عیسى بن مریم علیه السلام – لَمّا سُئِلَ عَن أَفضَلِ النَّاسِ -: مَن کانَ مَنطِقُهُ ذِکراً، وصَمتُه فِکراً، ونَظَرهُ عِبرَهً
[برترینِ مردم] کسى است که سخنش ذکر خدا باشد و سکوتش اندیشیدن و نگاهش عبرت آموختن.
عیسى بن مریم علیه السلام – تنبیه الخواطر: ج ۱ ص ۲۵۰
