شبکه ارتباطي وکالت
امام هادي× که در سامرا تحت نظر و کنترل شديدي قرار گرفته بودند، برنامه تعيين کارگزاران و نمايندگان را که پدرشان امام جواد× اجرا کرده بودند، ادامه دادند و نمايندگان و وکلايي در مناطق و شهرهاي مختلف منصوب کردند و بدين وسيله يک سازمان ارتباطي هدايت شده و هماهنگ به وجود آوردند که اهداف اصلي اين سازمان، جمع آوري خمس، زکات، نذور و هدايا از مناطق مختلف توسط وکلاء و تحويل آن به امام و همچنين پاسخگويي امام به سؤالات و مشکلات فقهي و عقيدتي شيعيان و توجيه سياسي آنان توسط وکيل امام بود.
گزارشهاي تاريخي متعدد نشان ميدهد که وکلا، شيعيان را بر مبناي نواحي گوناگون به چهار گروه تقسيم کرده بودند:
نخستين ناحيه: بغداد، مدائن و عراق (کوفه) را شامل ميشد؛ ناحيه دوم: شامل بصره و اهواز بود؛ ناحيه سوم: قم و همدان و بالاخره ناحيه چهارم: حجاز، يمن و مصر را در بر ميگرفت.([1])
«علي بن جعفر» يکي از نمايندگان امام هادي× و اهل «همينيا» از قراي اطراف بغداد بود. گزارش فعاليتهاي او به متوکل رسيده بود. متوکل او را بازداشت و زنداني کرد. او پس از گذراندن دوران طولاني زندان، آزاد شد و به دستور امام هادي× رهسپار مکه شد و در آن شهر اقامت گزيد.([2])
[1]. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص573.
[2]. رجال شیخ طوسی، ص607، ح 1139؛ مسعودی، اثبات الوصیه، ه.ق، ص 233.
یک نظر