(حكيم ابوالقاسم فردوسي- ولادت:329 – وفات:411 هجري – قمري)
حكيم ابوالقاسم فردوسي درسال 329 ه.ق درقريه ي(( باژ))،ازناحيه ي طبران طوس به دنيا
آمد.
وي مردي وطن پرست ودر ميهن پرستي استوار بود.فردوسي سي و پنج سال براي سرودن
بزرگترين وبي نظيرترين شاهكارادبي و حماسي جهان ،يعني شاهنامه رنج كشيد و در اين
راه تمام دارائي خود را از دست داد.اين شاعر فرزانه در پايان عمر تهيدست شده و در سال
411ه.ق در زادگاه خود ((باژ)) در گذشت و در باغي كه ملك او بود مدفون گرديد.
فردوسي در بزرگترين اثر پارسي كه به حق زبان فارسي را با آن احيا نمود،در وصف شاه
خيبر،علي مرتضي(ع) ميگويد:
(( چهارم علي بود جفت رسول كه او را ستايد به خوبي رسول
كه من شهر علمم عليم دراست درست اين سخن قول پيغمبر است
گواهي دهم كه اين سخنها زاوست توگوئي دو گوشم پرآوازاوست
علي را چنين گفت وديگرهمين كزايشان قوي شد بهرگونه دين
منم بنده ي اهل بيت نبي ستاينده ي خاك پاي ولي
اگرچشم داري به ديگر سراي بنزد نبي وعلي گير جاي
هرآنكس كه درجانش بغض علي است ازاو زارتردرجهان زار كيست))1
_________________________________________________________
1- شاهنامه ي فردوسي،ج1 ،ص 5- 7
___________
