ابوالحسن علی بن محمد سمری، چهارمین و آخرین سفیر حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) است. وی پس از درگذشت حسین بن روح به مقام سفارت رسید و مدت سه سال عهدهدار این جایگاه بود.سمری از خاندانی دیندار و شیعه بود که در خدمتگزاری به «سازمان امامیه» شهرت فراوانی داشت. همین اصالت خانوادگی او، باعث شد در امر سفارت، با مخالفت چندانی روبهرو نشود.۱سمری، فرصت زیادی برای فعالیت نداشت؛ به همین دلیل، مانند نایبهای پیش از خود، نتوانست فعالیتهای گستردهای انجام داده، تغییرات قابل ملاحظهای در روابط خود و وکلا پدید آورد؛ لیکن اعتقاد شیعیان به بزرگواری و مورد اطمینان بودن او، مثل سایر نایبان بود و وی مورد پذیرش عموم شیعیان قرار گرفت.۲شش روز پیش از رحلت او، توقیعی از سوی امام دوازدهم به دستش رسید که مرگ وی را پیشگویی و زمان مرگ را نیز تعیین کرده بود. متن این توقیع شریف، نمایانگر پایان غیبت صغرا و نیابت خاص و آغاز غیبت کبرا و نیابت عام است.۳وفات علی بن محمد در سال ۳۲۹ق رخ داد و قبر او در بغداد است.
پی نوشت ها:
۱٫ الهامی، داود, آخرین امید، ص ۱۰۹٫۲٫ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج ۲، ص ۵۱۷٫۳٫ همان، ص ۵۱۶٫
منبع: درسنامه مهدویت۲-ص۸۳ تاص۸۴
هیچ نظری وجود ندارد