زادگاه عبدالله بن جعفر بن ابی طالب
به گفته مورخان نامور، عبدالله نخستین نوزاد مسلمان مهاجر است که در سرزمین حبشه، در دوران مهاجرت نخستین مسلمانان، دیده به جهان گشود. از سال تولدش خبری دقیق در منابع تاریخی نامیده، لیکن چنانکه روایت شده، عبدالله در روز رحلت پیامبر ’ بین ده تا یازده سال داشته و با این محاسبه می توان گمان برد که وی در سالهای نخستین هجرت پیامبر ’ دیده به جهان گشوده است. در دائره المعارف اعلمی آمده است:«عبدالله سه سال بعد از بعثت پیامبر ’ در حبشه متولد شد.» .[۱]
این گزارش، صحیح به نظر نمیرسد؛ زیرا دعوت پیامبر در سه سال نخست بعثت غیر علنی بود و مقابلهای از ناحیه کفر قریش با آن حضرت رخ نداد تا پیامبر ’ به مسلمانان فرمان هجرت به حبشه دهد. شاید نظر اعلمی، سه سال نخست هجرت باشد، نه بعثت و اگر چنین باشد، هم با واقعیت دعوت پیامبر تطبیق میکند و هم با حدود تقریبی سن عبدالله بن جعفر، در هنگام رحلت پیامبر ’ ، علاوه بر این، منابع معتبر تاریخی آوردهاند که: «جعفر بن ابی طالب، در ماه رجب سال پنجم بعثت به دستور پیامبر ’ به حبشه هجرت کرد.».[۲] در هر حال قطعی است که او در سرزمین حبشه ولادت یافت؛ «جَعفَرُ بنُ أبی طالِبِ… وُلدَتُ لَهُ بِأَرض الحَبشَه عبدالله بن جعفر».[۳]«جعفر بن ابی طالب… در زمین حبشه فرزندش عبدالله متولد شد.»
[۱]– اعلمی، دائره المعارف، ج ۱۲
[۲]– نور الدین علی بن ابی بکر الهیثمی، مجمع الزواید، ج۹، دار اکتب العلمیه، بیروت، بیتا، صص ۲۶، ۲۸۲
[۳]– الروض الآنف، ج۲، ص ۹۰
هیچ نظری وجود ندارد