أسئله الی أستاذی( القسم الخامس)

السؤال   41  : هل صحیح ما یقال إن أبا هریره روى خمسه آلاف حدیث والإمام البخاری أخرج له أکثر من أربعمائه حدیث ، والمعروف أن علیاً وعمر وعائشه رضی الله عنهم لم یثقوا به([۸۲]) .
یقول أبو حنیفه : الصحابه کلهم عدول ما عدا رجالا منهم أبوهریره وأنس بن مالک وسمره بن جندب .([83])
وقال عمر بن الخطاب رضی الله عنه له : یا عدوّالله وعدوّ کتابه .([84])
وقالت عائشه له : أکثرت عن رسول الله([۸۵]) ، وقالت فی موضع آخر : ما هذه الأحادیث التی تبلغنا أنّک تحدّث بها عن النبی هل سمعت إلاّ ما سمعنا ؟ وهل رأیت إلاّ ما رأینا ؟([۸۶]) .
وقال مروان : إنّ الناس قد قالوا أکثر الحدیث عن رسول الله وإنما قدم قبل وفاته بیسیر .([87])
وکان فی بعض الأحیان یقول حدثنی خلیلی أبو القاسم فیزجره علی رضی الله عنه ویقول له : متى کان خلیلا لک .([88])
ویقول الفخر الرازی : إنّ کثیراً من الصحابه طعنوا فی أبی هریره وبیّناه من وجوه : أحدها : أنّ أبا هریره روى أنَّ النبی ـ صلى الله علیه وسلّم ـ قال : من أصبح جنباً فلاصوم له ، فرجعوا إلى عائشه وأم سلمه رضی الله عنهما فقالتا : کان النبیّ یصبح ثم یصوم . فقال : هما أعلم بذلک ، أنبأنی بهذا الخبر الفضل بن عبّاس ، واتفق أنّه کان میتاً فی ذلک الوقت .([89])
وحول أحایثه یقول إبراهیم النخعی : کان أصحابنا یَدَعون من حدیث أبی هریره . وایضا کان یقول : ما کانوا یأخذون من حدیث أبی هریره إلاّ ما کان من حدیث جنّه أو نار ([90]).
السؤال   42  : هل صحیح أن أبا هریره روى أحادیث تضع من شأن ومقام أنبیاء الله العظام وتقدح فیهم وأخرجها له البخاری فی صحیحه ! نذکر على سبیل المثال :
۱ . أن النبی إبراهیم کذِب ثلاث مرات : لم یکذب إبراهیم إلاّ ثلاث کذبات([۹۱]) .
یقول الفخر الرازی حول نسبه الکذب إلى الأنبیاء : لا یحکم بنسبه الکذب إلیهم إلاّ الزندیق .([92])
یقول فی مکان آخر : قلت لبعضهم : هذا الحدیث لا ینبغی أن یقبل ، لأن نسبه الکذب إلى إبراهیم علیه السلام لا تجوز . فقال ذلک الرجل : فکیف یحکم بکذب الرواه العدول ؟ ! فقلت : لما وقع التعارض بین نسبه الکذب إلى الراوی وبین نسبته إلى الخلیل علیه السلام ، کان من المعلوم بالضروره أن نسبته إلى الراوی أولى .([93])
۲ ـ یقول أبو هریره : إن النبی موسى علیه السلام بعد الغسل جاء عاریا إلى بنی إسرائیل مکشوف العوره حتى شوهدت عورته ـ والعیاذ بالله ـ لرفع التهمه التی وجهت إلیه : فرأوه عریانا أحسن ما خلق الله ، وأبرأهُ مما یقولون .([94])
السؤال   43  : هل صحیح ما یقال إن الشیطان نفذ إلى قلب رسول الله صلى الله علیه وسلم حین نزول الوحی وألقى إلیه بعض الأمور ! وأن النبی صلى الله علیه وسلم تلقى ذلک على أنه وحی من الله تعالى ثم تدارک الله تعالى ذلک ونسخه .
روی البخاری فی تفسیر سوره الحج عن ابن عباس : (ألقى الشیطان فی أمنیته) إذا حدّث ألقى الشیطان فی حدیثه ، فیبطل الله ما یلقی الشیطان ویحکم آیاته …([95])
ویقول ابن حجر العسقلانی : جرى على لسانه حین أصابه سِنَهٌ وهو لا یشعر وقیل : أنّ الشیطان ألجأه إلى أن قال بغیر اختیاره …([96])
السؤال   44  : یقال أن جمیع الأحادیث الوارده فی فضائل معاویه مکذوبه ولا توجد حتى روایه واحده صحیحه ، وقد صرح بذلک کبار علماء السنه :
۱ ـ یقول ابن تیمیه : طائفه وضعوا لمعاویه فضائل ورووا الحدیث عن النبی ـ صلى الله علیه وسلّم ـ فی ذلک کلها کذب .([97])
۲ ـ ویقول العینى : فان قلت قدورد فی فضله ـ معاویه ـ أحادیث کثیره . قلت : نعم ، ولکن لیس فیها حدیث صحیح یصح من طرف الأسناد . نصّ علیه ابن راهویه والنسائی وغیرهما . فلذلک قال البخاری : باب ذکر معاویه ولم یقل : فضله ، ولا منقبته .([98])
۳ ـ ویقول الشوکانى : إتفق الحفاظ على أنه لم یصح فی فضل معاویه حدیث .([99])
۴ ـ ویقول ابن حجر فی ترجمه اسحاق بن محمّد السوسى : ذلک الجاهل الذی أتى بالموضوعات السمجه فی فضائل معاویه ، رواها عبیدالله السقطی ، عنه فهو المتهم بها أو شیخه .([100])
السؤال   45  : هل صحیح ما قالوا من أن عبد الله بن الزبیر ترک ذکر النبی والصلاه علیه لفتره طویله فی خُطبه وعلّل ذلک بأن له أُهیل سوء إذا ذکرتُه أتلعوا أعناقهم .
ویقول ابن عبد ربه : وأسقط ذکر النبی من خطبته .([101])
یقول ابن أبی الحدید : قطع ابن الزبیر فی الخطبه ذکر رسول الله جُمَعاً کثیره ، فاستعظم الناس ذلک فقال : إنّی لا أرغب عن ذکره ولکن له اُهیل سوء إذا ذکرتُه أتلعوا أعناقهم . فأنا أحب أن أکبتهم .([102])
السؤال   46  : یقال أن عبد الله بن الزبیر جمع بنی هاشم فی سجن عارم وکان یرید حرقهم بالنار وجمع الحطب لذلک ، یقول الحدیدی : جمع بنی هاشم کلهم فی سجن عارم وأراد أن یحرقهم بالنار . وجعل فی فم الشعب حطباً کثیراً([۱۰۳])
السؤال   47  : هل صحیح ما یقولونه إن الإمام البخاری ترک أو لم یحتج ببعض صحابه الرسول صلى الله علیه وسلم مثل عامر بن واثله أبی الطفیل بحجه أنه کان متشیعا لعلی بن ابی طالب رضی الله عنه .
عن الخطیب عن أبی عبداللّه بن الأحزم الحافظ ، انه سئل : لم ترک البخاری الروایه عن الصحابی أبی الطفیل ؟ قال : لانه کان متشیّعاً لعلی بن أبی طالب .([104])
السؤال   48  : هل صحیح ان کثیراً من صحابه النبی صلى الله علیه وسلم کانوا شیعه لعلی رضی الله عنه کما أشار إلى ذلک أبو حاتم وابن خلدون وأحمد أمین وصبحی صالح :
۱ ـ أبوحاتم([۱۰۵]) : إنَّ أوّل اسم لمذهب ظهر فی الإسلام ، هوالشیعه وکان هذا لقب أربعه من الصحابه : أبوذر ، عمار ، مقداد وسلمان …([106])
۲ ـ ابن خلدون : کان جماعه من الصحابه یتشیعون لعلی ویرون استحقاقه على غیره .([107])
۳ ـ احمد أمین : وقد بدأ التشیع من فرقه من الصحابه کانوا مخلصین فی حبّهم لعلی یرونه أحق بالخلافه لصفات رووها فیه ومن اشهرهم سلمان وابوذر والمقداد .([108])
۴ ـ صبحى صالح : کان بین الصحابه حتى فی عهد النبی صلى الله علیه وسلم شیعه لربیبه علی منهم ابو ذر والمقداد و… وجابر بن عبد الله وابی بن کعب وأبو الطفیل والعباس بن عبد المطلب وجمیع بنیه وعمار وأبو أیوب([۱۰۹]) .
السؤال   49  : هل صحیح ما یقولون إنه کان جمله من صحابه النبی صلى الله علیه وسلم روافض یعنی یفضِّلون علیا رضی الله عنه على غیره . وکذلک فی التابعین وفقهاء أهل السنه ؟
۱ ـ ابن عبدالبر : روی عن سلمان وابی ذر والمقداد وخباب وجابر وأبی سعید الخدری وزید بن أرقم رضی اللّه عنهم : أنّ علی بن ابی طالب ـ رضی اللّه عنه ـ أول من أسلم . وفضّله هولاء على غیره .([110])
۲ ـ ویقول شعبه بن الحجاج : کان الحکم یفضل علیاً على أبی بکر وعمر ،([۱۱۱])
السؤال   50  : هل صحیح ما یقال إن أحد کبار علماءنا فی الجرح والتعدیل وهو الإمام یحیى بن معین کان یتعرض للنساء ذوات الجمال ویتحدث معهن بما لا یلیق وکان عندما ینظر إلى إمرأه جمیله یقول : صلّى اللّه علیها ـ أی على الجاریه الجمیله .. وعلى کل ملیح([۱۱۲]) .

[۸۲] . شرح ابن ابى الحدید ۲۰ : ۳۱ . «ذکر الجاحظ فی کتابه المعروف بکتاب التوحید : أن أبا هریره لیس بثقه فی الروایه عن رسول اللّه ـ صلى الله علیه وسلّم ـ قال : ولم یکن علی (رضی الله عنه) یوثقه فی الروایه بل یتهمه ویقدح فیه وکذلک عمر وعائشه» 
[۸۳] . شرح ابن ابى الحدید ۴ : ۶۹ . مرآه الأصول فی شرح مرقاه الوصول محمد بن فراموز الحنفی البحث الثالث فی بیان حال الراوی وکتاب شیخ المغیره ابو هریره ، محمود ابو ریه ۱۴۶ .

[۸۴] . سیر اعلام النبلاء ۲ : ۶۱۲ ، الطبقات الکبرى ۴ : ۳۳۵ .

[۸۵] . سیر اعلام النبلاء ۲ : ۶۰۴ .

[۸۶] سیر اعلام النبلاء ۲ : ۶۰۴ .

[۸۷] . سیر اعلام النبلاء ۲ : ۶۱۳ .

[۸۸] . اسرار الامامه (الهامش) ۳۴۵ ـ المطالب العالیه ۹ : ۲۰۵ .

[۸۹] . المطالب العالیه ۹ : ۲۰۵ .

[۹۰] . سیر اعلام النبلاء ۲ : ۶۰۹ ـ تاریخ ابن عساکر ۱۹ : ۱۲۲ .

[۹۱] . البخاری ۴ : ۱۱۲ 

[۹۲] . التفسیر الکبیر ۲۲ : ۱۸۶ ـ و۲۶ : ۱۴۸ .
[۹۳] . التفسیر الکبیر – للفخر الرازی – ۶ / ۱۴۸ .

[۹۴] . البخاری ۴ : ۱۲۹ / بدء الخلق ۲ : ۲۴۷ دار المعرفه .

[۹۵] . البخاری ۳ : ۱۶۰ / سوره حج .

[۹۶] . فتح الباری ۸ : ۲۹۴ ـ کتاب التفسیر / الحج .

[۹۷] . منهاج السنه ۲ : ۲۰۷ .

[۹۸] . عمده القاری ۱۶ک ۲۴۹ .

[۹۹] . الفوائد المجموعه : ۴۰۷ ـ انظر : ۴۲۳ ح ۱۹۲ .

[۱۰۰] . لسان المیزان ۱ : ۳۷۴ ـ سفر السعاده ـ فیروزآبادى ۲ : ۴۲۰ ـ کشف الخفاء (عجلونى) ۴۲۰ ـ عمده القاری ۱۶ : ۲۴۹ الرقم ۲۵۴ ، الغدیر ۱۱ : ۷۵ .

[۱۰۱] . العقد الفرید ۴ : ۴۱۳ .

[۱۰۲] . شرح نهج البلاغه ۲۰ : ۱۲۷ .

[۱۰۳] . شرح نهج البلاغه ۲۰ : ۱۴۶ ـ العقد الفرید ۴ : ۴۱۳ .

[۱۰۴] . الکفایه : ۱۵۹ .

[۱۰۵] . ابو حاتم الرازی هو محمد بن ادریس الغطفانی ، قالوا عنه محدث حافظ ، ولد فی الری عام ۱۹۵ هـ وفی عام ۲۷۷ هـ ، وتنقّل فی العراق والشام ومصر وبلاد الروم وبرع فی المتن والإسناد وجمع وصنف وجرّح وعدّل وصحح وعلّل ، ومن آثاره : تفسیر القرآن ، الجامع فی الفقه ، الزینه فی الکلمات الإسلامیه ، وکان سلفی المذهب ، انظر سیر اعلام النبلاء ج۱۳ ص۲۴۷ و۲۶۰ ، ومعجم المؤلفین ج۹ ص۳۵ .

[۱۰۶] . الزینه فی الکلمات الاسلامیه ۳ : ۱۰ .

[۱۰۷] . مقدمه ابن خلدون ۳ : ۴۶۴ .

[۱۰۸] . ضحى الاسلام ۳ : ۲۰۹ .

[۱۰۹] . النظم الاسلامیه : ۹۶ .

[۱۱۰] . تهذیب الکمال ۲۰ : ۴۸ . مؤسسه الرساله .
[۱۱۱] . سیر علام النبلاء ۵ : ۲۰۹ .

[۱۱۲] . تهذیب الکمال ۳۱ : ۵۶۱ .