28 آبان 1405

  • English
  • العربیه
  • اردو
  • English
  • العربیه
  • اردو

مجمع جهانی شیعه شناسی

  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
  • خانه
  • شیعه شناسی
    • شیعه شناسی
    • ائمه شیعه
    • عقاید شیعه
    • علوم شیعه
    • تاریخ شیعه
    • جغرافیای شیعه
  • دو بال شیعه
    • نهضت حسینی
    • انقلاب مهدوی
  • غدیر خم
  • اربعین
  • نظام ولایت فقیه
  • خاطرات
  • بیراهه انحراف
  • مجمع جهانی شیعه شناسی
    • دبیر کل
    • معاونت پژوهش
    • معاونت آموزش
    • معاونت قرآن و عترت
    • معاونت احیاء و تصحیح متون حدیثی
    • معاونت بین الملل
    • معاونت فضای مجازی
    • پشتیبانی و امور اجرایی
    • بیانیه ها
    • اخبار مجمع
  • محور مقاومت
  • درباره ما
    • معرفی مجمع
    • تاریخچه مجمع
    • فعالیت های مجمع
    • چشم انداز مجمع
    • گزارش تصویری
Home بدون دسته ( پیشفرض)

ابوالعباس سفّاح

0
SHARES
42
VIEWS
Share on FacebookShare on Twitter

ابوالعباس سفّاح

نخستين خليفه عباسي ابوالعباس سفاح است که معاصر امام صادق× بود و در سال 132 هـق با وي بيعت شد. سفاح براي پي‌ريزي حکومت، به مسجد کوفه رفت و به نام بني عباس از مردم بيعت گرفت.([1]) سفاح برخلاف بني اميه که نشسته خطبه مي‌خواندند، بر منبر ايستاد و خطبه خواند. مردم همهمه کردند و گفتند: اي پسر عموي پيامبر خدا| سنت را زنده کردي.([2]) سفاح خطبه خود را با ستايش از مراتب فضل آل عباس شروع کرد و براي تأييد مطلب خود، به آياتي از قرآن اشاره نمود. آنگاه روش خلفاي راشدين را ستود و رفتار امويان را زشت شمرد و در باب آنان گفت: … بني مروان به پا خاستند و ميراث اقوام را ربودند و ميان خويش دست به دست بردند و خاص خويش کردند و به اهلش ستم کردند، خدا مدتي مهلتشان داد تا وي را به خشم آوردند و چون به خشمش آوردند، به دست ما از آنها انتقام گرفت و حق ما را پس داد و به وسيله‌ي ما امت‌مان را دريافت و نصرت را عهده کرد… به ما ختم کرد چنان که به ما آغاز کرده بود و من اميدوارم از جايي که خير سوي شما آمده، ستم نيايد و از جايي که صلاح سوي شما آمده، فساد نيايد و توفيق ما اهل بيت به وسيله‌ي خداست.([3])

چنين پنداشته مي‌شد که علويان پس از آن که از حقّ مسلم خود در امر حکومت توسط عباسيان محروم شدند، در اداره حکومت، سهم و جايگاه ارزنده‌اي داشته، نزد خلفاي عباسي که حکومت‌شان، مديون مبارزات علويان بود، در مقايسه با قشرهاي ديگر از موقعيت برتري برخوردار باشند، ولي قدرت طلبي و حکومت خواهي، خلفاي عباسي را بر آن داشت که گذشته‌ها را فراموش کرده، تنها در انديشه استوار ساختن پايه‌هاي حکومت خود باشند و عمل آنها نشان ‌داد که حکومت آنها نيز در ستم‌کاري، دست کمي از حکومت امويان نداشت.

از اين جهت طبيعي است که سفاح، ابتدا در صدد از ميان برداشتن علويان از سر راه حکومت خود بر آيد. سفاح در ابتدا با چهرة برجسته و محبوب علويان، حضرت «امام صادق»× که زمينه و شايستگي‌اش براي خلافت از همگان بيشتر بود، رو به رو بود. هر کدام از اينها مي‌توانست منبع خطري براي حکومت سفّاح باشد.

سفّاح براي چيره شدن بر اين مشکل اساسي، نخست به سراغ امام صادق× رفت و در اقدامي، آن حضرت را به حيره احضار کرد تا ايشان را به شهادت برساند. وي با آنکه از سوي پيشواي ششم شيعيان اقدام نگران کننده‌اي عليه حکومت خود مشاهده نکرده بود، آن حضرت را تحت فشار قرار داد، ولي چون هيچ بهانه‌اي نداشت، ناچار امام را به مدينه بازگرداند.([4])

خليفه عباسي در مرحله بعد، به جستجوي محمد و ابراهيم، فرزندان عبد الله بن حسن که از بيم دستگيري متواري شده بودند پرداخت، ولي هر چه تلاش کرد به آنان دست نيافت، اما براي دستيابي به علويان، جاسوساني را گمارده بود.([5]) سفاح در دوران خلافت خويش هيچ شيعه‌اي را نکشت و آن طور که خلفاي ديگر بني عباس شيعيان را شکنجه مي‌دادند، شکنجه نداد، ولي اين کار عللي داشت: 1. متوجه دشمن اصلي خود بني اميه و به فکر نابودي آنان بود. 2. سفاح و شيعيان، تا ديروز در يک صف عليه بني اميه رزم مي‌کردند و آرزوي مهم بني عباس را جامه‌ي عمل پوشاندند و سفاح را بر تخت سلطنت نشاندند. 3. مرکز سلطنت او کوفه بود و اهل کوفه از شيعيان علي× بودند و آنقدر قدرت نداشت که با آنان مبارزه کند.([6])

خلاصه از آنجا که حکومت سفاح، نخستين خليفه عباسي، کوتاه مدت بود و بيش از چهار سال و اندي طول نکشيد، بيش از اين، فرصت سخت‌گيري با علويان را نيافت و به همين خاطر در دوران خلافت او فشار کمتري متوجه مردم شد و خاندان پيامبر| نيز زياد در تنگنا نبودند.

[1]. کارل بروکلمان، تاريخ ملل و دول اسلامی، ص144.

[2]. مروج الذهب، ج2، ص255.

[3]. تاريخ طبری، ج11، ص463.

[4]. مظفر، الامام الصادق، ص26.

[5]. برای آگاهی از نمونه اين سياست سفّاح به عقد الفريد، ج 5، ص 74 رجوع کنيد.

[6]. شيعه و زمامداران خودسر، محمد جواد مغينه، ترجمه مصطفی زمانی، ص265.

نوشته قبلی

گسترش شيعه در دوران عباسيان

نوشته‌ی بعدی

منصور دوانيقي

مرتبط نوشته ها

بدون دسته ( پیشفرض)

پیام تسلیت ارتحال ملکوتی حضرت آیت‌الله العظمی حاج شیخ حسین وحید خراسانی (رضوان الله تعالی علیه)

آیت پیمان دبیرکل مجمع جهانی شیعه‌شناسی
بدون دسته ( پیشفرض)

آیت پیمان دبیرکل مجمع جهانی شیعه‌شناسی

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی
بدون دسته ( پیشفرض)

صفای باطن و دوری امامان (ع) از کینه توزی

میانه روی در نهج البلاغه
بدون دسته ( پیشفرض)

میانه روی در نهج البلاغه

ادوار اجتهاد
بدون دسته ( پیشفرض)

ادوار اجتهاد

بدون دسته ( پیشفرض)

قاطعیت و عطوفت در سیره امام علی(علیه السلام)

نوشته‌ی بعدی
منصور دوانيقي

منصور دوانيقي

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

  • پربازدید
  • دیدگاه‌ها
  • آخرین
آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

نمایش عظمت ایام فاطمیه سلام الله علیها با رعایت اصول بهداشتی در عزاداری ها

ایام فاطمیه از چه تاریخی شروع ودر چه تاریخی تمام می شود؟

می خواهم به مکتب شیعه کمک کنم

چهل حدیث درباره شیطان

چهل حدیث درباره شیطان

آثار توسل به معصومین(علیهم السلام)

سه آیه از آیات توسل در قرآن کریم

شیعیانی که سنی شده اند

شیعیانی که سنی شده اند

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

دوره تخصصی تربیت مبلغ بین الملل

بیشتر بودن جمعیت اهل سنت از شیعه

بیشتر بودن جمعیت اهل سنت از شیعه

هشدار ربات های مشاور

هشدار ربات های مشاور

پیام تسلیت دبیرکل مجمع جهانی شیعه شناسی در پی رحلت عالم گرانقدر آیت الله العظمی وحید خراسانی

پیام تسلیت دبیرکل مجمع جهانی شیعه شناسی در پی رحلت عالم گرانقدر آیت الله العظمی وحید خراسانی

پیام تسلیت ارتحال ملکوتی حضرت آیت‌الله العظمی حاج شیخ حسین وحید خراسانی (رضوان الله تعالی علیه)

جایگاه و سازوکار پیشرفت علمی در منظومه فکری آیت الله سیدمجتبی خامنه ای

جایگاه و سازوکار پیشرفت علمی در منظومه فکری آیت الله سیدمجتبی خامنه ای

مجمع جهانی شیعه شناسی

مجمع جهانی شیعه شناسی در سال 1382 توسط جمعی از فضلای حوزه و دانشگاه تاسیس شد. هدف از تاسیس این نهاد علمی و مستقل، معرفی مکتب تشییع و دفاع از حقانیت آن بود که در قالب آموزش، پژوهش، ترجمه و نشر، ارتباطات و تبلیغات اسلامی انجام گرفت و به سهم خود گامی در جهت این راه مبارک برداشت. این مرکز همچنان با قوت و قدرت به راه خود ادامه داده و چشم انداز روشنی برای آینده دارد.

درباره ما

معرفی مجمع

تاریخچه مجمع

فعالیت مجمع

چشم انداز مجمع

گزارش تصویری

راه های ارتباطی

آدرس : قم ، بلوار ۴۵ متری عماریاسر ، بین کوچه ۴ و ۶ ، مجمع جهانی شیعه شناسی
تلفن : ۳۷۷۱۳۷۷۳ ـ ۰۲۵

سایر زبان ها

العربیه

اردو

English

نقشه

بازگشت به بالا