عِلَّةَ الصَّلاةِ… قيامٌ بَينَ يَدَيِ الجَبّارِ جَلَّ جَلالُهُ بِالذُّلِّ والمَسكَنَةِ والخُضوعِ والاِعتِرافِ والطَّلَبِ لِلإِقالَةِ مِن سالِفِ الذُّنوبِ
حكمت نماز،… ايستادن در پيشگاه جبروت الهى عزّ وجلّ، با خوارى و بيچارگى، افتادگى و اعتراف و درخواست بخشش گناهانِ گذشته است.
امام رضا (ع) – من لا يحضره ج ۱ ص ۲۱۴ ح ۶۴۵
