هر زائر شيعي، از هر نقطه دنيا كه وارد مدينه منوره مي گردد، پس از زيارتِ قبر مطهر حضرت رسول’ و اقامه نماز در مسجد آن حضرت و پـس از زيــارت قـبـور پــاك ائـمه بقيع^ و ساير قبور متعلق به اقوام و عشيره پيامبر اكرم ’ عازم زيارت بيت الاحزان مي شود، به اين اميد كــه اگـــر بـه قبر مطهر زهــــراي مرضيه ÷ دسترسي ندارد، آن حضرت را در محل ديگري كه به وي منتسب است زيارت كند و اگر نمي تواند كه صورت خود را به خاك قبر يگانه يادگار رسول خدا بگذارد و ضريح مقدس آن حضرت را با اشك ديده بشويد، حداقل در جايگاهي كه دخت گرامـــــي پيامبـــر ’ پس از رحلت پدر بزرگوارش و در ايام آخر عمرش هر روز چند ساعت از وقت خويش را در آنجا به عبادت و گريه و ناله سپري نمود، نماز بخواند و به ياد اشك هاي آن حضرت اشك بريزد. اما اينك نه از چنين محلي خبري است و نه از بيت الأحزان در بقيع، اثري.
محل واقعي و تاريخ ساختمان بيت الاحزان را از كتب حديث و تاريخ و از کساني که از نزديك اين بيت احزان را زيارت كرده و شاهد ساختمان آن بوده اند در طول تاريخ و از قرن اول تا دوران تخريب بيت الاحزان ارائه مي گردد. ساختمان بيت الأحزان ويران گرديده وجاي اين بيت درگوشه بقيع بوده که اکنون اثري از اين ساختمان باقي نمانده است.
منابع حديثي و تاريخي متقن از محدثان، مورخان، نويسندگان معروف و دانشمندان مشهور از شيعه و اهل سنت در طول تاريخ آن را تأييد و تثبيت نموده اند كه اينك نمونه هايي از روايات و اعتراف مورخان را از نظر خوانندگان مي گذرانيم.بيت الاحزان در منابع حديثي:
از جمله منابع حديثي كه در آن از انگيزه به وجود آمدن بيت الاحزان سخن به ميان آمده، خصــال شيـخ صدوق(ره ) مي باشد كه آن محدث بزرگ، در ضمن روايتي با اسناد از امام صادق× نقل مي كند:
« و اما فاطمة فبكت علي رسول الله حتي تأذّي بها اهل المدينة فقالوا لها قد آذيتنا بكثرة بكائك فكانت تخرج الي المقابر…»
صريح تر و روشن تر از روايت صدوق، گفتار فضه (خادمه حضرت زهـــرا ÷ است كه مرحوم علامه مجلسي در ضمن بيان جريان مفصل شهادت حضرت زهرا از زبان فضه، چنين نقل مي كند كه:
«امير مؤمنان علي × براى فاطمه ÷ ، در بقيع و در خارج مدينه، خيمهاى را بپاداشت که آن حضرت به همراه حسنين × بدان جا مىآمد و پس از گريه طولانى به خانهاش مراجعت مىنمود».[1]
«ثـم انـه بني لـها بيتاً في البقيع نازحاً عن المدينه» امير مؤمنان × براي فاطمه÷ ، «در بقيع و در خارج مدينه، خيمه اي را بپا داشت كه آن حضرت به همراه حسنين بدانجا مي آمد و پس از گريه طولاني به خانه اش مراجعت مي نمود».
[1] – (خبرگزاری رسا، بيتالاحزان يك حقيقت فراموش ناشدنى، ۱۳۹۲/۱/۲۳)
هیچ نظری وجود ندارد