أسئله الی أستاذی(القسم الرابع)

السؤال   31  : هل أن ذکر فضائل علی رضی الله عنه کان ممنوعاً وأن سبّه ولعنه کان جائزاً بل یمدح صاحبه ؟ لماذا ولأی غایه ؟ ولماذا یکون جزاء من ذکر علیا رضی الله عنه وفضائله القتل ؟ !
ینقل الإمام الذهبی عن عبد الله بن شداد الصحابی قوله : وددت أَنی قمتُ على المنبر من غدوه إلى الظهر ، فأذکر فضائل علی بن أبی طالب رضی اللّه عنه ثم أنزل ، فیضرب عنقی .([54])
السؤال   32  : لماذا کان لعن ابن عم الرسول صلى الله علیه وسلم وزوج الزهراء البتول جائزاً فی أیام حکم معاویه بن أبی سفیان بل کانت دولته تدعو إلیه وتروّج له وتشجع علیه ؟
یقول الحموی البغدادی حول سجستان : وأجلَّ من هذا کله أنه لعن علی بن أبی طالب ـ رضی اللّه عنه ـ على منابر الشرق والغرب ولم یلعن على منبرها إلاّ مره وامتنعوا على بنی أمیه حتى زادوا فی عهدهم أن لا یلعن على منبرهم أحد … وأی شرف أعظم من امتناعهم من لعن أخی رسول اللّه على منبرهم وهو یُلعن على منابر الحرمین مکه والمدینه ؟  .([55])
ویقول أبو الفرج الإصفهانی : نال المغیره([۵۶]) من علی ولعنه ولعن شیعته .([57])
هذا مع أن الإمام أحمد بن حنبل یروی عن النبی صلى الله علیه وسلم أنه قال لعلی : من سبّک فقد سبنی .([58])
السؤال   33  : هل صحیح ما یقال من عدم وجود حتى روایه واحده صحیحه عن النبی صلى الله علیه وسلم من أنه کان یقبض یدیه فی صلاته ! وأن أهم ما یذکر هو روایه البخاری ومسلم وهی مرسله ومخدوشه الدلاله کما صرح بذلک الإمام العینی([۵۹]) والشوکانی([۶۰]) والسیوطی([۶۱]) ، وعلیه فلماذا هذا الإصرار على القبض أفلا یکون ذلک بدعه ! ولماذا لا نأخذ برأی المالکیه الذین یقولون بکراهته (القبض) .
السؤال   34  : هل یصح ما یقال إن النبی صلى الله علیه وسلم کان یسجد على الحجر والحصى والتراب أو على قطعه حصیر تسمى خمره وکذا أصحابه الکرام ؟
قال انس : کان رسول اللّه یُصلی على الخمره ویَسجد علیها .([62])
وقال جابر بن عبد الله الأنصاری : کنت أصلی مع رسول اللّه ـ صلى الله علیه وسلّم ـ الظهر فآخذ قبضه من الحَصى فی کفّی حتى تبْردُ ، واَضعها بجبهتی اذا سجدت من شده الحر .([63])
وإنی إتساءل : مع وضوح الأخبار المتقدمه لماذا نعیب على الشیعه تقیّدهم فی حکم السجود على التراب وما یسمى أرضا ؟ !
وسؤال آخر : إننا بأی دلیل نسجد على غیر الأرض من المفروشات وما شابه والحال أن النبی صلى الله علیه وسلم وصحابته الکرام کانوا لا یسجدون علیها وکان سجودهم على التراب أو الحجاره أو الحصاه أو الرمل … ؟ !
السؤال   35 : کیف یصح حدیث العشره المبشره وهو یضم الأضداد ، بمعنى التضاد فی الدین وبطلانه والجمع بین الأضداد محال عقلا .
فإن منهج أبی بکر یختلف عن منهج عمر بن الخطاب وفی بعض الأحیان یقع التنافی بینهما وأما منهج عثمان بن عفان فیختلف عن کلیهما بشکل أساسی .
ومنهج علی رضی الله عنه یختلف عن الثلاثه وبشکل کامل وکان لا یعیر أی قیمه لسیره الشیخین ولهذا رفض یوم الشورى أن یبایعوه على أن یسیر بسیره الشیخین([۶۴]) .
وکان عبد الرحمن بن عوف کثیرا ما یختلف مع عثمان بل یناقضه کذلک لم یکلمه إلى آخر أیام خلافته وتوفی على ذلک ، وکذلک کانت بین عثمان وسعد بن أبی وقاص منافره([۶۵]) ، ومنهج علی رضی الله عنه یختلف مع طلحه والزبیر ولذا رأى قتالهما یوم الجمل وهم رأوا قتاله ، فهل مع کل هذا الإختلاف نقول ان کلهم من العشره المبشره !
السؤال   36  : کیف یمکننا إنکار ولایه علی رضی الله عنه مع أنَّ الحاکم الحسکانی یقول : أولی الأمر هو علّی الذی ولاه اللّه بعد محمد ـ صلى الله علیه وسلّم ـ فی حیاته حین خلفه رسول اللّه بالمدینه .([66])
السؤال   37  : هل صحیح أن الإمام الشافعی والإمام الرازی والإمام یحیى بن معین وکثیر من علمائنا نحن السنه قالوا بجواز التقیه حتى مع المسلمین ، کما صرح بذلک الفخر الرازی فی ذیل تفسیره لقوله تعالى (إلاّ أن تتقوا منهم تقاه)([۶۷]) وهو ینقل عن الشافعی قوله : ظاهر الایه یدل على أنَّ التقیه انما تحلّ مع الکفار الغالبین إلا أن مذهب الشافعى رضی الله عنه أن الحاله بین المسلمین اذا شاکلت الحاله بین المسلمین والمشرکین حلت التقیه محاماه على النفس([۶۸]) .
وکان یحیى بن معین قد تبنى رأی الدوله فی وقته فی قضیه خلق القرآن الکریم والإمام الذهبی حینما یدافع عنه یقول : هذا أمرٌ ضیق ولا حرج على من أجاب فی المحنه ، بل ولا على من اُکره على صریح الکفر ، عملا بالآیه . وهذا هو الحق وکان یحیى ـ رحمه الله ـ من أئمه السنه ، فخاف من سطوه الدوله ، وأجاب تقیه([۶۹]) .
فإذا کانت التقیه جائزه حتى مع المسلم فلماذا نلوم الشیعه حینما یعملون بالتقیه ؟ فإن قیل إن التقیه لا تکون إلا مع الکافر ، قیل لهم وهل کانت حکومه بنی العباس کافره حتى یعمل ابن معین بالتقیه معها ؟
السؤال   38  : هل صحیح ما یقال إن الإمام الزهری والإمام مالک کانا قد أخذا بمنهج بنی أمیه فی عدائهم لعلی رضی الله عنه ولذا کتما فضائل علی رضی الله عنه وترکاها ؟ کما أشار إلى هذه الحقیقه ابن حبان وابن عساکر :
۱ . یقول ابن حبان : ولستُ أحفظ لمالک ولا للزهری فیما رویا من الحدیث شیئاً من مناقب علی رضی الله عنه .([70])
۲ . ویقول ابن عساکر : عن جعفر بن إبراهیم الجعفری ، قال : کنت عند الزهری أسمع منه ، فإذا عجوز قد وقفت علیه ، فقالت : یا جعفری ، لا تکتب عنه فإنّه مالَ إلى بنی امیه وأخذ جوائزهم ، فقلت : من هذه ؟ قال : أختی خرفت ، قالت : خرفتَ أنتَ کتمتَ فضائل آل محمد .([71])
۳ . ویقول الکعبی فی کتابه : لم یرو لعلی فضیله وکان مروانیا .
 وأتساءل إن صح ذلک هل یمکن لأعداء علی رضی الله عنه أن نعتبرهم أئمه الحدیث والروایه والفقه ! والذهبی یروی عن أبی سعید وجابر بن عبد الله : ما کنّا نعرف منافقی هذه الأُمه إلا ببغضهم علیاً .([72])
السؤال   39  : هل صحیح أن ربع أحادیث البخاری رویت عن الزهری ! وهو :
۱ . کان معروفا بانحرافه عن علی رضی الله عنه .
۲ . وکان من أعوان الظلمه کما یقول الآلوسی والإمام الذهبی : خالَطَ ونادَمَ خلفاء بنی أمیه مثل عبد الملک وولید وسلیمان وعمربن عبد العزیز ویزید بن عبد الملک . وکان معلّماً لأولادهم ومرشداً لهم فی الحج .([73])
ویروی الإمام الذهبی عن جعفر بن محمد رضی الله عنه : إذا رأیتم الفقهاء قد رکنوا إلى السلاطین فاتّهموهم .([74])
۳ . وکان أیضا ممن یلتمس الأعذار لجرائم بنی أمیه ومخالفاتهم للشریعه ، فقال عمرو بن عبید : إنه مندیل الاُمراء([۷۵]) .
وقال المکحول : أفسد نفسه بصحبته الملوک .([76])
وقال محمد بن اشکاب : کان جندیّاً لبنی امیه .([77])
وقال خارجه بن مصعب : کان صاحب شرط بنی امیه .([78])
وقالوا : کان یعمل لبنی امیه([۷۹]) .. کان مندیل الامراء([۸۰]) .
السؤال   40  : یقال أن کعب الأحبار الیهودی کان معتمدا للدوله فی فتره حکم الخلیفه الثانی رضی الله عنه ، وقد أسلم بعد وفاه النبی صلى الله علیه وسلم وهو الذی أدخل الإسرائیلیات فی التفسیر والحدیث کما یقول الإمام الذهبی : کان یحدِّثهم عن الکتب الإسرائیلیات .([81])

[۵۴] . سیر اعلام النبلاء ۳ : ۴۸۹ .

[۵۵] . معجم البلدان ۳ : ۱۹۱ .

[۵۶] . الإمام مالک یقول حول المغیره بن شعبه : کان نکّاحاً للنساء وکان یقول : صاحب الواحده ان حاضت حاض معها وان مرضت مرض معها وصاحب الثنتین بین نارین یشتعلان فکان ینکح اربعا ویطلقهن جمیعا . وقال غیره : تزوج ثمانین امراه . وقیل ثلاث مائه إمراه . وقیل أحصن بألف امراه . البدایه والنهایه ۵ : ۲۹۳ . مع ذلک صرح ابو الفرج الاصبهانى أنه کان یزنی . الاغانى ۱۴ : ۱۴۲ .
ویقول المدائنی : کان من اکثر الناس زنى ولم یترک ذلک بعد الإسلام وقد ظهر ذلک منه حینما کان والیا على البصره . شرح ابن ابى الحدید ۱۲ : ۲۳۹ .

[۵۷] . الاغانی ۱۷ : ۱۳۸ .

[۵۸] . مسند احمد ۱۰ : ۲۲۸ خ ۲۶۸۱۰ .

[۵۹] . عمده القاری ۵ : ۲۷۸ .

[۶۰] . نیل الاوطار ۲ : ۱۸۷ .

[۶۱] . التوشیح على الجامع الصحیح ۱ : ۴۶۳ .

[۶۲] . مسلم ۱ : ۱۰۱ . مجمع الزوائد ۲ : ۵۷ .

[۶۳] . السنن الکبرى ۲ : ۴۳۹ (دارالفکر) .

[۶۴] . تاریخ المدینه ج۳ ص۹۳۰ ، تاریخ الطبری ج۳ ص۲۹۷ ، اسد الغابه ج۴ ص۳۴ ، الفصول فی الأصول للجصاص ج۴ ص۵۵ ، تاریخ ابن خلدون ج۲ ص۱۲۶ ، السقیفه للجوهری ص۸۱ .

[۶۵] . المصنف لعبد الرزاق ج۱۱ ص۳۵۴ .

[۶۶] . شواهد التنزیل ۲ : ۱۹۰ .

[۶۷] . آل عمران : ۲۸ .

[۶۸] . التفسیر الکبیر ۸ : ۱۳ .

[۶۹] . سیر اعلام النبلاء ۱۱ : ۸۷ .

[۷۰] . المجروحین ۱ : ۲۵۸ ـ وقال الکعبى (المتوفی ۳۱۹) فى قبول الاخبار «لم یرو لعلی فضیله قط وکان مروانیاً» ۱ : ۲۶۹ .

[۷۱] . تاریخ مدینه دمشق ۴۲ : ۲۲۷ .

[۷۲] . سیر اعلام النبلاء (الخلفاء) ۲۳۶ ، الجامع الصحیح للترمذی ج۵ ص۶۳۵ ح۳۷۱۷ ، الاستیعاب ۳ : ۴۶ .

[۷۳] . سیر اعلام النبلاء ۵ : ۳۳۷ ـ روح المعانی ۳ : ۱۸۹ .

[۷۴] . سیر اعلام النبلاء ۶ : ۲۶۲ .

[۷۵] . تاریخ مدینه دمشق ۵۵ : ۳۷۰ .

[۷۶] . سیر اعلام النبلاء ۵ : ۳۳۹ .

[۷۷] . تاریخ الاسلام (سنه ۱۲۱) ص ۱۴۰ .

[۷۸] . میزان الاعتدال ۱ : ۶۲۵ .

[۷۹] . معرفه علوم الحدیث للنیسابورى : ۵۵ ـ تاریخ دمشق ۵۵ : ۳۷۰ .

[۸۰] . معرفه علوم الحدیث للنیسابورى : ۵۵ ـ تاریخ دمشق ۵۵ : ۳۷۰ .

[۸۱] . سیر اعلام النبلاء ۳ : ۴۸۹ .