محمد بن عبدالوهاب توحید الوهی را اینگونه شرح می دهد: « توحید الوهیت آن است که جز خدا پرستیده نشود، نه هیچ ملک مقربی و نه هیچ نبیّ مرسلی.

اگر امام (ع) در زمان معاویه قیام نکرد، بدان معنی نیست که پایبند به عهدنامه صلح نقض شده از جانب معاویه بود؛ بلکه به سبب حساسیت این مبارزه بود.

نشستند و سر و دوش شیخ را نثار بوسه‌ کردند. من نیز در برخی از این حرکت‌ها با آنان همنوا شدم، هرچند قانع نمی‌شدم و احساس تناقض می‌کردم.

به فرموده امیرمؤمنان (ع)، همۀ این علوم با همین گستره در عترت رسول خدا (ص) گرد آمده‌اند و آنان از این دانش‌های خدادادی بهره‌مندند.

مخالفين مى‌گويند: مذهب تشيع مولود افكار ابن‌سبأ يهودى است كه در ظاهر به لباس اسلام متلبّس شده و در زمان خليفه سوم، مردم را عليه خلافت شورانيده است.