فرمایشات مرحوم حضرت علامه آیه الله حاج سیدمحمدحسین حسینی طهرانی قدس سره در مقدمه کتاب وظیفه ی فرد مسلمان در احیاء حکومت اسلام پیرامون عزت اسلام و مسلمین در ابعاد اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی و فکری و لزوم تشکیل حکومت بر اساس حکومت اسلامی:
***بسم الله الرّحمن الرّحیموالصّلوه و السّلام علی نبیّنا محمّد وَآلِهِ الطّاهرین و لعنه الله علی اعدائم أجمعینوَلِلَّهِ العِزَّهُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنینَ وَ لَکِنَّ الْمُنافِقینَ لَا یَعلَمُونَ.(۱)(= تمام مراتب و محتوای عزّت از آن خداست، و از آن رسول اوست، و از آنِ مؤمنین است؛ و لیکن منافقین نمی دانند.)عزّت به معنی استقلال و اتکاء به ذات، و پابرجا و استوار بودن، قیام بخود داشتن است. در مقابل ذلّت که به معنی انعطاف بخودگرفتن، و انفعال پذیرفتن، و برقرار نبودن، و تزلزل داشتن، و قائم به غیر بودن است.قرآن مجید عزّت را از مختّصات خدا و رسول خدا و مؤمنان می شمرد که: اوّلاً و بالذّات مختصّ به خداست که: أَیَبتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّهِ فَإِنَّ العِزَّهَ لِلَّهِ جَمیعاً.(۲)(= آیا آنان عزّت را در نزد ایشان (کافرین) می جویند، در حالی که تمام عزّت مختصّ به خداوند است؟)و نیز: مَن کانَ یُریدُ الْعِزَّهَ فَلِلَّهِ الْعِزَّهُ جَمیعاً.(۳)(= کسی که عزّت را طلب می کند؛ عزّت به تمام مراتب مختصّ خداوند است)و ثانیاً و بالعرض به رسول خدا که در مرحله ی عبودیّت مطلقه، از خودگذشته، و جبین بر خاک درگهش سائیده است؛ و به مؤمنانی که به پیروی از رسول او، از خودیّت عبور کرده و به حقیقت حقّ متحقّق گردیده اند.مسلمان عزیز است؛ زیرا معنی اسلام، تسلیم در برابر حقّ است و بس. بنابراین در هیچ منزل و طریقی مواجه با شکست نمی شود، و فروکش نمی کند، و حالت انفعال و پذیرش غیرحقّ به خود نمی گیرد؛ زیرا خود را به خدا عزّت بخشیده است.رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلم فرمود:مَن کانَ للهِ کانَ اللهُ لَهُ. (۴)(= کسی که برای خدا باشد، خدا برای اوست).فلهذا، در هیچ یک از موارد انعطاف پذیر، منعطف نمی گردد، نه در مال، نه در قدرت، نه در راه و روش، نه در علم، و نه در اندیشه و عقیده.امّا در مال انفعال نمی پذیرد، چون اقتصاد اسلام، دست اسلام است: و کفر را در آن تصرّف و تدبیری نیست.وَ لا تُؤتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَکُمُ الَّتِی جَعَلَ اللهُ لَکُمْ قِیاماً.(۵)(= و اموالتان را که خداوند قوام و قیام شما را بدان وابسته نموده است، به دست کوته فکران و سفیهان مسپارید!)و امّا از جهت قدرت، که پیوسته شمشیر در کف مسلمان است؛ و جائی که شمشیر باشد، حیات و زندگی است.
آزادیت به دسته ی شمشیر بسته اند … مردان همیشه تکیه خود را بدو کنند آیات جهاد و وجوب دفاع، سراسر قرآن عزیز را فراگرفته است. وَأَعَدُّوالَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِن قُوَّهٍ وَ مِن رَّباطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّاللهِ وَ عُدُوَّکُمْ وَ ءَآخَرینَ مِن دُونِهِهمْ لاتَعْلَمُونَهُمُ اللهَ یُعَلَمُهُمْ وَ ما تُنفِقُوا مِن شَیءٍ فِی سَبیلِ اللهِ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَ انْتُمْ لا تُظْلَمُونَ.(۶)(= و شما ای مؤمنین برای مبارزه با آنها خود را مجهّز و آماده کنید به آنچه در قدرت و توان خود دارید، از انواع قوّه و از اسبان سواری و دونده که بدین وسیله دشمن خدا، و دشمن خودتان، و آن کسانی را که اینک شما آنها را دشمن نمی دانید ولی خدا دشمن می داند، در دهشت و وحشت اندازید! و آنچه را (از اموال و بدنها از عدَّه و عُدَّه) در راه خدا انفاق کنید به سوی شما بطور وافی و کامل خواهید رسید، و شما مورد ستم و ظلم قرار نمی گیرید!و امّا از جهت سیاست و روش، که ولایت و امامت، از اصولی ترین مسائل اسلام است. در زمان خود رسول الله، آن حضرت حاکم بودند، و سپس اوصیای بحقَّ أن حضرت تا حضرت بقیّه الله الاعظم که مدار حکومت و سیاست است.النَّبیُ أَوْلَی بِالمُؤْمِنینِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ.(۷)(= ولایت و صاحب اختیار بودن پیامبر، از ولایت و صاحب اختیاری مؤمنین بخودشان بیشتر و قوی تر است.)إِنَّما وَلیُّکُمُ الله و رَسُولُهُ وَالَّذینَ ءَآمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصَّلوهَ وَ یُؤتُونَ الزَّکوهَ و هُمْ رَاکِعُونَ.(۸)(= فقط و فقط صاحب ولایت بر شما خداوند است، و رسول اوست، و کسانیکه ایمان آورده آنانکه نماز را برپا می دارند و در وقتی که در حال رکوع هستند صدقه و زکوه می دهند.)شأن نزول این آیه درباره ی ولایت امیرالمؤمنین علیّ بن ابیطالب علیه السّلام است که در حال رکوع دست خود را به سوی سائل دراز کرده، و انگشتری خود را بدو دادند.و امّا از جهت علم و فرهنگ، علوم مسلمین دنیا را روشن کرده است، و همه معترفند که: تا هزاران سال بعد، شرق و غرب عالم، جیره خوار و خوشه چین خوان و خرمن علوم مسلمانانند.و امّا از جهت فکر و اندیشه، مسلمان خود فکر می کند و می اندیشد و منهج و راه فکری استوار دارد.یَا ایُّهَا الَّذینَ ءَآمَنُوا لا تَتَّخَذُوا بِطَانَهً مِنْ دُونِکُمْ لَا یَأْنُکُونکُمْ حَیالاً وَ دُوّا ما عَنِتُم قَدْ بَدِتِ الْبَغْضاءُ مِن أَفَواهَهِهِمْ وَ مَا تُخْفِی صُدُورُهُم أکْبَرُ قَدْ بَیَّنالکم الاَیاتِ إِن کُنتُمْ تَعقِلُونَ.(۹)(= ای کسانیکه ایمان آورده اید، افرادی را که از شما نیستند (و از کیش و آئین شما پیروی ندارند همچون یهود و نصاری) همانند زیرپوش خودتان همراز و هم سِرّ نگیرید! آنها در خراب کردن و تباه نمودن، و فساد در شما، از هیچ امری دریغ ندارند، دوست دارند که شما در سختیها و مشکلات بسر برید، بعضی از اینگونه دشمنی ها از لابلای سخنانشان در دهانشان ظاهر شده است؛ امّا آن مقداری را که ظاهر ننموده و در سینه ها و دلهایشان پنهان نموده اند، بسی بیشتر و فراوانتر است. و ما آیات و علائم راه درست و روش ناپسند را برای شما مبیّن داشته ایم به امید آنکه به تفکّر آمده، و از نیروی عقلتان استمداد کنید!)و بنابراین، عزّت اسلام، در استقلال اقتصادی، سیاسی، نظامی، فرهنگی و فکری متجلّی می باشد. در مقابل ذلّت که در تمام این زمینه ها ظهور و بروز می کند، و در هر زمین سُست عَفِنی را بیابد تخم خود را می کارد.مسلمین بر اثر تکاهل و تساهل و عدم اعتناء به آمور مهمّه و أصیله و غفلت یا تغافل از عواقب وخیم و وحشتزای ذل عبودیّت کفّار، تن به اسارت دادند، و استعمار کافر در تمام شؤون آنها رخنه کرد:در استعمار اقتصادی، ثروت و معدن، کشت و زرع، دام و دد، و تجارت و صنعت آنانرا غارت نمود.در استعمار نظامی، با لشکر آراسته سرزمین هایشان را اشغال کرد، و با تجهیزات فنّی، ایشان را مغلوب و منکوب کرد.در استعمار سیاسی، ریاست و حکومت را از ایشان گرفت، وخود را بر آنها إمارت داد. و سیاست و روش تدبیر امور، و تشخیص منافع و مصالح را از دست آنها ربود و بدست خود داد. در استعمار فرهنگی، علوم و آداب و کتب و مدارس و مکاتب و اخلاق و صفاتشان را ربود، و بجای آن از عادات و آداب شوم خود، ایشان را إشراب نمود.و از همه زشت تر و کریه تر، در هر استعمار فکری، فکرشان و طریق تعقّل و راه اندیشه شان را بر آنها بست که آنها دیگر نتوانند بطور درست و صحیح فکر کنند. و در نتیجه مسلمین همان چیزی را در اندیشه ی خود پروراندند که استعمار می خواست، و همان چیزی را دوست داشتند که استعمار دوست داشت، و از همان چیزی گریزان شدند که استعمار آنانرا از آن گریز می داد.و این مصیبتِ اعظم بود که همچون خوره بر پیکر مسلمین افتاد.آخر چگونه می شود، مسلمانی که درست در برابر کفر، در تمام شؤون خود از عقیده و اخلاق و آداب و رسوم ایستاده است. و استقلال و عزّتش جز این راهی را نشان نمی دهد؛ چنان در زاویه ی منفرجه ای بدور خود بگردد که در همان خطّ مشی و راه و روش و صفات و کردار کفر بایستد و آنرا بپسندد؟!مسلمین چون از خواب غفلت بیدار شدند و خود را گم شده و سیلی خورده و غارت زده یافتند، اینک درصدد تدارک مافات برآمده، چشمان خمارآلود خود را مالیده، نگاهی به عقب و راه طی شده و صعب الرّجوع نموده، و نظری به پیش افکنده؛ با رجاء به فضل و رحمت حقّ، قدم در راه عزّت می نهند.وَلوْ انَّ اَهْلَ القُرَی ءأَمَنُوا وَ اتَّقُوا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمُ بَرکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الارضِ.(۱۰)(= و اگر ساکنین شهرها و قری ایمان بیاورند و تقوی پیشه گیرند، البتّه ما برکت های آسمان و زمین را برویشان می گشاییم.) تمام این مزایا را مسلمان وقتی حائز می شود که، حکومت وی بدست خودش باشد، صاحب امر و نهی به او خودش باشد. فرمانده ی قوا و معلّم تربیت و مدیر مسؤول اموال و رهبر و راهنمای وی در فرهنگ و اندیشه و خودش باشد؛ یعنی استقلال سیاسی داشته باشد و این ثمرات فقط در سایه ی حکومت اسلام است.تشکیل حکومت اسلام و خروج از زیّ کفر و ولایت اجنبیّ، از یهود و نصاری و مجوس و مشرکین و مادّیین و منافقین، از واجب ترین فرائض الهی واز ثمرآفرین ترین درختی است که با آن شخص مسلم می تواند از بقیّه ی مزایا و بهره های انسانی بشری خود چه فطری و چه عقلی و چه شرعی بهره ور شود و گرنه آن مزایا نیز بسیار کمرنگ و یا بیرنگ شده، و از اسلام جز اسمی و از قرآن جز درسی و از حجّ جز صورتی و از نماز جز پیکری باقی نخواهد ماند.(۱۱)
پینوشتها:
۱٫ ذیل آیه ی ۸، از سوره ی ۶۳: المنافقون.۲٫ آیه ی۱۳۹، از سوره ی ۴: النساء.۳٫ صدر آیه ی ۱۰، از سوره ی ۳۵: فاطر.۴٫ در مرصاد العباد، ص ۴۶۷ آورده است. و در ص ۶۶۰ گوید: حدیث نبوی است که در کشف الاسرار ج۱، ص ۵۶۲ و ص ۳۷۱ نیز آمده است.۵٫ آیه ی ۵، از سوره ی ۴: النساء.۶٫ آیه ی ۶۰، از سوره ی ۸: أنفال.۷٫ صدر آیه ی ۶، از سوره ی ۳۳: احزاب.۸٫ آیه ی ۵۵، از سوره ی ۵: المائده.۹٫ آیه ی ۱۱۸، از سوره ی ۳: آل عمران.۱۰٫ صدر آیه ی ۹۶، از سوره ی ۷: الاعراف.۱۱٫ وظیفه فرد مسلمان در احیای حکومت اسلام، مقدمه.منبع مقاله: فصلنامه تخصصی مطالعات راهبردی علوم و معارف اسلام، ربیع الثانی- رمضان ۱۴۳۳، شماره ۴ و ۵٫
/م
هیچ نظری وجود ندارد