شیعه هستم چون آیات زیادی از قرآن دلالت بر حقانیت اهلبیت(ع) دارد؛یکی از مهمترین این آیات که دلالت بر عصمت امامان معصوم(ع) میکند آیهی تطهیر است. خداوند متعال میفرماید: ﴿إِنّمَا یُرِیدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهّرَکُمْ تَطْهِیراً﴾(احزاب/۳۳): جز این نیست که خداوند مى خواهد پلیدى و گناه را از شما اهلبیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.
به دلیل «إِنَّما» در آیه (که دلالت بر انحصار میکند) خداوند اراده کرده است هرگونه پلیدی چه ظاهری و چه باطنی را تنها از اهلبیت دور کند؛چرا که «ال» در «الرِّجْسَ»، «الف و لام جنس» است یعنی هر نوع پلیدی لذا آنان به خواست خدا پاک و مطهر میباشند.
درست است که اهلبیت در لغت، به اهل یک خانواده اطلاق میشود که همسر هم جزء آنها است ولی دلایل متعددی داریم که خداوند از کلمهی اهلبیت در این آیه، معنای خاصی اراده کرده است؛ از جمله روایات فراوانى در منابع اهل تسنّن موجود است که رسول خد(ص)صراحتاً مصداق «اهلبیت» در آیه تطهیر را روشن کرده است:
1. در آیات یاد شده وقتی سخن از زنان پیامبر اکرم(ص) به میان آمده، ضمیر جمع مؤنث به کار رفته مانند:«من یات منکن»،«و من یقنت منکن»،«لستن»،«ان اتقیتن»،«تخضعن»،«قرن»،«بیوتکن» و ….
ولی وقتی به آیهی تطهیر رسیده ضمایر جمع مذکر به کار رفته مانند:
«لیذهب عنکم»و «یطهرکم».
پس معلوم میشود مخاطب در آیهی تطهیر غیر از مخاطب در آیات قبل و بعد از آیه تطهیر است.
2. زنان پیامبر گرامی(ص) متعدد بودند و در خانههای مختلف زندگی میکردند و اگر چنان که آیهی تطهیر نیز شامل آنها میشد باید جملهی«اهل البیوت» میآمد و حال آن که «اهل البیت» آمده است؛ چنانچه در اول آیه آمده است: ﴿وَ قَرْنَ فی بُیُوتِکُنَّ﴾(احزاب/۳۳)و در آیه ۵۳ سوره احزاب مىفرماید: ﴿یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُیُوتَ النَّبِیّ﴾ِبنابراین مراد از آیه هرگز نمىتواند زنان پیامبر باشد.
3. طبق روایت صحیح مسلم و غیره وقتی آیهی تطهیر نازل شد رسول اکرم(ص) حضرت علی(ع)،فاطمه(س)، حسن و حسین(ع) را زیر کساء قرار داد و آیهی شریفه را قرائت فرمود. روایت صحیح مسلم:
قَالَتْ عَائِشَهُ خَرَجَ النَّبِیُّ صلى الله علیه وسلّم غَدَاهً وَعَلَیْهِ مِرْطٌ مُرَحَّلٌ مِنْ شَعْر أَسْوَدَ فَجَاءَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ جَاءَ الْحُسَیْنُ فَدَخَلَ مَعَهُ ثُمَّ جَاءَتْ فَاطِمَهُ فَأَدْخَلَهَا ثُمَّ جَاءَ عَلِیٌّ فَأَدْخَلَهُ ثُمَّ قَالَ:﴿إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا﴾(صحیح مسلم: ۷ /۱۳۰/ح۶۴۱۴).
4. در صحیح مسلم آمده که از زید بن ارقم سؤال شد آیا به زنان پیامبر(ص)، اهلبیت پیامبر گفته میشود یا خیر؟ پاسخ داد همسر یک مرد از اهلبیت او به حساب نمیآید؛ زیرا چه بسا زنی با مردی یک عمر زندگی میکند ولی در آخر عمر طلاق گرفته و به خانه پدرش رفته و جزء اهلبیت پدر محسوب میشود: إنّ المرأه تکون معالرجل العصر من الدهر، ثمّ یطلّقها، فترجع إلى أبیها وقومها. (صحیح مسلم: ج۷/ص۱۲۳/(رقم ۶۳۸۱)/کتاب فضائل الصحابه/باب فضائل علی بن أبی طالب(ع))
5.هیچ یک از زنان پیامبر(ص) ادعا نکردهاند که آیهی تطهیر شامل ما نیز میشود، بلکه خلاف آن را نقل کردهاند. مانند امّ سلمه که میگوید: پس از نزول آیهی تطهیر و تکریم حضرت رسول گرامی، علی و فاطمه و حسن وحسین(ع) را، من جلو رفته و از حضرت پرسیدم آیا من هم از اهلبیت هستم؟ حضرت پاسخ داد تو آدم خوبی هستی ولیاز اهل بیت نیستی، بلکه از همسران پیامبر هستی.
صحیح ترمذی:عن أمّ سلمه، أنّ النبی صلى الله علیه وسلم جلل على الحسن والحسین وعلى وفاطمه کساء ثمّ قال : «اللهم هؤلاء أهل بیتى وحامّتی أذهب عنهم الرجس وطهّرهم تطهیراًفقالت أم سلمه : وأنا معهم یارسول الله؟ قال: إنّک على خیر. هذا حدیث حسن صحیح . وهو أحسن شیء روى فی هذا الباب.(سنن الترمذی: ج ۵ ص ۳۶۱).
حاکم نیشابوری پس از نقل این روایت میگوید: هذا حدیث صحیح على شرط البخاری ولم یخرجاه. (المستدرک/ج۲/ص۴۱۶/۳/ ۱۴۶) وقال بعد نقل روایه اخرى بعد ذلک: هذا حدیث صحیح على شرط مسلم ولم یخرجاه. (المستدرک/ج۲/ص۴۱۶).
وروى أیضاً عن عن عمر بن أبی سلمه قال: (لما نزلت هذه الآیه على النبی(ص): ﴿إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرا﴾ فی بیت أم سلمه، فدعا فاطمه و حسناً و حسیناً، فجللهم بکساء وعلی خلف ظهره، فجلله بکساء، ثم قال: اللهم، هؤلاء أهل بیتی، فاذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهیراً، قالت أم سلمه: وأنا معهم یا رسول الله؟ قال: أنت على مکانک وأنت إلى خیر).(سنن الترمذی ۵: ۳۲۸) قال عنه الألبانی: صحیح. (صحیح سنن الترمذی، الألبانی ۳: ۳۰۶ ح ۳۲۰۵).
در روایتی که سیوطی و طبرانی و احمد بن حنبل نقل کردهاند آمده که امّ سلمه میگوید من جلو رفته و طرف کساء را گرفته تا داخل شوم حضرت رسول گرامی(ص) کساء را از دست من گرفت و کشید و به من اجازه ورود به درون عبا را نداد:
عن أمّ سلمه أنّها قالت: «فرفعت الکساء لأدخل معهم فجذبه من یدی و قال: إنّک على خیر».(مسند أحمد/ج۶/ص۳۲۳؛ المعجم الکبیر للطبرانی/ج۳/ص۵۳/الدر المنثور/ج۵/ص۱۹۸).
پس بنابراین اگر کسی بگوید که زنان پیامبر(ص) نیز جزء اهلبیت(ع) هستند و آیهی تطهیر آنان را نیز شامل میشود، باید عبا را از دست پیامبر گرفته و به زور زنان حضرت را در آن وارد نماید.
طبق این روایت، پیامبر(ص) به ام سلمه اجازه نداد وارد کساء شود و فرمود: تو خوب هستی ولی اهل بیت من این چند نفرند.
پس چگونه برخی از اهل تسنّن با قاطعیت ادعا میکنند اهلبیت پیامبر(ص) همسران وی هستند!!!
6 ـ در قرآن کریم از همسران پیامبر(ص) با دو عبارت ازواج النبی و نساء النبی یاد شده مانند: ﴿یا أَیُّهَا النَّبِیُّ قُلْ ِلأَزْواجِکَ…﴾(احزاب/۲۸)؛ ﴿یا نِساءَ النَّبِیّ…﴾(احزاب/۳۰) ولی در آیهی ۳۳ به یک باره از عبارت اهلبیت، استفاده میکند، مشخص میشود که اهلبیت غیر از زنهای پیامبر(ص) هستند.
7ـ در آیات سورهی احزاب دو نوع خطاب است؛ یک خطاب همراه با عتاب و تهدید است که مخاطب آن همسران پیامبر(ص) هستند و یک خطاب همراه با احترام و پاکی است که افرادی هستند غیر از زنان پیامبر(ص).
در خطاب به زنان پیامبر(ص) آنان را دعوت به سادهزیستی با پیامبر(ص) کرده و در صورت نپذیرفتن آن، تهدید به طلاق میکند، به آنان توصیه میکند با نامحرمان عفت در کلام داشته باشند، به آنان فرمان داده تا در خانههایشان بمانند و مانند دوران جاهلیت با آرایش ظاهر نشوند و از رسول خد(ص)اطاعت کنند. این لحن و خطابها با این قسمت که خطاب میکند «شما ای اهلبیت به ارادهای الهی از هر رجس و آلودگی پاکیزه هستید» سازگار نیست و معلوم میشود مخاطب شخص دیگری است.
8 ـ مقصود از بیت در اینجا، بیت مادی که از خشت و گل یا آجر و سنگ ساخته میشود، نیست. بلکه مقصود از بیت، بیت نبوت و خانهی وحی است و اهل آن، کسانی هستند که با صاحبخانه علاوه بر علایق مادی، رابطهی معنوی و پیوند روحی داشته باشند تا همگی از بیت واحدی باشند. از این رو است که خداوند به حضرت نوح(ع) خطاب میکند که فرزند منحرفت از اهل تو نیست. ﴿إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ﴾(هود/۴۶) در حالی که از لحاظ جسمی و مادی فرزند حضرت نوح(ع) بود و به خاطر همین ارتباط روحی و معنوی با نبوت بود که پیامبر(ع) در حق حضرت سلمان فرمود: «سلمان منّا أهل البیت»؛ (سیر اعلام النبلاء/ج۱/ص۵۳۹) زیرا حضرت سلمان، مصداق کامل آیهی شریفهی ﴿فَمَنْ تَبِعَنی فَإِنَّهُ مِنّی﴾(ابراهیم/۳۶) بود.
حال آنهایی که ادعا میکنند منظور از اهلبیت، فقط همسران پیامبر(ص) هستند روایت «سلمان منا اهل البیت» را چگونه توجیه میکنند؟
در حالی که سلمان مرد بود ولی پیامبر(ص)، او را جزء اهلبیت خود دانسته است. اگر پیامبر(ص) معتقد بود که اهلبیت، همسرانش هستند، نباید سلمان را داخل در اهلبیت خود میکرد.
پس معلوم میشود اهلبیت(ع)، غیر از همسران است.
منبع : ماهنامه شیعه شناسی ماه ذی قعده ۱۴۳۳ هـ ق
هیچ نظری وجود ندارد