از آیاتى که شیعه براى اثبات امامت امام على × به آن استدلال کردهاند؛ آیه اکمال است:
{الیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِـیتُ لَکُمُ الإِسْلامَ دِیناً}([۱])
«امروز کافران از این که به دین شما آسیب برسانند، مأیوس شدند؛ پس از آنان نترسید و از من بترسید، امروز دین شما را به حد کمال رساندم و بر شما نعمت را تمام کردم و اسلام را به عنوان آئین برایتان برگزیدم».
تقریر استدلال شیعه
در تقریر استدلال به این آیه گفتهاند:
«فقد روى العامه انّ النبىّ لما اخذ بضبعى على یوم الغدیر لم یتفرّق الناس حتى نزلت هذه الآیه فقال: الله اکبر على اکمال الدین و اتمام النعمه و رضاء الرب برسالتى و بالولایه لعلى من بعدى ثم قال: من کنت مولاه فعلىّ مولاه، اللهم وال من والاه وعاد من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله.»([۲])
«اهل سنت روایت کردهاند در روز غدیر هنگامى که بازوى على×در دست نبى | بود هنوز مردم پراکنده نشده بودند که این آیه نازل شد. به دنبال نزول آیه رسولخدا| فرمود: الله اکبر بر کامل شدن دین و اتمام نعمت و رضایت خداوند به رسالت من و به ولایت على × بعد از من، سپس فرمود: هر که من مولاى اویم این على مولاى اوست، خدایا با دوستان او دوست و با دشمنان او دشمن باش، هر که او را یارى کند، یار باش و هر که او را تحقیر کند، تحقیر کن».
محتوای آیه
۱- این آیه پایان بیان احکام اسلامى را اعلام مىکند؛
۲- در حجهالوداع نازل شده است؛
۳- در غدیر، رسول خدا | مراسم معارفه را برگزار کرده است؛
۴- در غدیر، رسول خدا | ولایت على × را اعلام کرده است.
([۲]) عقاید الامامیه الاثنى عشریه، ص ۸۳؛ نهج الحق و کشف الصدق، ص ۱۹۲؛ منهاجالکرامه فى معرفه الامامه، ص ۱۱۹.
هیچ نظری وجود ندارد