بهره مندي از نعمت ها

سفيان ثوري از صوفيان عصر مام صادق (ع) بود، روزي به حضور امام صادق (ع) آمد، ديد لباس سفيد براقي پوشيده كه سفيدي آن مانند پوسته نرم تخم مرغ ، سفيد و شفاف است ، به عنوان اعتراض به امام گفت : چنين لباسي ، لباس تو نخواهد بود،)يعني اين لباس ، مناسب زهد و پارسايي نيست ( امام صادق (ع) به او فرمود:سخن مرا بشنو و به خاطرت بسپار، كه موجب سعادت دنيا و آخرت تو است ، اگر در راستاي سنت پيامبر(ص) بميري ، نه در راه بدعت ، منحرفان ، به تو خير مي دهم كه رسول خدا(ص) در زماني كه زندگي مي كرد كه مردم فقير بودند، ناداري و قحطي همه جا را فرا گرفته بود ولي وقتي كه مواهب دنيا در جامعه اي فراوان شد، شايسته ترين افراد براي بهره گيري از نعمتهاي الهي ، نيكان هستند، نه منحرفان و گنهكاران ، مؤمنان و مسلمانان ، شايسته مواهب خدا هستند نه منافقان و كافران ، اي ثوري ! يقين بدان من با اين حال و با اين لباس كه در تن دارم هرگونه حقي را كه خدا برايم تكليف كرده ، انجام داده ام ، و هرگز حق الهي را ترك ننموده ام. (بنابراين كسي كه وظايف ديني خود را به خوبي انجام دهد، در عين حال كه جامعه اي كه اقتصاد خوب دارد، لباس زيبا و خوب بپوشد، از نعمت هاي الهي ، بهره مند شده و باكي بر او نيست).
ارشاد شاگرد كج فهم
عمربن مسلم يكي از شاگردان امام صادق (ع) بود، چند روز غايب شد، امام صادق (ع) از شاگردان ديگر جوياي حل او شد، و فرمود: عمر بن مسلم كجا است ؟ يكي از حاضران گفت : من از او خبر دارم ، او كسب و كار را كنار گذاشته و از همه چيز چشم پوشيده ، و به جاي خلوتي براي عبادت خدا رفته است . امام صادق (ع) فرمود: ويحه ! اما علم ان تارك الطلب لايستجاب له :واي بر او آيا نمي داند كه ترك كردن كاسبي و كار و تجارت ، موجب مستجاب نشدن دعايش مي شود. سپس فرمود: هنگامي كه اين دو آيه نازل شد:و من يتق الله يجعل له مخرجا – و يرزقه من حيث لا يحتسب …: و هر كسي تقواي الهي پيشه كند، خداوند راه نجاتي براي او فراهم مي كند، و به او از جايي كه گمان ندارد، روزي مي دهد (طلاق – 2 و 3) جمعي از اصحاب پيامبر(ص) درهاي خانه هايشان را به روي خود بستند و مشغول عبادت شدند و گفتند: ما به عبادت و تقوا مشغول مي شويم ، خداوند (طبق اين آيات) معاش ما را از طريقي كه گمان به آن نداريم ، تاءمين مي كند. پيامبر(ص) براي آنها پيام فرستاد و آنها را احضار كرد و به آنها فرمود: چه باعث شده كه كار و كسب را رها كرده ايد و مشغول عبادت شده ايد؟ گفتند: اي رسول خدا(ص) خداوند (طبق آيات مذكور) معاش زندگي ما را به عهده گرفته است ، ما اگر مشغول عبادت شويم ، او معاش ما را از طريقي كه گمان نداريم تاءمين مي كند. پيامبر(ص) فرمود: من فعل ذلك لم يستجب له ، عليكم بالطلب : كسي كه چنين روشي پيش گيرد، دعايش به استجابت نمي رسد، بر شما باد كه به كسب و كار بپردازيد. به اين ترتيب امام صادق (ع) و پيامبر(ص) روشن كردند كه عبادت و تقوا، فقط به نماز و عبادت در گوشه تنهايي نيست ، بلكه در ميدان تلاش و كار و توليد نيز اگر كسي قصد او خدا و صداقت باشدت عبادت خدا را بجا مي آورد.