زادگاه عبدالله بن جعفر بن ابي طالب
به گفتة مورخان نامور، عبدالله نخستين نوزاد مسلمان مهاجر است که در سرزمين حبشه، در دوران مهاجرت نخستين مسلمانان، ديده به جهان گشود. از سال تولدش خبري دقيق در منابع تاريخي ناميده، ليکن چنانکه روايت شده، عبدالله در روز رحلت پيامبر ’ بين ده تا يازده سال داشته و با اين محاسبه مي توان گمان برد که وي در سالهاي نخستين هجرت پيامبر ’ ديده به جهان گشوده است. در دائره المعارف اعلمي آمده است:«عبدالله سه سال بعد از بعثت پيامبر ’ در حبشه متولد شد.» .[1]
اين گزارش، صحيح به نظر نميرسد؛ زيرا دعوت پيامبر در سه سال نخست بعثت غير علني بود و مقابلهاي از ناحية کفر قريش با آن حضرت رخ نداد تا پيامبر ’ به مسلمانان فرمان هجرت به حبشه دهد. شايد نظر اعلمي، سه سال نخست هجرت باشد، نه بعثت و اگر چنين باشد، هم با واقعيت دعوت پيامبر تطبيق ميکند و هم با حدود تقريبي سن عبدالله بن جعفر، در هنگام رحلت پيامبر ’ ، علاوه بر اين، منابع معتبر تاريخي آوردهاند که: «جعفر بن ابي طالب، در ماه رجب سال پنجم بعثت به دستور پيامبر ’ به حبشه هجرت کرد.».[2] در هر حال قطعي است که او در سرزمين حبشه ولادت يافت؛ «جَعفَرُ بنُ أبي طالِبِ… وُلدَتُ لَهُ بِأَرض الحَبشَة عبدالله بن جعفر».[3]«جعفر بن ابي طالب… در زمين حبشه فرزندش عبدالله متولد شد.»
[1]– اعلمی، دائرة المعارف، ج 12
[2]– نور الدین علی بن ابی بکر الهیثمی، مجمع الزواید، ج9، دار اکتب العلمیه، بیروت، بیتا، صص 26، 282
[3]– الروض الآنف، ج2، ص 90
هیچ نظری وجود ندارد