بار دیگر ماه صفر به پایان خود نزدیک میشود، ماهی که یادآور رحلت وجودی مبارک، مطهرو خاتم انببیا الهی حضرت محمد (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع) است.محرم و صفر گویی از ابتدا پیوند دیرینهای با یکدیگر داشتهاند که تمام حوادث تلخ تاریخ را در خود جای داده و همواره تداعیکننده غم و اندوه برای دوستداران اهل بیت و پیامبر اکرم (ص) هستند.از روزی که حضرت محمد (ص) در ۱۷ربیع الاول سال ۵۷۰میلادی مطابق با سال عام الفیل پا به این عرصه خاکی نهاد، گویی تولدی نوین در جهان هستی آغاز شد و مدال سعادت و رستگاری به واسطه این مولود مبارک از سوی حضرت حق به بشریت اعطا شد.در آن روز نوزادی به این عالم خاکی قدم نهاد که بعد از چهل سال از سوی خداوند به عنوان آموزگار وحی و مربی برترین فرهنگ زیستن به اهل جهان معرفی شد. مقارن این ولادت پر برکت در صحنه گیتی آثار شگفتانگیز و اسرارآمیزی رخ داد که هشداری برای حاکمان و زور مداران تاریخ به حساب آمد فرو ریختن چهارده کنگره در ایوان کسری، خاموش شدن آتشکده فارس، جاری شدن آب در وادی سماوه بعد از سالهای طولانی خشکی، سرنگون شدن بتها در مکه و سایر نقاط عالم، خشک شدن دریاچه ساوه، پرتوافشانی نوری از وجود آن گرامی در آفاق آسمانها و خوابهای وحشتناک انوشیروان و موبدان، از جمله علائم خارقالعاده و از نشانههای هشدار دهندهای بود که مقارن تولد پیامبر خاتم (ص) در جهان حادث شد که در منابع معتبر تاریخی و جوامع مورد اعتماد حدیثی از آنها یاد شده است.اگر قرار است انسان برای بهتر زیستن و به سوی سعادت ابدی رفتن به دنبال الگو و سرمشق باشد، همانا میتواند به پیامبر اکرم (ص) تمسک جوید، این الگو به قدری کامل است که خداوند در آیه ۲۱سوره احزاب نیز میفرماید:مطمئنا برای شما در (رفتار و گفتار) رسول خدا (ص) سرمشق نیکو و کاملی میباشد.از منظر قرآن کریم یکی از شاخصترین ویژگیهای حضرت رسول(ص) اخلاق زیبا و برخورد شفقتآمیز با دیگران بود. آن بزرگوار با داشتن این خصلت ستودنی توانست در طول ۲۳سال، دلهای بسیاری را به خود شیفته کرده و به صراط مستقیم هدایت نماید، در حالی که هیچ قدرتی توان چنین کار شگفتی را نداشت.خداوند متعال این عامل اساسی را درآیه ۱۵۹سوره آل عمران چنین شرح میدهد: به برکت رحمت الهی در برخورد با مردم، نرم و مهربان شدی و اگر خشن و سنگدل بودی، از اطراف تو پراکنده میشدند.ابراز محبت و مهرورزی آن حضرت نه تنها شامل دوستان و اهل ایمان میشد، بلکه مخالفین آن بزرگوار نیز از اخلاق نرم و شفقتآمیز آن گرامی بهره مند بودند و این سبب جذب آنان به سوی اسلام میشد. به همین جهت خداوند متعال رسول گرامیاش را تحسین کرده و فرموده است: و یقینا تو دارای اخلاق عظیم و برجستهای هستی.کسانی که خود را وقف اصلاح جامعه کرده و برای سعادت افراد آن از هیچ کوششی فروگذار نمیکنند و با دلسوزی و عشق و علاقه به انجام وظایف محوله میپردازند، بدون تردید جایگاه خود را در جامعه و دلهای مردم تحکیم می بخشند، این ویژگی در رهبران الهی و پیشوایان جامعه از اهمیت ویژهای برخوردار است.قرآن مجید، پیامبر گرامی اسلام را با این خصلت پسندیده معرفی کرده ودر آیه ۱۲۸سوره توبه میفرماید: همانا فرستادهای از خود شما به سویتان آمد که رنجهای شما بر او سخت است و اصرار بر هدایت و راهنمایی شما دارد و نسبت به مومنان دلسوز و مهربان است.خداوند متعال همچنین به کسانی که دلسوزی و مهربانی رسول اکرم (ص) را نوعی ساده لوحی قلمداد میکردند و اغماض و چشم پوشیهای آن وجود گرامی را در مورد افراد خطاکار، سطحی نگری انگاشته و سخنانی ناروا در مورد پیامبر به زبان میآوردند در آیه ۶۱سوره توبه چنین میفرماید: از آنها کسانی هستند که پیامبر را آزار میدهند و میگویند: او ( آدم خوش باوری است!) بگو:خوش باور بودن او به سود شماست، او به خدا ایمان دارد و تنها مومنان را تصدیق میکند و برای مومنان شما رحمت است، اما کسانی که رسول خدا (ص) را میآزارند عذاب دردناکی در پیش دارند.دلسوزی حضرت خاتم الانبیاء به حدی بود که گاهی از شدت غصه و ناراحتی در آستانه هلاکت قرار میگرفت رسول مکرم اسلام نه تنها از انحراف و کجرویهای برخی از مسلمانان آزرده خاطر میشد، بلکه از گمراهی و نادانی نامسلمانان نیز در رنج و عذاب بود. تا این که خداوند متعال از دلسوزی رسول خویش در آیه ششم سوره کهف چنین یاد میکند: گویی میخواهی به خاطر اعمال ( ناروای) آنان، اگر به این گفتار ایمان نیاوردند، خود را هلاک کنی.توفیق در مدیریت جامعه به عوامل مختلفی بستگی دارد که یکی از مهمترین آنها آشنایی با مشکلات و گرفتاریهای طبقات محروم اجتماع است. پیامبران الهی عموما و پیامبراسلام به ویژه از چنین خصلت والایی برخوردار بودند.آنان خود را از مردم میدانستند و هیچگونه امتیاز و تفوقی بر خویشتن نسبت به سایر اقشار جامعه قائل نبودند. پیامبر اسلام (ص)میفرمود: همانا من هم همانند شما بشر هستم. در آیه دیگری خداوند متعال میفرماید: پیامبری از خود شما برایتان آمده است.علاوه بر مردمی بودن، آشنایی و آگاهی و لمس واقعیتهای پنهان جامعه از خصلتهای بارز آن حضرت بود. قرآن کریم در این رابطه میفرماید: آیا تو را یتیم نیافت و پناه داد و تو را گمشده یافت و هدایت کرد و تو را فقیر یافت و بینیاز نمود.حضرت خاتم الانبیاء (ص) در مقابل مرفهین بیدردی که از او میخواستند از طبقات محروم فاصله بگیرد، این آیه را تلاوت میکرد: من هرگز مردم با ایمان را(گر چه در ظاهر محروم و بیچیز و نیازمند باشند) از خود دور نخواهم کرد رسیدن به مقام نبوت اوصاف برجستهای میطلبد که یکی از آنها مردمی بودن و آشنایی با حقوق محرومان است. قرآن کریم با یادآوری دوران مشقت بار و سخت زندگی پیامبر (ص) به آن حضرت سفارش میکند که: یتیم را از خود دور نکن و درخواستکننده را از خود مران.گذری کوتاه به تاریخ پیامبران الهی نشان میدهد که آنان در راه اعتلای کلمه توحید و انجام رسالت خویش با سختترین موانع روبرو بودهاند، تحمل و بردباری پیامبر اکرم (ص) نیز در برابر کوه مشکلات که از هر سو به آن حضرت روی میآورد و موانع گوناگونی که هر یک میتوانست سد راه اهداف بلند حضرتش باشد، تمام دشمنان و مخالفین سرسخت آن حضرت را به زانو در آورد.از این رو گاهی خداوند متعال برای تقویت روحیه صبر و مقاومت رسول گرامیش میفرمود: پس صبر و بردباری پیشه کن، آن گونه که پیامبران اولوالعزم صبر کردند.و این چنین بود که حضرت محمد (ص) با تحمل مشکلات و صبر و پایداری توانست دین مبین اسلام را به جهانیان اعلام کند. انواع گرفتاریها و ناملایمات، صدمات جسمی و روحی، قرار گرفتن در معرض انواع اتهامات از قبیل:ساحر، مجنون، آشوبگر و سایر موانع راه پیامبر، با دو عامل ایمان به هدف و استقامت و پشتکار در راه رسیدن به آن، قابل تحمل بود.بندگی و خضوع در مقابل حق، فضیلتی ستودنی است که قرآن بارها بر این صفت زیبای محمدیاشاره دارد. خداوند متعال پیامبر گرامیاش را با وصف بندگی – که تمام اوصاف والای حضرت خاتم الانبیاء (ص) را تحت الشعاع قرار داده – یاد میکند و رسول گرامی اسلام نیز به عبودیت خود در پیشگاه حق همیشه افتخار میکرد.خداوند در آیه ۲۳سوره بقره در این رابطه میفرماید: و اگر در آنچه که به بنده خودمان نازل کردهایم شک دارید، یک سوره همانند آن را بیاورید.در آیه یکم سوره فرقان نیز میفرماید: بزرگوار و پر برکت است آن خداوندی که قرآن را بر بنده (خاص) خود نازل کرد تا بیمدهنده جهانیان باشد.پیامبر گرامی اسلام (ص) نیز آنچنان شیفته عبادت و بندگی در بارگاه ربوبی بود که گاهی خود را فراموش میکرد و از خود بیخود میشد، تا این که آیه نازل شد: ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که این قدر به زحمت و مشقت بیافتی.عدالت خواهی یکی از مهمترین اهداف بعثت پیامبران الهی است. خداوند متعال در سوره حدید میفرماید: ما فرستادگان خود را با دلایل روشن فرستادیم و با آنان کتاب آسمانی و میزان نازل کردیم تا مردم به عدالت قیام کنند.همچنین خداوند متعال از زبان پیامبر گرامی اسلام در سوره شوری میفرماید: من برای اجرای عدالت در میان شما مامور شدهام.امانتداری و صداقت پیامبر اکرم (ص) نه تنها یاران و پیروان آن حضرت را شیفته ایشان نموده بود بلکه دشمنان نیز به این حقیقت اذعان داشته و صداقت آن بزرگوار را میستودند.در این میان تصریح آیات الهی و تاکید کلام وحیانی قرآن بر صداقت و راستی و امانتداری آن حضرت حلاوتی دیگر دارد.در آیه ۵۰سوره انعام میفرماید: من نمیگویم خزائن خدا نزد من است و من (جز آن که خدا به من بیاموزد) از غیب آگاه نیستم و به شما نمیگویم من فرشتهام.در سوره نجم نیز میفرماید: و هرگز از روی هوای نفس سخن نمیگوید و آنچه میگوید چیزی جز وحی الهی که (بر او) نازل میشود نیست.اصرار بر اجرای قوانین الهی، حیاء و ادب، جوانمردی، سرمشق و الگو بودن برای انسانهای سعادتجو و حقیقت طلبی، تواضع، گذشت، ساده زیستی، سخاوت و نیکی به دیگران، کرامت نفس و بشیر و نذیر بودن، از جمله سایر صفات ستوده حضرت خاتم الانبیاء (ص) است که در آیات الهی به آنها اشاره شده است.شخصیت پیامبر (ص) نه تنها در بین مسلمانان بلکه در بین بسیاری از بزرگان و اندیشمندان جهان نیز از جایگاه خاصی برخوردار است.تولستوی نویسنده و فیلسوف اخلاق گرای معروف روسیه که آموزه هایش سر مشق رهبران بزرگ سیاسی در جهان بوده است در کتاب اسلام وعرب دکتر گستاولوبون در مورد پیامبر (ص) میگوید: شخص شخیص پیامبراسلام سزاوار همه گونه احترام و اکرام میباشد. شریعت پیغمبر اسلام بعلت توافق آن با عقل و حکمت در آینده عالمگیر خواهد شد.واشنگتون ایروینگ نویسنده و کنسول آمریکا در اسپانیا نیز در مورد پیامبر میگوید: تمام آیات قرآن محکم و پرمعنی میباشد واز روی شعور نوشته شده است. بنابر این ما (آیین خویش) سندی که باعث تسلی قلب خودمان در دست باشد نداریم.کارل مارکس در کتاب محمد عند علما الغرب خود مینویسد: محمد مردی بود که از میان مردمی بت پرست با اراده آهنین برخاست و آنان را به یگانه پرستی دعوت کرد و در دلهای ایشان جاودانی روح و روان را بکاشت. بنابراین او را نه تنها باید در ردیف مردان بزرگ و برجسته تاریخ شمرد بلکه سزاوار است که به پیامبری او اعتراف کنیم و از دل وجان بگوییم که او پیامبر خدا بوده است. /س
هیچ نظری وجود ندارد