عدم نزول آيه در غدير:
از شبهاتى كه بر استدلال شيعه به حديث غدير وارد كردهاند، اين است كه گفتهاند:
«ولا والله نزلت تلك الآية الاّ يوم عرفة قبل غدير خم بايّام»([1])
هرگز چنين نيست، به خدا قسم اين آيه در روز عرفه چند روز قبل از غدير خم نازل شده است.
نقد
1- پيشتر گفتیم که اين مسأله اختلافى است و راوى اين قول كه آيه اكمال در روز عرفه نازل شده تنها خليفه دوم است، در حالى كه در طرف مقابل چندين صحابى راوى نزول آيه در غديرخم هستند.
2- پيشتر بيان كرديم كه در روايات نزول آيه در عرفه تناقضهایی وجود دارد كه قابل جواب دادن نيست و تكرار نمىكنيم.
3- استدلال به حديث غدير متوقف بر نزول آيه در آن روز نيست، بلكه خطبه غدير خطبهاى مستقل است كه رسول خدا |مطالب زيادى را در آن بيان كرده است؛ از جمله امامت امام على × كه اثبات هيچ يك از آنها به اثبات نزول آيه در غدير نياز ندارد.
4- پيشتر ياد كرديم كه يكى از موارد بيان حديث ثقلين از طرف رسولخدا| كه در آن عبارت «عترتى اهل بيتى» آمده روز عرفه است و بر فرض كه بپذيريم آيه در روز عرفه نازل شده است، باز هم با امامت امامعلى× ارتباط دارد؛ زيرا رسول خدا | پيشتر حديث ثقلين و تعيين دو جانشين و يادگار ارزشمند در بين امت را ـ كه همان كتاب خدا و عترت باشد – بيان كرده است.
هیچ نظری وجود ندارد