اعترافات برخى بزرگان معاصر اهلسنّت
كسانى كه بدون تعصب و غرضورزى، به بررسى واقعيتهای اسلامى پرداختهاند، در تحقيقات بدست آمده آنان نه تنها تحريف و اتهامى اضافه ننمودهاند، بلكه اعترافاتى گويا و قابل توجّه داشتهاند.
برخى از آنها را به صورت بسيار خلاصه ذكر مىنماييم:
دكتر حامد حنفى داوود معتقد است:
بيش از سيزده قرن از حيات تاريخ اسلام سپرى مىشود. در اين سيزده قرن بيشتر علما، از روى هوی و هوس حكمهايى را بر ضد شيعه صادر كردند. اين روش غلط باعث پيدايش اين شكاف وسيع در ميان فرقههاى اسلامى شده است به همين دلیل بسيارى از علمای اين فرقهها را معارف از دست داد. زيانى كه علم و دانش متحمل آن شد، از زيانى كه شيعه از تهمتها، گزافهها و خرافاتى كه دشمنان آنان به ناحق به آنها نسبت دادند، كمتر نيست. به همين خاطر مىتوان به خوانندهاى كه اهل دقت است، خاطر نشان كرد: شيعه آن چنان كه محققان تحريفگر و مغالطهگر تصور مىكنند، مذهب نقلى محض يا مذهبى كه بر آثار دينى مخلوط به خرافات، اوهام و اسرائيليات استوار باشد، نيست. مبانی شيعه از عبداللّه بن سبأ يا ديگر شخصيتهاى خيالى تاريخ گرفته شده است. بلكه شيعه، نخستين مذهب اسلامى است كه يك جا و با هم به منقول و معقول عنايت ويژه داشته است. اگر اين جمع ميان معقول و منقول از امتيازات شيعه نبود، اين روحيه نوگرايى در اجتهاد و پيشرفت مسائل فقهى با زمان و مكان را كه با اصل شريعت جاودانه اسلامى منافاتى ندارد در مذهب آنان نمىديديم.[1]
نه تنها محققين و روشنفكران اهلسنّت همچون «دكتر حامد حنفى»[2] بلكه رهبران دينى اهلسنّت نيز به حقانيت تشيع پى بردهاند و اعتراف دارند.
شيخ محمود شلتوت مفتى دانشگاه الازهر: اين شخصيت علمى، مذهبى و برجسته اهلسنّت فتوا داده است:
مذهب جعفرى كه به مذهب شيعه دوازده امامى معروف است، مانند مذاهب اهل تسنن تعبد را شرعاً جايز مىداند. به همين خاطر بايد مسلمانان اين را بدانند و از تعصبات باطل خود نسبت به يك مذهب خاص دست بردارند. همه مجتهدند و نزد خداوند پذيرفته شده هستند و هر كس كه مجتهد نيست، مىتواند از آنان تقليد كند و طبق فتواى فقهى آنان عمل كند. در اين باره فرقى ميان عبادات و معاملات نيست.[3]
با اندكى تأمل و دقت در سخنان فوق مظلوميت تشيع كه آماج حملات متعصبان بوده است، مشهود مىگردد.
سخنان استاد عبدالفتاح عبدالمقصود در معرفى تشيع به عنوان مذهبى الهى و سالم، قابل توجّه و داراى نكات فراوانى است.
وی معتقد است:
به نظر من، شيعه نماد صحيح اسلام و آينه صيقل داده شده آن است. هر كه بخواهد اسلام را ببيند، بايد به اعتقادات و كردارهاى شيعه بنگرد. تاريخ گوياترين شاهد برای خدمات بزرگ شيعه در عرصه دفاع از اعتقادات اسلامى است. علماى بزرگ شيعه در عرصههاى گوناگون نقشى را ايفا كردند كه هيچ كس از عهده آن بر نمىآمد، جنگيدند، تاختند و در راه اعتلاى اسلام، انتشار تعاليم گرانبهاى آن، آگاه كردن مردم و راهنمايى آنان به سوى قرآن فداكاريهاى بزرگى كردند.[4]
گستره فداكارى و تلاش شيعيان در تاريخ، از چنان عظمتى برخوردار بوده است كه با وجود اين همه تهمت و افتراء هنوز هم انديشمندان بزرگ فرقههاى اسلامى با همه وجود، خدمات بسيار گرانبها و تلاشهاى علمى فوقالعاده در راه اعتلاى اسلام عزيز و حقانيت و سلامت تشيع را، به صراحت بيان مىدارند.
دكتر ابوالوفاء الغنيمى التفتازانى استاد فلسفه اسلامى دانشگاه قاهره معتقد است:
بسيارى از پژوهشگران چه در شرق و چه در غرب، چه قديم و چه معاصر، به احكام اشتباهى عليه شيعه بر مىخورند؛ احكامى كه به ادله يا شواهد روايى مورد اعتمادى مستند نبود. اين احكام ميان مردم رايج شده بود و هيچ كس از خود نمىپرسيد: آيا نسبت دادن اين احكام غلط، صحيح است يا اشتباه؟ از عواملى كه باعث شده است، پژوهشگران انصاف را رعايت نكنند، همين جهل و نادانى است؛ جهلى كه از عدم اطلاع و تخصص در منابع شيعى و اكتفا به منابع دشمنان شيعه نشأت مىگيرد. استعمار غرب نيز عامل ديگر اين بىانصافى است. استعمار زمان ما، اختلاف ميان شيعه و سنى را گسترش داد و شدت بخشيد تا امت اسلامى در دام تفرقه و از همگسيختگى بيفتد.
متأسفانه برخى از پژوهشگران و محققان مسلمان نيز بدون اين كه حقيقت اهداف خاورشناسان را بدانند، از آراء و نظریههای آنان تبعيت كردند… شيعيان از روى شاهد و ادلهاى كه در كتاب و سنت وجود دارد، از على × پيروى مىكنند و شيعه او هستند.[5]
[1]. رضوى، مرتضى، فى سبيل الوحدة الاسلامية، ص 75.
[2]. دكتر حامد حنفى داوود رييس دانشكده ادبيات عرب دانشگاه عينالشمس.
[3]. راضى چين، سبيل النجاة، ص 111.
[4]. رضوى، مرتضى، التقريب بين المذاهب السبعة، ص 75.
[5]. رضوى، مرتضى، فى سبيل الوحدة الاسلامية، ص 66 ـ 67.
هیچ نظری وجود ندارد