ـ بحار/ ۱۰۲/ ۱۰۳ منقول از: فاطمه زهراء علیهاالسلام شادمانى دل پیابمر صلى اللَّه علیه و آله و سلم ص ۱۷۷-