27 می 2026

  • English
  • العربیه
  • اردو
  • English
  • العربیه
  • اردو

مجمع جهانی شیعه شناسی

  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
Home بدون دسته ( پیشفرض)

لعن در قرآن

لعن خلفا در زیارت عاشورا و ادعای وحدت
0
SHARES
14
VIEWS
Share on FacebookShare on Twitter

لعن در قرآن

وهابیت اشکال می‌کنند که لعن کردن کار شایسته‌ای نیست و خوب است که مسلمانان از لعن کردن بپرهیزند و حتی معتقدند یزید را نباید لعن کرد:

جواب:

لعن نوعی نفرین کردن و نشانه‌ی دور بودن از رحمت پروردگار است، لذا در قرآن در بیش از 25 آیه از زبان خداوند یا فرشتگان یا مؤمنین لعن آمده است که در زیر آورده می‌شود:

  1. {إِنَّ اللهَ لَعَنَ الْكافِرينَ وَأعَدَّ لَهُمْ سَعيرًا}.([1])

خداوند کافران را از رحمت خود دور داشته و برای آنان آتش سوزنده‌ای آماده نموده است.

  1. {فَنَرُدَّها عَلی‏ أدْبارِها أوْ نَلْعَنَهُمْ كَما لَعَنّا أصْحابَ السَّبْتِ}.([2])

پس گروهی را به پشت سر باز گردانیم، یا آنها را از رحمت خود دور سازیم، همان‌گونه که اصحاب سبت را از رحمت خود دور ساختیم.

  1. {فَبِما نَقْضِهِمْ ميثاقَهُمْ لَعَنّاهُمْ}.([3])

پس به خاطر پیمان‌شکنی آنها، از رحمت خویش دورشان ساختیم.

  1. {وَغَضِبَ اللهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأعَدَّ لَهُ عَذابًا عَظيمًا}.([4])

و خداوند بر او غضب می‌کند؛ و او را از رحمتش دور می‌سازد؛ و مجازات بزرگی برای او آماده ساخته است.

  1. {لَعَنَهُ اللهُ وَقالَ َلأتَّخِذَنَّ مِنْ عِبادِكَ نَصيبًا مَفْرُوضًا}.([5])

خدا او را از رحمت خویش دور ساخت و او گفت: از بندگان تو سهم معینی خواهم گرفت.

  1. {مَنْ لَعَنَهُ اللهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنازيرَ وَعَبَدَ الطّاغُوتَ}.([6])

کسانی که خداوند آنها را از رحمت خود دور ساخته، و مورد خشم قرار داده، و بعضی از آنها را به صورت میمون و خوک‌ها قرار داده؛ و در بندگی طاغوت در آمده‌اند.

  1. {بَلْ لَعَنَهُمُ اللهُ بِكُفْرِهِمْ}.([7])

خداوند آنها را به خاطر کفرشان، از رحمت خود دور ساخته است.

  1. {اُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللهُ وَمَنْ يَلْعَنِ اللهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصيرًا}.([8])

آنها کسانی هستند که خداوند، ایشان را از رحمت خود دور ساخته است؛ ‌و هرکس را خدا از رحمتش دور سازد، هرگز یاوری برای او نخواهی یافت.

  1. {وَلكِنْ لَعَنَهُمُ اللهُ بِكُفْرِهِمْ}.([9])

ولی خداوند، آنها را به سبب کفرشان، از رحمت خود دور ساخته است.

  1. {وَعَدَ اللهُ الْمُنافِقينَ وَالْمُنافِقاتِ وَالْكُفّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدينَ فيها هِيَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللهُ}.([10])

خداوند به مردان و زنان منافق و کفار، وعده آتش دوزخ داده؛ جاودانه در آن خواهند ماند. همان برای آنها کافی است و خدا آنها را از رحمت خود دور ساخته است.

  1. {إِنَّ الَّذينَ يُؤْذُونَ اللهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللهُ في الدُّنْيا وَاْلآخِرَةِ}.([11])

آنها که خدا و پیامبرش را آزار می‌دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته است.

  1. {اُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللهُ فَأصَمَّهُمْ وَأعْمى أبْصارَهُمْ}.([12])

آنها کسانی هستند که خداوند از رحمت خویش دورشان ساخته، گوشهایشان را کر و چشم‌هایشان را کور کرده است.

  1. {وَيُعَذِّبَ الْمُنافِقينَ وَالْمُنافِقاتِ… وَغَضِبَ اللهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَساءَتْ مَصيرًا}.([13])

و زنان و مردان منافق را عذاب می‌کند… و خداوند بر آنان غضب کرده و از رحمت خود دورشان ساخته و جهنم را برای آنان آماده کرده و چه بد سرانجامی است.

  1. {مَلْعُونينَ أيْنَما ثُقِفُوا اُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتيلاً}.([14])

ملعونین هرجا یافت شوند گرفته خواهند شد و به سختی به قتل خواهند رسید.

  1. {اُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللاّعِنُونَ}.([15])

خدا آنها را لعنت می‌کند، و همه لعنت‌کنندگان نیز، آنها را لعن می‌کنند.

  1. {لُعِنَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ بَني إِسْرائيلَ عَلی‏ لِسانِ داوُودَ وَعيسَی ابْنِ مَرْيَمَ}.([16])

کافران بنی اسرائیل، بر زبان داود و عیسی بن مریم، لعن شدند.

  1. {وَقالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أيْديهِمْ وَلُعِنُوا بِما قالُوا}.([17])

و یهود گفتند: دست خدا بسته است، دست‌هایشان بسته باد! و بخاطر آنچه گفتند از رحمت الاهی دور شوند.

  1. {إِنَّ الَّذينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا في الدُّنْيا وَاْلآخِرَةِ}.([18])

کسانی که زنان پاکدامن و بی‌خبر و مؤمن را متهم می‌سازند، در دنیا و آخرت از رحمت الاهی دور شدند.

  1. {فَلَمّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللهِ عَلَی الْكافِرينَ}.([19])

پس هنگامی که نزد آنها، آنچه آن را می‌شناختند آمد، به آن کافر شدند پس لعنت خدا بر کافران باد.

  1. {اُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللهِ وَالْمَلائِكَةِ وَالنّاسِ أجْمَعينَ}.([20])

لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آنها خواهد بود.

  1. {فَأذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أنْ لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظّالِمينَ}.([21])

ندا دهنده‌ای در میان آنها ندا می‌دهد که: «لعنت خدا بر ستمکاران باد!».

  1. {فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْكاذِبينَ}.([22])

لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.

  1. {اُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللهِ وَالْمَلائِكَةِ وَالنّاسِ أجْمَعينَ}. ([23])

کیفر آنها این است که لعن خداوند و فرشتگان و همگی مردم بر آنها است.

  1. {ألا لَعْنَةُ اللهِ عَلَی الظّالِمينَ}.([24])

آگاه باشید که لعنت خدا بر ستمکاران باد!

  1. {وَيُفْسِدُونَ في اْلأَرْضِ اُولئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدّارِ}.([25])

و در زمین فساد می‌کنند آنها برایشان لعنت است و برای آنها بد خانه‌ای می‌باشد.

[1]) احزاب / 64.

[2]) نساء / 48.

[3]) مائده / 13.

[4]) نساء / 93.

[5]) همان / 118.

[6]) مائده / 60.

[7]) بقره / 88.

[8]) نساء / 52.

[9]) همان/ 46.

[10]) توبه / 68.

[11]) احزاب / 57.

[12]) محمد / 22.

[13]) فتح / 6.

[14]) احزاب / 61.

[15]) بقره / 159.

[16]) مائده / 78.

[17]) همان / 64.

[18]) نور / 23.

[19]) بقره / 89.

[20]) همان / 161.

[21]) اعراف / 44.

[22]) آل عمران / 61.

[23]) همان / 87.

[24]) هود / 18.

[25]) رعد / 25.

نوشته قبلی

نکوهش عملکرد یزید از دیدگاه شیعه

نوشته‌ی بعدی

مقاتل اهل تسنن

مرتبط نوشته ها

بدون دسته ( پیشفرض)

توحید از دیدگاه شیعه چگونه است؟

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی
بدون دسته ( پیشفرض)

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی

میانه روی در نهج البلاغه
بدون دسته ( پیشفرض)

میانه روی در نهج البلاغه

ادوار اجتهاد
بدون دسته ( پیشفرض)

ادوار اجتهاد

آثار محبّت اهل بیت (ع) در قرآن
بدون دسته ( پیشفرض)

آثار محبّت اهل بیت (ع) در قرآن

بدون دسته ( پیشفرض)

قاطعیت و عطوفت در سیره امام علی(علیه السلام)

نوشته‌ی بعدی
بیشتر بودن جمعیت اهل سنت از شیعه

مقاتل اهل تسنن

هیچ نظری وجود ندارد

0
  • بهترین ها
  • قدیمی ترین
  • جدیدترین
  • سلام، مهمان
  • خروج
  • ورود
  • پربازدید
  • دیدگاه‌ها
  • آخرین
کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

کیفیت و نحوه شهادت یا وفات حضرت زینب و ام البنین

می خواهم به مکتب شیعه کمک کنم

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

چهل حدیث درباره شیطان

چهل حدیث درباره شیطان

شیعیانی که سنی شده اند

شیعیانی که سنی شده اند

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

صدور جمله هل من ناصر ینصرنی از ناحیه امام حسین (ع)

این پرچم بر زمین نمی‌ماند.

این پرچم بر زمین نمی‌ماند.

حیاتِ الگویی امام حسین (ع)

حیاتِ الگویی امام حسین (ع)

فاطمه (س) بر کرسی تربیت

فاطمه (س) بر کرسی تربیت

سوم خرداد، تجلیگاه رازی بزرگ از قرآن

سوم خرداد، تجلیگاه رازی بزرگ از قرآن

مجمع جهانی شیعه شناسی

مجمع جهانی شیعه شناسی در سال 1382 توسط جمعی از فضلای حوزه و دانشگاه تاسیس شد. هدف از تاسیس این نهاد علمی و مستقل، معرفی مکتب تشییع و دفاع از حقانیت آن بود که در قالب آموزش، پژوهش، ترجمه و نشر، ارتباطات و تبلیغات اسلامی انجام گرفت و به سهم خود گامی در جهت این راه مبارک برداشت. این مرکز همچنان با قوت و قدرت به راه خود ادامه داده و چشم انداز روشنی برای آینده دارد.

درباره ما

معرفی مجمع

تاریخچه مجمع

فعالیت مجمع

چشم انداز مجمع

گزارش تصویری

راه های ارتباطی

آدرس : قم ، بلوار ۴۵ متری عماریاسر ، بین کوچه ۴ و ۶ ، مجمع جهانی شیعه شناسی
تلفن : ۳۷۷۱۳۷۷۳ ـ ۰۲۵

سایر زبان ها

العربیه

اردو

English

نقشه

بازگشت به بالا