چهاردهم ربیع الثانی
۱- قیام “مختار ثقفی” به خونخواهی امام حسین”علیه السلام” بنابر روایتی (۶۶ هجری قمری)
۲- درگذشت “اللَّه وردیخان” از سرداران شاه عباس(۱۰۲۳ هجری قمری)
۳- وفات «میرزا محمدرضا مهدوی قمشه ای» (۱۳۸۸ هجری قمری)
—
۱- قیام “مختار ثقفی” به خونخواهی امام حسین”علیه السلام” بنابر روایتی (۶۶ هجری قمری)
در این روز مختار شاد کننده دلهای شکسته اهل بیت (علیهم السلام) با ندای ((یا لثارات الحسین)) در کوفه قیام کرد. مختار در سال اول هجرت در طائف به دنیا آمد و در سال ۶۷ ه.ق در کوفه به دست مصعب بن زبیر به شهادت رید. کنیه او ابواسحاق است. ابوعبیده، پدرش از صحابه بزرگ بود که در جنگ با فارس شهید شد. بعد از پدر، دو برادرش حکم و جبیر شهید شدند.
مختار در هیجده ماه حکومتش، هیجده هزار نفر از قاتلین سید الشهداء (علیه السلام) را به جهنم فرستاد. این به غیر از کسانی است که به دست اصحاب و یاران او و ابراهیم بن مالک اشتر در بیرون کوفه و در کنار نهر خازر کشته شدند.
سعد عموی مختار از طرف امیر المؤ منین و امام حسن (علیهما السلام) والی مداین بود، و هر گاه جایی میرفت مختار را به جای خود میگذاشت.
امیر المؤ منین (علیه السلام) به او خبر از فتح و ظفر دادند، و میثم تمار در زندان کوفه او را بشارت داد.
در روز عید قربان ابو محمد حکم بن مختار خدمت امام باقر (علیه السلام) آمد. بعد از اینکه خود را معرفی کرد، امام باقر (علیه السلام) او را نزد خود خواند و او عرض کرد: آقای من، مردم درباره پدر من بسیار سخن می گویند. به خدا قسم سخن درست کلام شماست و هر چه شما بفرمایید آن را قبول دارم. امام (علیه السلام) فرمود: سبحان الله. پدرم خبر داد که مهریه مادر من از پولی بود که مختار آن را برای پدرم فرستاد. مختار خانههای خراب ما را آباد کرد، و دشمنان ما را به قتل رسانید، و هر خونی که از ما ریخته شد طلب نمود. آنگاه سه مرتبه فرمود: رحم الله اباک.
در کودکی، امیر المؤ منین (علیه السلام) او را روی زانوی خویش می نشاند و به او لطف و مرحمت میفرمود. امام باقر (علیه السلام) میفرماید: به خدا قسم پدرم مرا خبر داد که مختار نزد فاطمه بنت امیر المؤ منین (علیه السلام) میآمد، و آن مخدره برای او فرش پهن نموده پشتی برایش میگذاشت. سپس فرمود: ((هر حقی که ما نزد کسی داشتیم او مطالبه نمود قاتلین ما ر ا کشت و برای ما خونخواهی نمود)). {۱}
در روایت دیگر میفرماید: ((هنگامی که مختار سر عبید الله ابن زیاد را برای امام زین العابدین (علیه السلام) فرستاد، آن حضرت سر سفره بود و خوشحال شد و دعا فرمود)). {۲}
بنا بر قول دیگری قیام مختار در شب ۱۴ ربیع الاول سال ۶۶ ه {۳}؛ و بنابر قولی ۱۶ ربیع الثانی بوده است. {۴}
۱) بحار الانوار: ج ۴۵ ص ۳۴۳
۲) اختیار معرفه الرجال ج ۱ ص ۳۴۱- بحارالانوار ج ۴۵ ص ۳۴۲ و..
۳) مقتل الحسین ص ۳۲۶- بحارالانوارج ۴۵ ص ۳۸۶ و..
۴) امالی شیخ طوسی ص ۲۴۰٫
—
۲- درگذشت “اللَّه وردیخان” از سرداران شاه عباس(۱۰۲۳ هجری قمری)
اللَّه وردیخان از سرداران دورهٔ صفویه، از اهالی گرجستان بود. در جوانی به غلامی فروخته شد و سرانجام به خدمت شاه طهماسب صفوی درآمد. اللَّه وردیخان در سال ۱۰۰۴ ه.ق به سبب لیاقت و کفایتی که از خود در دربار صفوی نشان داد، به فرمان شاه عباس به امیر الامرایی حکومت فارس برگزیده شد.
او در مدت زمان کوتاهی به سرداری سپاه قزلباش منصوب شد و خدمات زیادی به دولت صفویه کرد. او که فرماندهی کل سپاه ایران در زمان شاه عباس را بر عهده داشت در جنگهای متعددی از قبیل لار، بحرین، بغداد و غرب ایران، رشادتهای فراوانی از خود نشان داد.
اللَّه وردیخان اقدامات اجتماعی و رفاهی ارزندهای انجام داده است که از آن میان میتوان به بنای پُل اللّهوردیخان یا سی و سه پُل بر روی رودخانهٔ زاینده رود در اصفهان اشاره کرد که هنوز پس از گذشت قرنها، یکی از زیباترین و مستحکمترین آثار باستانی جهان است.
او هنگامی که والی فارس بوده یک معمار از اصفهان به مشهد میفرستد و رواقی را میسازد و ساختمان آن در سال ۱۰۲۰ ه.ق پایان میگیرد. این رواق با مساحت ۱۷۱ متر مربع در شمال شرقی حرم مطهر توسط الله وردیخان بنا شد. بر گرداگرد این رواق، تاریخ ولادت و شهادت امامان معصوم (علیهم السلام) به همراه بعضی از احادیث معتبر مکتوب میباشد. شکل این بنا هشت گوش است و سقف بسیار مجلل و با شکوهی دارد که بینندگان را به طرف خود جذب میکند.
بر فراز رواق الله وردیخان گنبد مسی میباشد که در مجاورت گنبدطلایی امام رضا (علیه السلام) واقع شده است.
سرانجام الله وردیخان در شیراز درگذشت و جنازهاش به امر شاه عباس به مشهد حمل شد و در زیر همین گنبد دفن شد.
—
۳- وفات «میرزا محمدرضا مهدوی قمشه ای» (۱۳۸۸ هجری قمری)
میرزا محمدرضا مهدوی فرزند مرحوم آیتاللَّه میرزا محمدمهدی که از فقهاء و حکماء نامدار بود در سال ۱۳۲۰ ه.ق در شهرضا (قمشه سابق) متولد شد.
تحصیلات مقدماتی و فقه و اصول و فلسفه را در آغاز نزد پدر خود فراگرفته و پس از آن به اصفهان مسافرت نمود و برای ادامه و تکمیل معلومات در مدرسه صدر اصفهان از محضر مرحوم آخوند ملأ محمد کاشی و میرزا جهانگیرخان قشقائی که هر دو از فحول علماء و مدرسین نامدار حوزه علمیه اصفهان بودهاند استفاده نمود.
پس از آن به نجف اشرف مهاجرت و از محضر مرحوم حاج شیخ مرتضی طالقانی و آقا سید حسین بادکوبهای و حاج میرزا محمدصادق مدرس و آقا سید ابوالقاسم دهکردی بهرهمند شد و به قصد دیدار والدین خود به شهرضا برگشته سپس مراجعت به نجف اشرف نمود.
فقه و اصول را نزد مرحوم آیتاللَّه العظمی آقا سید ابوالحسن اصفهانی و آیتاللَّه آقا ضیاءالدین عراقی و آیتاللَّه حاج شیخ محمدحسین غروی (معروف به کمپانی) به کمال رسانید و در فقه و اصول و فلسفه و حکمت تبحر کامل یافت و برای خدمات دینی و روحی به زادگاه خود (قمشه) مراجعت و به راهنمائی و ارشاد و امامت و درس و بحث پرداخت.
با آیات عظام: بروجردی و شاهرودی و میلانی ارتباط و روابط نزدیک داشت.
ایشان دارای اجازات جامعی از مراجع بزرگ معاصر خود چون مرحوم آیتاللَّه اصفهانی و آیتاللَّه حاج شیخ محمدحسین فشارکی و…بود و برای مردم شهرضا و حومه آن مخصوصاً طلاب علوم دینی ملجاء و پناهگاهی بود.
سرانجام این عالم فرزانه در سال ۱۳۸۸ ه.ق به رحمت ایزدی پیوست و در رواق آستانه شاهرضا به خاک سپرده شد.
هیچ نظری وجود ندارد