مراد از پیمان با امام زمان
خلاصه پرسش
در نامهای از امام زمان(عج) بیان شده است که اگر شیعیان ما یکپارچه وفادار به پیمانشان بودند، ظهور ما به تأخیر نمیافتاد. مراد از این پیمان چیست؟
پرسش
در روایتی آمده است: قال الامام المهدی(ع): «لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنا وَفَّقَهُمُ اللهُ لِطاعَتِهِ عَلَى اجْتِماع مِنَ الْقُلُوبِ فِى الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَما تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الُیمْنُ بِلِقائِنا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعادَهُ بِمُشاهَدَتِنا». منظور از عهد و پیمان الهى که باید به آن وفا کنیم چیست؟
پاسخ اجمالی
در روایتی حضرت مهدی(عج) فرمودند: «اگر شیعیان ما -که خداوند آنها را در راه پیروی از خود موفّقشان دارد-، دلهایشان در وفا به پیمانى که با ما دارند، یکپارچه بود، از فیض ملاقات ما محروم نشده و سعادت دیدار با معرفتشان با ما زودتر فراهم میشد، این دیدار به تأخیر نمیافتد، مگر برای اخبار ناخوشآیندى که از آنان به ما میرسد…».[۱]
از این حدیث شریف نکاتی استفاده میشود:
الف. این جملات، قسمتی از نامهای است که از ناحیه مقدّس امام زمان(عج) برای شیخ مفید(ره) فرستاده شده است. حضرت در این نامه، بعد از سفارشهای لازم به شیخ مفید و دستورهایی به شیعیان، به امر مهمّی که سبب غیبت ایشان شده است، اشاره میکنند. حضرت، نبود صفا و یکدلی را سبب غیبت خود میشمرند. تاریخ نشان داده است که تا مردم نخواهند و تلاش نکنند، حق بر جای خویش قرار نمیگیرد و حکومت به دست اهلش نمیرسد. تجربه امام علی(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، دلیل آشکاری بر این مطلب است؛ لذا سعى و کوشش در توبه و تضرّع به درگاه الهى، و نیز انجام اعمال شایسته میتواند در تسریع ارتباط با امام زمان(عج) و ظهور آنحضرت مؤثر باشد.
ب. خداوند متعال از شیعیان عهد و پیمان گرفته که از امامان پیروی کنند و این پیروی سبب تشرّف به لقای امام زمان خواهد بود. حفظ و تقویت پیوند قلبى با امام عصر(عج) و تجدید دایمى عهد و پیمان با آنحضرت یکى از وظایف مهمى است که هر شیعه منتظر در عصر غیبت بر عهده دارد. بدین معنا که یک منتظر واقعى حضرت حجت با وجود غیبت ظاهرى آن حجت الهى هرگز نباید احساس کند که در جامعه رها و بیمسئولیت رها شده و هیچ تکلیفى نسبت به دین و نیز امام و مقتداى خود ندارد.
ج. درباره مراد از عهد و پیمانی که در این روایت بدان اشاره شده، چند توضیح ارائه شده است که تقریباً در یک راستا و با تعبیرهای مختلف میباشند:
۱٫ همان عهد و پیمان الهی که در قرآن[۲] نیز بدان اشاره شده است.
۲٫ استقامت و پایبند بودن بر خطّ و مسیر اسلام ناب بدون هیچ انحراف.[۳]
۳٫ یاری رساندن به امام مهدی(عج) از راه ایمان و عمل صالح.[۴]
[۱]. طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج علی أهل اللجاج، محقق، خرسان، محمد باقر، ج ۲، ص ۴۹۹، مشهد، نشر مرتضی، چاپ اول، ۱۴۰۳ق.
[۳]. قزوینى، محمدکاظم، الإمام المهدی(عج) من المهد الى الظهور، ص ۳۰۰ – ۳۰۱، قم، دار الانصار، چاپ اول، ۱۴۲۷ق.
[۴]. اصفهانى، محمد تقى، وظیفه الأنام فی زمن غیبه الإمام(عج)، ص ۷۶، بیجا، دلیلنا، چاپ چهارم، ۱۴۲۹ق.
یک نظر