از القاب سیدالشهداء (ع) که در زیارتنامه خطاب به آن حضرت گفته می شود . یعنی خونِ خدا . در زیارت عاشوراست : « اَلسلامُ عَلَیک یا ثارَ اللهِ وَابنَ ثارِهِ » این تعبیر ، در زیارتهای دیگر نیز ، از جمله زیارت مخصوص امام حسین (ع) در اول رجب و نیمه رجب
و شعبان و زیارت امام حسین (ع) در روز عرفه آمده است . (303) در زیاراتی هم که امام صادق (ع) به عطیه آموخت ، آمده است : « وَ إ نک ثاراللهِ فِی اَلا رضِ مِنَ الدمِ الذی لایدرَک ثارُهُ مِنَ الارضِ اِلا بِاولیاءئِک » . (304) تو خون خدا در زمینی ، خونی که خونخواهی اش از زمین جز به اولیاءی خودت انجام نمی گیرد . شدت همبستگی و پیوند سیدالشهداء با خدا به نحوی است که شهادتش همچون ریخته شدن خونی از قبیله خدا می ماند که جز با انتقام گیری و خونخواهی اولیاء خدا ، تقاص نخواهد شد . القاب دیگری نیز مانند قتیل الله ، و وِترالله در زیارتنامه است که گویای همین نکته است . « … بزرگترین لقب آن نجات دهنده آخرین انسان از این رابطه ثار … « منتقِم » است . انتقام چه چیز را می گیرد ؟ همه می گویند انتقام قاتلین سیدالشهداء ، نه ! انتقام ثاری که به گردن بنی هابیل است … اگر غیرت و آگاهی وجود داشته باشد ، تمام فضای تاریخ ما پر از ضجه و دعوت خونخواهی ثارهاست . اما این ثارها ، ثارهای قبیله ای نیست ، ثارالله است . اینها « ثارالله » هستند که باید از قاتلین بنی طاغوت گرفته شوند . حسین ، وارث یکی از ورثه است که خودش بصورت یک ثار درآمد و فرزندش و باباش ، اینها همه ثارهای خدا هستند و پدر ثارهای خدا و پسر ثارهای خداست … هدف ، انتقام کشیدن از « بنی قابیل » است که آنهمه دستش به خون ثارهای عزیز ما آغشته است … یا ثارالله و ابن ثاره » . (305)
عنوان مقدس « ثارالله » ، در ادبیات شعری و مرثیه ، همچنان در زمینه کارهای خطاطی ، نقاشی ، طراحی و پوستر هم جای خاصی داشته و منبع الهام بخش برای هنرمندان مکتبی بوده است . حتی هنرمندان قالی باف هم از آن بهره و فیض برده اند . قالی « ثارالله » ، اثر برجسته استاد سید جعفر رشتیان ، نمونه ای از آن است . این قالی که به مساحت 18 مترمربع ، در مدت 8 سال بافته شد ، تداعی کننده عاشورای حسینی است . در حاشیه فرش ، نمای هفت شهر مذهبی مسلمانان است و در متن آن ، خیام سوخته در میان شعله ها و در میان فرش ، عبارت « إ ن الحُسَینَ مِصباحُ الهُدی وَ سَفینَةُ النجاةِ » نقش بسته و فریاد سرخ مظلومیت ، در گره گره این اثر ارزنده به گوش جان می رسد . (306) این نقاش و مینیاتوریست در سال 1367 ش از دنیا رفت .
پی نوشتها :
303 – مفاتیح الجنان .304 – بحارالانوار : ج 98 ، ص 148 ، 168 ، و 180
305 – ثار ، علی شریعتی ، ص 18
306 – کیهان فرهنگی ، تیرماه 1367 ، ص 55 .
هیچ نظری وجود ندارد