شبکه ارتباطی وکالت
امام هادی× که در سامرا تحت نظر و کنترل شدیدی قرار گرفته بودند، برنامه تعیین کارگزاران و نمایندگان را که پدرشان امام جواد× اجرا کرده بودند، ادامه دادند و نمایندگان و وکلایی در مناطق و شهرهای مختلف منصوب کردند و بدین وسیله یک سازمان ارتباطی هدایت شده و هماهنگ به وجود آوردند که اهداف اصلی این سازمان، جمع آوری خمس، زکات، نذور و هدایا از مناطق مختلف توسط وکلاء و تحویل آن به امام و همچنین پاسخگویی امام به سؤالات و مشکلات فقهی و عقیدتی شیعیان و توجیه سیاسی آنان توسط وکیل امام بود.
گزارشهای تاریخی متعدد نشان میدهد که وکلا، شیعیان را بر مبنای نواحی گوناگون به چهار گروه تقسیم کرده بودند:
نخستین ناحیه: بغداد، مدائن و عراق (کوفه) را شامل میشد؛ ناحیه دوم: شامل بصره و اهواز بود؛ ناحیه سوم: قم و همدان و بالاخره ناحیه چهارم: حجاز، یمن و مصر را در بر میگرفت.([۱])
«علی بن جعفر» یکی از نمایندگان امام هادی× و اهل «همینیا» از قرای اطراف بغداد بود. گزارش فعالیتهای او به متوکل رسیده بود. متوکل او را بازداشت و زندانی کرد. او پس از گذراندن دوران طولانی زندان، آزاد شد و به دستور امام هادی× رهسپار مکه شد و در آن شهر اقامت گزید.([۲])
[۱]. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص۵۷۳.
[۲]. رجال شیخ طوسی، ص۶۰۷، ح ۱۱۳۹؛ مسعودی، اثبات الوصیه، ه.ق، ص ۲۳۳.
یک نظر