دین سنت نیست. در گذشته باقی نمانده است. دین، هرچند ثابتاتی دارد، اما متوقف در زمان نیست. پویاست. حرکت می‌کند و انسان دین‌مدار را به حرکت وا می‌دارد.

امام حسين (ع) در آغاز حرکت خويش تنها با توکل بر خدا اين راه را برگزيد و هنگام خروج به سوى کوفه گرچه باز هم تکيه گاهش خدا بود.

خطبه ها و سخنان اهل بیت (ع) و گفتار آن گویندگان شجاع، فصیح و بلیغ در سینه های مردم جای گرفت و دلهایشان را تکان داد و پرده های گمراه کننده را بالا زد.

حسين سرآغازي براي شناختن است و جستن معرفت و شناخت، دغدغه اي است كه انسان معاصر با آن مواجه است.

اگر بخواهیم به عمق و باطن باطل پى ببریم و چگونگى بناى ظلم را بنگریم به ناچار مى بایست به ساعات آخر عمر مبارک رسول مکرم اسلام نظرى بیفکنیم.