عصمت پیامبران – عصمت حضرت محمد (ص) – آیه ۴۳ توبه
{عَفَا اللهُ عَنکَ لِمَ اَذِنتَ لَهُمْ حَتَّی یتَبَینَ لَکَ الَّذِینَ صَدَقُواْ وَتَعْلَمَ الْکَاذِبِینَ}
«خداوند تو را بخشید چرا پیش از آنکه راستگویان و دروغگویان را بشناسی، به آنها اجازه دادی؟! (خوب بود صبر میکردی، تا هر دو گروه خود را نشان دهند!).»
ظاهر عتاب و سرزنشی که در این آیه به چشم میخورد، برای آن است که پیامبر(صلی الله و علیه و آله) کار خلافی انجام داده است؛ چرا او اذن داد تا گروهی از منافقان از عضویت در نیروهای نظامی و شرکت در جهاد خودداری کنند؟!
امام رضا(علیه السلام) در جواب مأمون که در این باره سؤال نمود، فرمود:
«هذا مما نزل بإیاک أعنی و اسمعی یا جاره خاطب الله عزوجل بذلک نبیه(صلی الله و علیه و آله) و أراد به أمته فکذلک قوله عزوجل «لَئِنْ أشْرَکْتَ لَیحْبَطَنَّ عَمَلُکَ وَلَتَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ»([۱]) و قوله عزوجل «وَ لَوْلا أنْ ثَبَّتْناکَ لَقَدْ کِدْتَ تَرْکَنُ إِلَیهِمْ شَیئاً قَلِیلاً».([۲]) قال صدقت یا ابن رسول الله.([۳])
این آیه از مصادیق: «إیاک أعنی و اسمعی یا جاره» است؛ یعنی به تو میگویم که همسایه بشنود. پس، خطاب آیه به پیامبر اکرم(صلی الله و علیه و آله) است، ولی مقصود آن است که امّت بشنوند و مضمون آن را به کار بندند؛ مانند این که میفرماید: ای پیامبر! اگر شرک آوری، همه اعمال و کردارت تباه میشود و از زیانکاران خواهی شد و نیز میفرماید: اگر ما تو را ثابت قدم نگه نمیداشتیم، نزدیک بود به کافران میل اندکی پیدا کنی، و حال آن که پیامبر(صلی الله و علیه و آله) لحظهای شرک نیاورد و به هیچ نیرویی غیر خدا تکیه نکرد. مأمون این تفسیر را تصدیق کرد.([۴])
[۱]) زمر / ۶۵٫
[۲]) اسراء / ۷۴٫
[۳]) بحار الأنوار، ج۱۱، ص ۸۳٫
[۴]) ر.ک: وحى و نبوّت در قرآن، ص۲۶۵٫
منبع : اختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی
هیچ نظری وجود ندارد