برچسب: امام سجاد علیه السلام

امام سجاد (ع) با آنکه در بدترین شرایط زمانی می زیست، اما در گسترش ایمان و پایداری و در احیای اسلام ناب محمدی و سیره جد بزرگوارش منحصر به فرد بود.

برترین شکر آن است که انسان نعمت را در مسیر خودش به کار ببرد و ترک آن به این است که در غیر مسیر صحیح استفاده کند.

تربیت شکوفا کردن استعدادهای نهانی فرد است. تربیت ساختن نیست، فراهم کردن زمینۀ مناسب برای شکوفایی استعدادهاست که باید مطابق فطرت انسانی باشد.

امام سجاد (ع) بعد از حضور در حماسه عاشورا، از لحظه ای که با شهادت پدر بزرگوار مواجه گردید، برای ادامه راه آنان مسؤولیت سنگینی را به دوش کشید.

رابطه اهلبیت با قرآن بسیار عمیق است. به حدی که تفکیک آن دو ممکن نیست. نه قرآن بدون اهلبیت، هدایت بخش است و نه وجود اهلبیت بدون قرآن امکانپذیر است.

در عصر امام سجاد (ع) جامعه اسلامی در یک بحران فکری و عقیدتی فرو رفته بود و امام با توجه به شرایط و اوضاع حاکم بر جامعه به مبارزه با انحرافات می پرداخت.

مؤذن دربار با شگفتی از یزید پرسید: «تو که می دانستی این ها فرزندان پیامبر هستند، به چه علت آنان را کشتی و دستور دادی اموال آنان را غارت کنند؟»

جایگاه علمی و حدیثی امام سجاد علیه السلام به گونه ای است که تمام صحاح ششگانه و مسانید اهل تسنّن از ایشان حدیث نقل کرده اند.

خداوندا درود فرست بر دوستان امامان که معترف به مقام والاى آن‌هایند و راه آن‌ها را می‌پیمایند و در پى آثار آن‌ها مى‌رورند و در طاعت آن‌ها می‌کوشند.

سر عبيدالله را هنگامى نزد امام سجاد (ع) آوردند كه ناهار مى ‏خورد. چون سر را ديد گفت: سبحان الله، وقتى سر پدرم را نزد ابن زياد آوردند غذا می خورد.