ثَلاثٌ لا يُستَحيا مِنهُنَّ: خِدمَةُ الرَّجُلِ ضَيفَهُ، وقِيامُهُ عَن مَجلِسِهِ لِأَبيهِ ومُعَلِّمِهِ، وطَلَبُ الحَقِّ وإن قَلَّ از سه كار نبايد شرم كرد: خدمت كردن به مهمان؛ از جا بلند شدن براى پدر و معلّم؛ و مطالبه حق، اگرچه اندك باشد. امام على عليه السلام - غرر الحكم: ح ۴۶۶۶
لِكُلِّ شَيءٍ رُكنٌ ورُكنُ المُؤمِنِ الصَّلاةُ هر چيز ركنى دارد و ركن مؤمن، نماز است. پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله - جامع الأخبار: ص ۱۸۳ ح ۴۴۶
إنَّ عَمودَ الدّينِ الصَّلاةُ، وهِيَ أوَّلُ ما يُنظَرُ فيهِ مِن عَمَلِ ابنِ آدَمَ، فَإِن صَحَّت نُظِرَ في عَمَلِهِ، وإن لَم تَصِحَّ لَم يُنظَر في بَقِيَّةِ عَمَلِهِ نماز، ستون دين و نخستين عمل انسان است كه در آن مى نگرند. اگر صحيح بود، اعمالش را مى بينند و اگر صحيح نبود، بقيّه كارهايش ديده نمى شوند. پيامبر خدا (ص) - تهذيب الأحكام: ج ۲ ص ۲۳۷ ح ۹۳۶
إنَّ أوَّلَ ما يُحاسَبُ بِهِ العَبدُ الصَّلاةُ، فَإِن قُبِلَت قُبِلَ ما سِواه نخستين چيزى كه به بنده پاداش داده مى شود، نماز است. پس اگر پذيرفته شد، بقيّه هم پذيرفته مى شود. امام باقر عليه السلام - الكافي: ج ۳ ص ۲۶۸ ح ۴
صَلِّ الصَّلاةَ لِوَقتِها المُؤَقَّتِ لَها، ولا تُعَجِّل وَقتَها لِفَراغٍ، ولا تُؤَخِّرها عَن وَقتِها لِاشتِغالٍ، واعلَم أنَّ كُلَّ شَيءٍ مِن عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلاتِكَ نماز را در وقت مقرّرش بخوان و به دليل بيكار بودن، آن را جلو نينداز، و به دليل اشتغال به كارى، آن را به تأخير نيفكن و بدان كه همه كارهايت تابع نماز توست. امام (ع)- نهج البلاغة: نامه ۲۷
الصَّلاةُ مِن شَرائع الدّينِ، وفيها مَرضاةُ الرَّبِّ عزّ وجلّ، وهيَ مِنهاجُ الأَنبياءِ نماز، از آيين هاى دين است و در آن، خشنودى پروردگار عزّ وجلّ است. نماز، راه و روش پيامبران است. پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله - الخصال: ص ۵۲۲ ح ۱۱
لِلمُصَلّي حُبُّ المَلائِكَةِ، وهُدًى وإيمانٌ، ونورُ المَعرِفَةِ، وبَرَكَةٌ فِي الرِّزقِ، وراحَةٌ لِلبَدَنِ نمازگزار، محبّت فرشتگان را نصیب خود مىكند. هدايت و ايمان، نور معرفت، بركت در روزى و آسايش تن است. پیامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله - الخصال: ص ۵۲۲ ح ۱۱
كونوا دُعاةً لِلنّاسِ بِغَيرِ ألسِنَتِكُم، لِيَرَوا مِنكُمُ الوَرَعَ وَالاِجتِهادَ والصَّلاةَ وَالخَيرَ؛ فَإِنَّ ذلِكَ داعِيَةٌ مردم را با غير زبانهايتان دعوت كنيد. آنان بايد از شما پارسايى و تلاش و نماز و نيكى ببينند. اين، معناى دعوت حقيقى است. امام صادق عليه السلام - الكافي: ج ۲ ص ۷۸ ح ۱۴
ما قالَ فينا قائِلٌ بَيتا مِنَ الشِّعرِ حَتّى يُؤَيَّدَ بِروحِ القُدُسِ . هيچ گوينده اى درباره ما بيت شعرى نمى سرايد ، مگر آن كه به وسيله روح القدس، تأييد مى شود. امام صادق عليه السلام - عيون أخبار الرضا عليه السلام ج ۱ ص ۷
مُرُوا الأَحداثَ بِالمِراءِ وَالجِدالِ، وَالكُهولَ بِالفِكرِ، وَالشُّيوخَ بِالصَّمتِ جوانان را به مباحثه و جدال ، و ميانسالان را به انديشيدن، و پيران را به سكوت، فرمان دهيد. امام على (ع) - شرح نهج البلاغة: ج ۲۰ ص ۲۸۵ ح ۲۶۰
