حسینه حسن الدریب
او از مستبصرین زن معاصر است که به مکتب اهل بیت پیوست. وی در یمن متولد شد و در خانوادهای زیدی مذهب رشد نمود، لیکن به خاطر محیط مناسبی که داشت به تحقیق پیرامون امور دینی و مذهبی روی آورد. در نتیجه متوجه شد حق با مذهب شیعه اثنا عشری است. بنابراین از مذهب سابقش دست کشید و با تمام شوق و اشتیاق به مذهب اهل بیت روی آورد (موسوعه، ۱۴۲۴: ۲/ ۲۵۶).
– محیط تربیتی
حسینه در خانواده متدین مذهبی به دنیا آمد. پدرش مذهب زیدیه را بسیار دوست میداشت و دائماً و از زمان کوچکی فرزندانش، نماز و احکام در پرتو مذهب زیدی را به ایشان میآموخت. تا از معلومات و اجتماعی که پیرامونشان بود متأثر نشوند.
او در گذشته معتقد بود که فرقی میان یک مذهب و مذهب دیگر نیست و حسن خلق، حسن تعلیم، راستی، امانت و التزام و ملزم بودنشان به اخلاق فاضله برای او اهمیت داشت (الدریب: ۴، ۱۳۸۷).
او میگوید: «روزها گذشت. عقیده وهابیت در منطقهمان به شکل وسیعی گسترش مییافت. پدرم دائما ما را از آنها بر حذر میداشت و حقایق آنها را برایمان روشن مینمود. حب پنج تن اهل کسا، امامان زیدیه، امام خمینی& و انقلاب و جانشینش را در دلهایمان میکاشت. بر این منوال بزرگ شدیم و رشد یافتیم تا این که به مدرسه وارد شدیم. هنگامی که استاد به ما میگفت: معاویه رضی الله عنه ما این رضایت الهی را از او رد میکردیم و میگفتیم: پدرمان به ما گفته، معاویه با حضرت علی جنگید و او شایستهی رضایت الهی نیست» (همان، ۱۴).
– شخصیت علمی
وی به خاطر شدت محبت به اهل علم و میل و علاقه به اهل علم و اخلاق و علاقه به مجالست با آنان، حاضر میشد تا گفتگوهای استاد وهابی را در نزدیکی منزلشان بشنود. در سخنرانیهایش، چیزهای زیادی بر طبق مذهب وهابیت ملاحظه نمودم. حسینه به آن مسائل معتقد نبود، اما علمی نداشت تا با او مناقشه کند. بنابراین تصمیم گرفت برای حل این مشکل، به بررسی و مطالعه بپردازد. پس به صورت غیر مستقیم از علی داهوق که معلم دین در مذهب زیدی در منطقهشان بود خواست تا در عرصهی علوم دینی به وی تعلیم دهد.
استاد نیز دعوت او را اجابت نمود و برای تدریس به منزل آنها میآمد. به خاطر علاقه زیاد به تحصیل مورد اعتماد استاد شد. یک سال نگذشته بود که استاد از او و خواهرش و یکی از همکلاسیهایشان، خواست تا در تدریس برخی از مسائل اعتقادی و غیر، مانند طهارت و نماز و تجوید او را یاری دهند.
از این رو حسینه با تمام تلاش و اخلاص به مدت چهار سال به تدریس نحو و فقه و قرآن پرداخت. در همان زمان در توحید و عدل و امامت و غیره تحقیق مینمود. همچنین پیرامون تشبیه و قضا و قدر در عقاید وهابیت و ردّ آنها بحث و پژوهش میکرد.
– زمینههای تحول فکری
۱- افزایش سوالات و نیافتن پاسخی بر آنها
حسینه در طی مطالعاتش، مکتب جعفری را دشنام نمیداد و با وجود تفاوتی که با مذهب آنها داشت بین آنها و خود جدائی احساس نمیکرد. احساس میکرد که مذهب جعفری، برادر مکتب زیدیه است و درست نیست که بین آن دو تا فرق بگذارد.
در طی این مدت سوالاتی در ذهنش عبور میکرد اما جوابی برای آنها پیدا نمیکرد و کسی نبود که با او مباحثه کند. او میگوید: «یک بار با یکی از آنها (شیعهی اثنا عشری) پیرامون اهل بیت سخن گفتم و ذکر کردم که من یکی از شیعیان اهل بیت هستم. به من گفت شما اهل بیتی هستید، شما بزرگید و ما پیرو شما هستیم. تعجب کردم و پرسیدم آیا ما امامان اهل زمین هستیم آیا ما اهل نجات هستیم. آیا ما…؟ بنابراین با تعجب سکوت کردم اما با او مناقشه نکردم تا این که نفسم این حیرت را از بین برد و خداوند برایم مقدر کرده بود که در آینده، همهی مسائلی که در وجودم هست دربارهی آن تحقیق خواهم نمود.»
بر طبق گفته او روزی در مجلس عزا هنگامی که آیه {فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم لا تعلمون} قرائت شد، یکی از خواهران مقصود از اهل ذکر را حسینه دانست او میگوید: «از این سخن متعجب شدم چرا که علما این صلاحیت را ندارند چه برسد به من. طبعاً من در این مذهب شکی نداشتم اما دربارهی این که اهل بیت و اهل سفینه چه کسانی هستند متحیر بودم وچیزی نمیدانستم. (موسوعه: ۱۴۲۴، ۲/۲۵۹)
۲- ازدواجش با فردی از مکتب جعفری
پس از گذشت ۴ سال از مدت تدریساش با یکی از نزدیکانش به نام یحیی طالب که شایع شده بود، شیعه است در۱۲ ذی الحجه سال ۱۴۱۸ هـ. مطابق با ۶/۴/۱۹۹۸٫م ازدواج کرد و تقریباً بعد از ۵ ماه به ایران اسلامی مسافرت کردند.
او علت مسافرتش به ایران را علاقه شدید به این کشور ذکر میکند. بعد از رسیدن به ایران دانست که میان مذهب زید و جعفری تفاوت وجود دارد. همسرش از او خواست که مذهب جعفری را جز با ادلهای قاطع نپذیرد. او را سوگند داد که هرگاه با ادلهی محکمی بتواند عقاید او را رد کند همسرش به مذهب زیدیه برمیگردد (همان، ۲۶۰).
– علل گرایش به تشیع
۱- دلایل موجود در صحاح سته و کتب زیدیه
حسینه امید داشت که همسرش را به مذهب زیدیه برگرداند. اما دانست که وی در سخنش جدی است. او فرد مومنی بود و تمایلی به دنیا نداشت و همین مسئله باعث شد که وی را تصدیق کند. از این رو مناظرهای میان خودش و همسرش بر پاشد وی میگوید: «من به او چیزی نگفتم جز اینکه سوالاتی را مطرح کردم. مانند اینکه چرا از آنها تبعیت کنم، ادلهی آنان چیست؟ وی گفت: بیشترین اختلاف میان انسانها، اختلاف در ولایت یا برتری در زمین است. و این کلام را با تفصیل در کتابش فی ظلال الاسلام، حقیقه النزاع ذکر کرده است و به من گفت که مسلمانان، بر صحت اصول دین اجماع دارند و فروع دین از این اصول پیروی میکند و بیشترین اختلاف بین مکتب زیدیه و جعفریه، حدسهای باطل در امامت است. او گفت مکتب جعفریه میگوید، ائمه ۱۲ نفرند. گفتم: دلیلشان چیست. همسرم گفت: احادیثی که در کتابهای زیدیه و اهل سنت و جعفریه وجود دارد. گفتم: آیا یک منبع برایم میآوری که آن را ذکر کرده باشد؟»
در نتیجه این مناظره همسر او را به کتب صحاح سته اهل سنت ارجاع میدهد از جمله به دنبال در خواست حسینه به احادیثی در این باره از کتب ائمه زیدیه همانند: التحف شرف الزلف و لوامع الانوار اثر مجد الدین مویدی، سیرهی الامام المرتضی، الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه، الشافعی و البحر الزخاراشاره میکند (همان، ۲۶۰).
۲- حق بودن مذهب جعفری
حسینه پس از سه سال تحقیق و پژوهش سرانجام به حقانیت مذهب تشیع پی برد. وی در طی چند بار رفت و آمد به یمن، با برخی از نزدیکانش مباحثه کرد و کوشید تا از اطلاعات آنها استفاده کند. اما آنها تعصب ورزیده و به او تهمت جعفری بودن میزدند. بنابراین در برابر آنها سکوت کرد (همان، ۲۶۱).
یک بار در صنعا، از سوی یکی از علمای زیدیهی برای غذا دعوت شد. عالم مذکور به او سفارش کرد که از جعفریه متأثر نشود. وی میگوید: «به او گفتم، عیبشان چیست؟ گفت: به خدا سوگند آنها از زیدیه در هر چیزی بهترند جز آنکه آنها یا حسین، یا علی، و یا فلان میگویند و این شرک است.»
سید همسر حسینه به او جواب داد و گفت: شیعهی جعفری به آنان (ائمه) متوسل میشوند برای خدا. و جعفری را نمییابی که بگوید، برای اهل بیت نیرو و قدرتی بدون اذن خداست و فردی که این را بگوید در عقیدهی آنها مشرک به خداست و مسلمان نیست. وی گفت: بسیار خوب، این خوب است. سپس رفت و چیزی نگفت. (همان)
بعد از آن به ایران سفر کردند و تحقیق و پژوهش در کتابها را ادامه داد. از شخصیتهای علمی در یمن استفاده نکرد. زیرا گمان میکرد که آنها در بحث برای او فایده نخواهند داشت.
سالها طول کشید تا این که به همسرش حقیقت مذهبش و ایمانش را اعلام کرد. همسرش بر او سخت نمیگرفت. بلکه به وی میگفت: اگر در نزد تو، چیزی است برایم سودمند است از تو سپاسگزار خواهم بود. او بیان میکند که همواره میکوشید با حقانیت مذهب شیعه را نشان دهد و علی رغم اینکه بسیار از پدرش میترسید با این حال پدرش و اعضای خانوادهاش به او احترام زیادی میگذاشتند. از این رو خودش را در دفاع از شیعه و مخالفت با وهابیت مصممتر دید (همان، ۲۶۳).
– مسئولیتهای اجتماعی- سیاسی
حسینه علاوه بر تدریس، برخی فعالیتهایی تبلیغی نیز انجام میداد. از جمله برخی سخنرانیها و مجالس مذهبی مانند ولادتهای پنج تن اهل کسا و امام زید و وفاتهایشان بر پا میکرد. ولی با روشی متفاوت از اسلوبهای شیعهی امامیه. به طور کلی فرقی بین مجالس ولادت و عزا وجود نداشت، چرا که در هر دوی این مجالس، از زندگانی آن امام و داستان ولادت یا وفاتش سخن به تمام و کمال گفته میشد. همچنین مجالس با برنامه اضافهی دیگری همچون سخن گفتن از وهابیت و بطلان مذهب آنان همراه بود. اما متاسفانه، معرفت حقیقی نسبت به اهل بیت وجود نداشت.
با همیاری عدهای دیگر به نشر مجلهای به نام الزهرا پرداخت. مدیر تحریریه مجله بود. سید یحیی طالب مشاری و استاد علی وحید و غیره… از دیگر همکاران او بودند. در زمان قبل از تاسیس مجله، با گروه خیریهای به نام «گروه زنان خیریه» کار میکرد که اعضای آن دانش جویان علم شریف در شهر جوف بودند که هزینه انتشار مجله را پرداخت میکردند (همان، ۲۵۸).
آثار:
وعرفتُ منهم اهل البیت
این کتاب مشتمل بر داستان بصیرت یافتن حسینه حسن الدریب میباشد و نیز ادلهای که او را به پذیرش مذهب اهل بیت سوق داد، میباشد. این اثر، موضوعهای اعتقادی چندی را در بر دارد، از جمله: منابع علوم ائمه زیدیه، برخی از تهمتهای علیه شیعه، گریه بر مصائب اهل بیت، شفاعت، توسل، زیارت قبور، عدم قول به تحریف قرآن کریم، علم ائمه بداء، تقیه و رجعت.
این اثر در سال ۱۳۸۵ ش توسط مرکز جهانی علوم اسلامی قم در ۲۳۶ صفحه به بازار آمد.
این مستبصر چند کتاب دیگراز جمله: کتاب دور القدوهًْ و کتاب المرأهًْ والحریهًْ در دست چاپ دارد.
منبع: بررسی علل گرایش مستبصرین به تشیع در پنجاه سال اخیر؛ اختصاصی مجمع جهانی شیعه شناسی
برای مشاهده این کتاب اینجا را کلیک کنید.
مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب. مستبصرین: حسینه حسن الدریب
هیچ نظری وجود ندارد