فاطمه (س) در جهان آفرینش و در دنیاى اسلام مىتواند محورى به حساب آید که گردش بسیارى از پدیدهها و چرخش آنها بدور او باشد. روایات بسیارى بنقل از مورخان شیعه و اهل تسنن در دست است که او را مورد عنایت خداوند در امر آفرینش خواندهاند و حتى متذکر شدهاند که اگر فاطمه (س) نبود آفرینش جهان نبود
در دنیاى اسلام او محور اسلام است، محور رسالت است، محور امامت و خلافت منصوص است.وعده الطاف حق در حفظ و تداوم آئین محمدى (ص) به وسیله او محقق شده و اسلام و قرآن به برکت حضور ذریه طیبه او از مهجوریت بدر آمده است
او محور اهلبیت است و محور اصحاب کسا، تداوم بخش نسل پیامبر است و محور سادات. در جریان مباهله او مصداق نساء ناست و الگوى همه نیک زنانى که تا قیام قیامت بر تارک تاریخ بشریت مىدرخشند واسلام بوسیله آنان مىتواند امروز هم مباهله کند و حقانیت این آئین را به اثبات برساند
مهدى امت که چشم جهانى منتظر اوست از نسل فاطمه (س) است و فرزند اوست و جهان آشفته را فرزندش تحت سلطه اسلام در مىآورد و پرچم توحید را او بر جهان مىافرازد. پس فاطمه (س) مادر اسلام است و مادر قرآن، ام ابیها بوده و ام الاسلام هم مىتواند به حساب آید.
فاطمه (س) محور خلقت
اگر به حدیث لولاک لما خلقت الا فلاک که در شأن پیامبر اسلام است اتکا شود، باید فاطمه را محور آفرینش دانست از آن بابت که بدون وجود او نسل پیامبر منقطع بود وتداوم بخشى اسلام تا قیام قیامت که توسط نسل فاطمه (س) است على الظاهر بىاثر مىماند.
در قوس صعودى و نزولى، در سیرکمالى وجود فاطمه (س) منشأ فیض و منبع آثار انوار عالیه بحساب مىآید و اگر رسول خدا را اصل اصیل آفرینش بحساب آوریم و اگر او را علت غائى خلقت بدانیم طبیعى است که محور همه این سیرها و رشد فاطمه (س) خواهد بود .
فاطمه (س) واسطه نبوت و امامت است و تکامل خلقت در سایه تبیین رسالت است و ائمه مبین قرآن و رسالت و همه از نسل فاطمه (س). پس فاطمه (س) مصدر ائمه است و تداوم بخش دعوت محمد (ص) آیا جز این است که ۱۱ ذریه پاک بعنوان خلیفه راستین پیامبر از نسل فاطمهاند؟
محور رسالت
فاطمه (س) محور رسالت است. پیامبر او را جدّاً گرامى مىداشت و محبت او به دخترش بیش از حد محبت عادى پدرى به دخترش بود. شرایطى در فاطمه (س) بود که براساس آن او رکن مهم پیشرفت اسلام بحساب مىآمد. هم در دوران حیات پیامبر، هم در عصر پس از وفاتش نقشهاى مهم و اساسى را در زندگى ایفا کرد.
او پس از وفات رسول خدا (ص)، رسالت را زنده نگه داشت. همتاى على در مبارزه حق طلبانه بنفع اسلام بود. و هم او زمینه ساز شرایطى شد که مقدمتاً به صلح حسن و نهایتاً به شهادت حسین منجر گردید بار رسالت کربلا در واقع به دوش فاطمه بود و حاملان پیام شهادت دختران فاطمهاند.
پیامبر در شب عروسى فاطمه (س) فرموده بود: پروردگارا این دو محبوبترین آفریدگان تو نزد منند. پس دوست بدار آنها را، و نسل شان را مبارک گردان و در تداوم بدار نسل و تبارشان را و از جانب خود آنها را نگهدارى بنما… بدین سان فاطمه (س) وزنهاى گرانقدر براى اسلام و محور استمرار هدف عالیه اسلام است.
محور عصمت
فاطمه (س) محور عصمت است. معصومان اسلام در عصر او پیامبر است که پدر اوست، على است که همسر اوست حسن و حسیناند که دو فرزند او هستند و او هم چون قطبى است که عصمتها به دور او مىگردند و از طریق او به نسل بعد سرایت مىکنند.
بدین سان فاطمه (س) محور تداوم عصمت است. گردش چرخ امامت و ولایت به نیرو بخشى فاطمه(س) وصل است و تربیت معصومان و شهادت آموزى و زندگى سازى، و هدایت آموزىهاى بعدى هم در محور او دور مىزنند. ابواب علیم الهى از دریچه فاطمه (س) گشوده مىشود واقتداى مردم به راه خداوند از برکت اوست. جابر عبدالله انصارى از قول پیامبر چنین نقل مىکند:
– ان اله جعل علیا زوجته و ابناءه حجج الله على خلقه خداوند على و همسر او و فرزندان او را حجتهاى خدا بر خلقش قرار داد.
– و هم ابواب العلم فى امتى – آنان دروازههاى علم در امت منند.
– من اهتدى بهم هدى الى صراط مستقیم آن کس که بوسیله آنها ره یابد به صراط مستقیم هدایت گردد.
محور اهل کسا
داستان کسا بدینگونه است که روزى رسول خدا (ص) على، فاطمه، حسنین (ع) را در زیر عبائى که خود هم در آن بود گرد آورد. و آیه تطهیر را در شأن آنان خواند که انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیراً و دعا کرد وفرمود خداوندا اینان اهلبیت و آل محمدند درود و برکات خود را بر اینان قرار داده که تو ستوده و الا مقامى. این حدیث که شأن خاندان پیامبر، فاطمه زهرا (س)، على و حسنین را نشان مىدهد از طرق مختلفى از شیعه و اهل تسنن نقل شده است بنابر آنچه صاحب کتاب فاطمه الزهرا ء ذکر کردهاست نویسندگان حدیث کسا بخط خود عبارتند از شیخ عبداله بحرانى در کتاب العوالم العلوم، که در آن خط بیش از ۲۰ تن از علماى بزرگ مثل شهید ثانى، علامه حلى، فخر المحققین، ابن شهر آشوب و دیگر افراد مورد وثوق گردآورى شده است
این حدیث با ۲۹ سلسله سند به جابربن عبداله انصار مىرسد و افرادى چون علامه حلى، طبرسى، شیخ طوسى، شیخ مفید و امثالهم بر آن صحه گذاردهاند که صدق و اتقان سخن شان جاى بحث و وسوسهاى نیست و جز اعتماد بر آن گزیرى نتواند بود.
– طبرى در تفسیر الجامع البیان از ۲۵ طریق، سیوطى در تفسیر درالمنثور از ۲۰ طریق درباره این حدیث بحث کردهاند.
– و بنابر آنچه علامه سید شهاب الدین تبریزى تحقیق کرده حدیث کسا داراى سندى است که او آنرا بدست آورده و در رسالهاى کوچک به زبان فارسى آن را نگاشته است.
اهمیت حدیث و محوریت فاطمه
خداوند خواست حقیقت نورانى و ملکوتى اهلبیت را در حدیث آشکار سازد و آنان را اشرف مخلوقات معرفى کند، و افضل موجودات، اینان اهلبیت پیامبر (ص) معرفى شدند و جان او، در زیر آن عباى کوچک و محدود جهانى گرد آمده بودند (لیس على اللّه بمستنکر – ان یجمع العالم فى واحد) و و رسول خدا در محوریت و ارزش آنان از سوگندهاى غلیظ استفاده کرده بود
در کسا فاطمه (س) محور و اول و آخر آنها بود – معرفى جبرئیل از اهل کسا هم همین نکته را نشان مىدهد جبرئیل در معرفى آنها به اهل آسمان و فرشتگان عبارتى بدین شرح داشت: هم فاطمه و ابوها، و بعلها و بنوها
در این معرفى چنان است که گوئى خداى هم دوست داشت نام فاطمه (س) مکرراً ذکر شود و ترجمه عبارت فوق چنین است
فاطمه (س) است و پدر فاطمه
فاطمه (س) است و شوهر فاطمه
فاطمه (س) است و فرزندان فاطمه (س). و محوریت تعریف روى او دور مىزند
نام پیامبر و على و فرزندان یکبار مورد اشاره قرار گرفته و نام فاطمه (س) چند بار
محور مباهله
مسیحیان نجران درباره حقانیت اسلام با پیامبر به بحث و جدال پرداختند و نتوانستند حقانیت اسلام را بپذیرند و یاخود را قانع کنند بر این مقرر شد که خاندان و عزیزان خود را در مجلسى گرد آورند و به نفرین گروهى که ناحق است بپردازند. دعوت پیامبر چنین بود
و قل تعالوا، ندع ابنائنا و ابنائکم – و نسائنا و نسائکم – و انفسنا و انفسکم ثم نبهتل فنجعل لعنه الله على الکاذبین
پیامبر براى حضور در آن مجلس على و فاطمه و حسنین (ع) را بهمراه خود برگزید و در این آیه فاطمه
از جهتى مصداق فرزند پیامبر است ابنائنا از دیدى مصداق نسائنا است و تنها زنى است که در جریان مباهله حاضر شده و از دید سوم مصداق انفسنا و نفس و جان پیامبر است
در مورد گزینش پیامبر این عده را حدیثى بدینگونه داریم از رسول خدا:
لو علم الله تعالى ان فى الارض عباداً اکرم من على و فاطمه و الحسن و الحسین لامرنى ان اباهل بهم ولکن امرنى بالمباهله على هؤلاء و هم افضل الخلق
اگر خداى تبارک و تعالى در روى زمین بندگانى گرامیتر از على و فاطمه و حسن و حسین (ع) سراغ مىداشت به من دستور مىداد که با آنها به مباهله بپردازم ولى او مرا به مباهله فرمان داد بهمراهى این گروه و اینان برترین آفریدگان خدایند.
هیچ نظری وجود ندارد