عدم برتری پرداخت زكات در نماز
گفتهاند، اگر مقصود از ركوع، ركوع نماز باشد بايد پرداخت زكات در حال نماز برتر باشد.
به اين شبهه توجه كنيد:
«لو كان هذا كذلك لكان دفع الزكاة فى حال الركوع افضل من غيره، لانّه ممدوح و ليس الامر كذلك عند احد من العلماء ممّن نعلمه من ائمة الفتوى.»
«اگر مقصود از ركوع، ركوع نماز باشد بايد پرداخت زكات در حال ركوع افضل از غير آن باشد؛ چرا كه از پرداخت زكات در حال ركوع ستايش شده است در حالى كه چنين نيست و ما از رهبران فتوا كسى را نمىشناسيم كه به اين مسئله فتوا داده باشد».
اين شبهه نيز در بخشى از منابع آمده است.([1])
نقد
قرطبى، از مفسران اهل سنت، درباره اين شبهه دو پاسخ ارائه مىكند:
الف – «و يؤتون الزكاة و هم راكعون» تضمّنت جواز العمل اليسير فى الصلاة و ذلك انّ هذا خرج مخرج المدح و اقلّ ما فى باب المدح ان يكون مباحا و قد روى انّ على بن ابى طالب رضى اللّه عنه اعطى السائل شيئا و هو فى الصلاة.»([2])
«اين بخش از آيه در بردارنده جواز كار اندك در نماز است؛ زيرا اين جمله به عنوان ستايش صادر شده است و كمترين حد ستايش اين است كه جايز باشد و به تحقيق روايت شده است كه على بن ابىطالب «رضى اللّه عنه» در حال نماز چيزى به سائل داده است».
ب – «و يحتمل ان يكون المدح متوجّها على اجتماع حالتين.»([3])
«احتمال دارد كه ستايش به خاطر تقارن دو حالت صادر شده باشد».
يعنى ستايش از پرداخت زكات در حال نماز صورت گرفته است و اين ويژگى منحصر به فرد است و جز از امامعلى × از كسى ديگر سرنزده است.
([1]) تفسير، ابن كثير، ج 2، ص 67؛ لباب التفسير، ج 1، ص 342؛ الاساس فى التفسير، ج 3، ص 1430؛ التفسير الشامل، ج 2، ص 977؛ تيسير العلى القدير لاختصار تفسير ابن كثير، ج 2، ص 61.
هیچ نظری وجود ندارد