بعد از شهادت پیامبر اعظم(ص) و دفن آن حضرت، با هجوم به خانه امیرالمومنین امام علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(ع)، اهل بیت پیامبر اسلام(ص) مورد جسارت و هتک حرمت قرار گرفتند.
بعد از آن همه فجایع و مصائب حضرت فاطمه زهرا(ع) بعضی روزها با دلی شکسته و محزون کنار قبور شهدای اُحُد میرفت و ناله میکرد. بدنبال ناتوانی او در رفتن کنار شهدای اُحُد بدلیل بیشتر شدن درد جسمی و عمیقتر شدن زخمهای پیکر مطهرش، زیر درختی در نزدیکی مدینه مینشست و در فراق پدر و غم غصب خلافت پیامبر توسط دشمنان و مظلومیت امیرالمومنین امام علی(ع) گریه و ناله میکرد.
دشمنان اسلام آن درخت را هم بریدند. بدنبال این ماجرا، امیرالمومنین(ع) در آنجا (جای درخت) سایبانی ساختند که با ضجهها و نالههای حضرت فاطمه(ع)، آن مکان به «بیت الاحزان» شهرت یافت. با نزدیک شدن زمان شهادت، حضرت فاطمه زهرا(ع) وصیت فرمودند: یا علی «شبانه مرا از زیر پیراهن غسل بده و کفن کن و دفن نما. قبرم مخفی باشد و ابوبکر و عمر، در تشیع و نماز من حاضر نشوند. (ریاحین الشریعه، ج 1، ص 251، عوالم العلوم، ج 2، ص 1057، بیت الاحزان، ص 247)
آن پارة تن رسول خدا توسط امیرالمومنین(ع) غسل و کفن و به همراهی برخی اصحاب امام علی(ع) همچون سلمان، ابوذر، مقداد و عمار، بسیار بسیار مظلومانه و غریبانه در شب تار و مخفیانه دفن گردید.
با عنایت به این که در این مختصر مجال تحریر بر تفصیل نیست، تنها به ذکر فهرستوار برخی منابع و مأخذ در مورد مصائب جانکاه حضرت فاطمه زهرا(ع) اشاره مینماییم.
مدارک و منابع درباره آتش زدن درِ خانه حضرت فاطمه(ع)
عوالم: ج 11ص 400، 404، 441، 343. مؤتمر علماء بغداد: ص 135 – 137. اثبات الوصية: ص 143. الغدير: ج 6 ص 391. ارشاد القلوب ديلمی به نقل بحار الانوار کشف المراد: ص 402 – 403. نوائب الدهور: ص 192. حلية الابرار: ج 2 ص 652.
دربارة اینکه چگونه پهلوی آن حضرت را شکستند، به این مدارک مراجعه کنید. فرائد السمطين: ج 2 ص 34 – 35. امالی صدوق: ص 99 – 101. اثبات الهداة: ج 1 ص 280 – 281. البلدالامين: ص 551 – 552. طریق الارشاد: ص 465. اقبال الاعمال: ص 625. بحارالانوار: ج 97 ص 200، ج 28 ص 268 – 270. عوالم: ج 11 ص 400 – 404.
منابع و مدارک دربارة اینکه حضرت صدیقه را کتک زدند.
ااثبات الهداة: ج 1 ص 280 – 281. ارشاد القلوب دیلمی: ص 295. المحتضر: ص 109. امالی صدوق: ص 99، 101، 118. مناقب ابن شهر آشوب: ج 2، ص 209. تفسیر برهان: ج 2 ص 434. حلیة الابرار: ج 2 ص 652. الخطط للمقریزی: ج 2 ص 364. سیرة الائمة الاثنی عشر: ج 1 ص 132. اعلام النساء: ج 4 ص 124. فرائد السمطین: ج 2 ص 34 – 35. کتاب سليم بن قيس: ج 2 ص 585، 586، 587، 674، 675، 907. بحارالانوار: ج 28 ص 297، 299. احتجاج: ج 1 ص 210، 216.
درباره سیلی و کبودی چشم آن حضرت، به این کتب مراجعه کنید:
سیرة الائمة الاثنی عشر: ج 1 ص 132. مأساة الزهراء 3: ج 1 ص 164 – 193. الاسرار الفاطمیة: ص 135.
درباره علت شهادت حضرت محسن(ع) به این کتب مراجعه کنید:
اثبات الوصیة: ص 143. الوافی بالوفیات: ج 6 ص 17. تراجم اعلام النساء: ج 2 ص 317. فرائد السمطین: ج 2 ص 34 – 35. امالی صدوق: ص 99 – 101. بشارة المصطفی: ص 197 – 200. امام رضا(ع) میفرمایند: «إنها صدیقة شهیدة» «همانا فاطمه(ع) راستگو و شهیده است». (اصول کافی، ج 2 ص 475.)
درباره اینکه آن حضرت شهیده شدند و به مرگ طبیعی از دنیا نرفتند، به مدارک زیر نیز مراجعه کنید.
مزار شیخ مفید: ص 156. مقنعه شیخ مفید: ص 459. بلد الامین: ص 198 – 278. بحارالانوار: ج 25 ص 373، ج 28 ص 261، 268، 270، ج 29 ص 192، ج 43 ص 170، 197، 200، ج 53 ص 23، ج 97 ص 197 – 197. .مصباح الزائر: ص 25 – 26. مصباح التهجد: ص 654. من لایحضره الفقیه: ج 2 ص 574. تهذیب الاحکام طوسی: ج 6 ص 10. الوافی: ج 14 ص 1370 – 1371. جامع احادیث الشیعة: ج 12 ص 264. القاب الرسول و عترته(ع) :ص 39 – 43.
با مطالعه و تحقیق در منابع فوق الذکر، دفاع مقتدرانه همراه با مظلومیت حضرت فاطمه زهرا(ع) از امامت و خلافت بلافصل پیامبر اعظم(ص) یعنی امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) بر همگان روشن و معلوم میگردد که آن حضرت تا پای جان در مقابل غاصبان و ظالمان مقاومت نموده و در این راه پر فیض به دنبال حضرت محسن(ع) خود نیز به شهادت رسیدند.
منبع : نشريه شیعه شناسی ، شماره 1
هیچ نظری وجود ندارد