منصب امامت حضرت صادق آل محمد:
حضرت امام جعفر صادق در سنة يکصد و چهارده و به قولي يکصد و پانزدة هجري که پدر بزرگوارش حضرت باقر از دنيا رفت به دستور حضرت باقر العلوم به منصب پر افتخار امامت نائل شد و تا پايان عمر مشغول هدايت افرادي که لائق هدايت شدن بودند گرديد.
مسعودي در کتاب اثبات الوصيه مينگارد. حضرت امام محمد باقر در زمان حيات خود به وجود حضرت صادق درباره امر امامت اشاره ميکرد بعد از آن به طور صريح آن بزرگوار را براي منصب امامت تعين نمود. چنان که زراره و ابوالجارود روايت ميکنند: امام محمد باقر در موقع صحيح و سالم بودن خويش حضرت صادق را خواست و به او فرمود: من در نظر دارم که تو را دستوري دهم. امام صادق گفت: مرا بهر امري که ميخواهي مأمور فرما حضرت باقر فرمود: کاغذ و دواتي از براي من حاضر کن وقتي امام صادق کاغذ و دوات آورد وصيت نامة ظاهري را نيز براي آن بزرگوار نوشت و فرمود: تا گروهي از قريش را دعوت کنند، وقتي که عدهاي از قريش را دعوت نمودند امام محمدباقر آنان را دربارة آن وصيتي که کرده بود شاهد گرفت.
موقعي که وفات حضرت امام محمد باقر نزديک شد حضرت صادق را خواست و به وي فرمود: امشب همان شبي است که به من وعدة (شهيد شدن) داده شد، امام باقر اسم اعظم خدا و ميراثهاي پيامبران و شمشيري را که از امانتهاي امامت بود به حضرت امام جعفر صادق تسليم کرد و به آن حضرت فرمود: چقدر دربارة شيعيان به تو سفارش کنم!!امام صادق گفت: به خدا قسم نميگذارم که ايشان براي هدايت شدن و ياد گرفتن دستورات مذهبي و… به احدي محتاج شوند.
عنبسه روايت ميکند: موقعي که مقام امامت و امر پروردگار به حضرت صادق نصيب شد آن بزرگوار شيعيان را جمع کرد. آنگاه پس از اينکه حمد خداي را به جاي آورد سخنراني کرد. ايشان را يادآور نعمتهاي خدا نمود و فرمود: خدا راه دين خود را به وسيلة پيشوايان هدايت کنندهاي که از اهل بيت پيامبر او هستند واضح و روشن کرده به وسيلة امامها طريقة دين را آشکار نموده، باب علم پوشيده خود را بواسطة آنان افتتاح کرد، کسيکه حق واجب امام خود را بشناسد طعم و شيريني ايمان را خواهد چشيد فضيلت و شادماني اسلام خود را خواهد فهميد.انسان به آن نعمتهايي که نزد خدا است نائل نميشود مگر با شناختن امام، امام از تاريکي ها و مطالب مجهولي که پيش بيايد آگاه است، امام غيبهاي آسماني را ميداند امام از فتنهها خبردار است. خداي توانا، امامان را از فرزندان امام حسين هر کدام را پس از ديگري براي خلق خود انتخاب نمود و آنان را براي مقام امامت برگزيد و براي بندگان خود پسنديده قرار داد، آنان را مهتر و بزرگوار گردانيد.
امامان هستند که بشر را به راه حق هدايت ميکنند و به سوي خدا بر ميگردانند، امامان حجت و برهان خدا و دعوت کنندگان خلقند به سوي خدا، امامان کليدهاي سختي و دعا هستند، امامان ستون اسلامند، بندگان خدا به وسيلة راهنمايي امامان ديندار ميشوند، شهرها بنورامامان نوراني ميگردند خداي توانا امامان را وسيلة حيات وزندگي مردم و چراغهاي تاريکيها قرار داده و…
اي گروه مسلمين مثل کسي نظر کنيد که طالب راه حق و هدايت باشد، دربارة اين امور نظير کسي که نخواهد دشمني کند انديشه نمائيد. پس از اينکه حق را شناختيد در گمراهي اصرار منمائيد، تابع مظنه و گمان و هواي نفس نشويد!! زيرا از طرف خدا براي شما راهنما آمده است.
هیچ نظری وجود ندارد