اشاره:
نخست امیر المؤمنین علیه السلام اصلی را مطرح میفرماید که فوق العاده با اهمیت است.آن اصل عبارتست از الهی بودن وظایفی که برعهده امام (پیشوا) است.یعنی همه آن وظائف که باید امام انجام بدهد باید مستند به خدا باشد یا از طریق قرآن یا از طریق سماع از رسولخدا که شایسته گیرندگی وحی خداوندی است،یا از راه تحدیث والهام و ارتباط با واقعیات که در نتیجه صفای درونی ناشی از تادب به آداب الله و تخلق به اخلاق الله بوجود میآید .و بدیهی است که غیر از ائمه معصومین هیچیک از علماءباین درجه اعلا نمیرسد اگر چه بالاترین مقام علمی روزگار خود را دارا بوده باشد.
امام چه وظایفى دارد؟
امام و خلیفه پیامبر از نظر مسلمانان کسى است که وظایف پیامبر اکرم صلى الله علیه و اله وسلم (به استثناى مسئله آوردن شریعت. را بر عهده دارد. اینک مهمترین این وظایف را یاد آور مى شویم تا جایگاه امامت و اهمیت آن روشنتر شود:
الف. تبیین مفاهیم قرآن کریم و حل معضلات آن، از جمله وظایف پیامبر صلى الله علیه و اله و سلم بود. قرآن مى فرماید: (و انزلنا الیک الذکر لتبین للناس ما نزل الیهم. (نحل / ۴۴.: قرآن را بر تو نازل کردیم تا آنچه را که بر آنان نازل شده است بر ایشان توضیح دهى و تبیین کنى
ب. بیان احکام شرعى یکى دیگر از وظایف آن حضرت بود که برخى را از طریق تلاوت آیات، و برخى دیگر را به وسیله سنت بیان مى کرد.
بیان احکام از سوى آن حضرت، به صورت تدریجى و با توجه به رخدادهاى روز انجام شده، و طبیعت امر ایجاب مى کرد که این وظیفه استمرار یابد، در حالیکه شمار احادیث وارده از پیامبر اکرم صلى الله علیه و اله و سلم درباره احکام، که به دست ما رسیده است، از پانصد حدیث تجاوز نمى کند و این مقدار از احادیث فقهى نمى تواند امت را در قلمرو و تقینى «خود کفا» سازد.
ج. از آنجا که پیامبر اکرم صلى الله علیه و اله و سلم محور حق بود و با روشنگری هاى خویش از هر نوع انحرافات در عقاید امت جلوگیرى مى کرد، لذا فرقه گرایى در زمان حیات او به علت وجود و حضور ایشان رخ ننمود یا مجال بروز و ظهور نیافت.
د. پاسخگویى به پرسشهاى دینى و اعتقادى یکى از دیگر وظایف پیامبر گرامى صلى الله علیه و اله و سلم بود.
ه. تربیت افراد جامعه از طریق گفتار و رفتار.
و. برقرارى قسط و عدل و امنیت عمومى در جامعه اسلامى از دیگر وظایف رسول گرامى اسلام صلى الله علیه و اله و سلم بود.
ز. پاسدارى از مرزها و ثغور و دارائى اسلام در برابر دشمنان نیز از مسئولیت هاى آن حضرت به شمار مى رفت. چنانچه انجام دو وظیفه اخیر از سوى رهبر برگزیده از جانب مردم نیز ممکن و قابل حصول باشد، مسلما انجام وظایف پیشین (تبین مفاهیم مشکل قرآن و بیان احکام شرع و…. به وجود رهبرى آگاه و مقتدر نیازمند است که مورد عنایت خاص الهى قرار داشته و در علم و عمل تالى تلو پیامبر اکرم صلى الله علیه واله و سلم باشد. یعنى حامل علوم نبوى و مصون از هر گونه خبط و خطا باشد تا بتواند به وظایف خطیر یاد شده جامه عمل بپوشاند و خلا وجود پیامبر را در طول تاریخ پر نشیب و فراز اسلام پر کند: هر چند چنین فردى که حامل علوم نبوى است نه پیامبر خواهد بود و نه پایه گذار شریعت، و هیچگاه مقام امامت با مقام نبوت یکى نیست.
بدیهى است که تعیین چنین فردى از سطح علم و دانش امت فراتر بوده و صرفا باید از طریق پیامبر و به فرمان الهى تعیین شود. نیز روشن است که تحقق اهداف فوق در گرو این است که مردم به حمایت و اطاعت از رهبرى معین شده توسط پیامبر برخیزند، و تعیین الهى و اعلام پیامبر، شرط کافى براى تحقق آن اهداف نیست (لا راى لمن لا یطاع.، چنانکه در مورد قرآن و پیامبر اکرم صلى الله علیه و اله و سلم نیز ماجرا از همین قرار بوده و هست. رخدادهاى منفى و گروه گرایی هاى جمعى از مسلمین پس از رحلت رسول خدا، نه به این علت بود که پیامبر (العیاذ بالله. به وظیفه حکیمانه خود عمل نکرد و طرحى اصولى براى اداره امت پس از خود نریخت، یا طرح وى ناقص بود، بلکه صرفا این علت بود که برخى از افراد امت نظر خود را بر طرح پیامبر مقدم داشتند و مصلحت اندیشى شخصى خویش را بر تنصیص خدا و رسول ترجیح دادند; و این تنها موردى نیست که چنین حادثهاى در تاریخ رخ داده، بلکه در تاریخ اسلام نظایر آن فراوان است.
منبع :منشور عقاید امامیه ، جعفر سبحانى .
هیچ نظری وجود ندارد