جوان و عشق به اهل بیت (ع)

گفته اند سعادت را پرنده ی هما با نشستن بر شانه ی افراد به ارمغان می آورد، همایی که هیچ گاه وجود ندارد، ولی تو ای جوان، سعادت را خواهی یافت، اگر عشق را بر شانه ات بنشانی؛ عشقی شایسته، عشق به پاکی ها و پاکدامنی ها، عشق به آنان که سرمشق عشق پاک هستند و برترین آفریده های خداوند؛ آنان که صفات الهی را در خود به کمال رساندند و نور واحد در چهارده بدن پاک شدند.کیمیای عشق به اهل بیت (ع) مس وجودت را به طلای ناب بدل می کند و آب زندگی بخش این چشمه ی همیشه جوشان، جوانی جاودانه به تو می بخشد.پیمودن راه با «راهنما» نشانه ی دور اندیشی و هوشمندی است. تنها در حوزه ی تدریس، مطالعه، نویسندگی، سخنرانی، خوش نویسی و هنر آموزی نیست که آموختن شیوه، انسان را با صرف زمان و توان کمتر به مقصود می رساند، بلکه برای دست یافتن به هدف های برنامه ریزی شده و رسیدن به خواسته ها، «روش مندی» راهی میان بر است. (۱)در این میان، اهل بیت پیامبر (ع) بهترین راهنمایان، برای طالبان کمال و معنویتند.نقش راهنما آن است که انسان در پیچ و خم راه گم نشود و خسته و نالان نگردد.جوان جویای کمال، با مطالعه ی زندگی نامه ی اهل بیت (ع) اینکه چه کردند و چگونه زیستند، می تواند آگاهانه و مطمئن به سوی سعادت گام بردارد و رستگاری خویش را ضمانت کند؛ چرا که «طی این مرحله، بی همرهی خضر نباید کرد».«شناخت حجت های الهی، برای حضور در دادگاه قیامت سودمند است و داشتن جواب مناسب در مورد این شواهد و حجت ها، لازم». (2)به تعبیر امام کاظم (ع) «خداوند عقل را در وجود انسان به عنوان حجت باطنی و پیامبر درون قرار داده است. پیامبران و امامان و اوصیای الهی نیز حجت های آشکارند». (3)جوانی یک «سرمایه» است اگر آن را خرج می کنیم، باید به «سود آوری» آن نیز توجه داشته باشیم و اگر به جنبه ی سود بری آن تمرکز داریم، سود های اصلی تر، برتر و ماندگارتر را که به «زندگی ابدی» ما رونق می بخشد، در نظر قرار دهیم. آنچه به دست می آوریم، باید تناسبی منطقی داشته باشد.فرزانگان هیچ گاه سرمایه را در جایی که سودی ندهد، به کار نمی اندازند و حسابگری را گام نخست موفقیت می دانند. آیا قبول داریم که «جوانی»، «سرمایه» ی آدمی است؟ (۴)آری، و اگر نیک بیندیشیم، در می یابیم که عشق به اهل بیت (ع) نیز بهترین سرمایه جوان مؤمن دل آگاه است.از نشانه های کمال و غنای هر مکتب، معرفی الگو برای پیروان خویش است.اسوه جویی نیز نشان بالندگی اندیشه و اهداف انسان است. بنابراین، هر که در پی اسوه و الگو باشد، کمال جوست و آیینی هم که برای پیروان خود سرمشق معرفی کند، کامل است.در این میان، جوانان بیش از همه طالب الگو و سرمشقند. ما پیروان شیعه و اسلام نیز خوشحالیم که مکتب عزتمندمان با صدای بلند و رسا، از سپیده دم خورشید دین تا به امروز همیشه، اعلام می کند که «اهل بیت» اسوه ی کمال جویان و حق طلبانند. (۴)جوانی که می خواهد در خانه و جامعه، با فرزندان، با همسر و با پدر و مادر، در برابر دین خدا و مردم و در قبال سرنوشت جامعه و نظام سیاسی، آن گونه عمل کند که خدا می خواهد و دین می پسندد، به فاطمه و علی (ع) بنگرد! (۵)«علی» و «زهرا» را باید به نسل امروز و فردا شناساند.نسلی که فاطمه (ع) را بشناسد، دچار فقر هویت و کمبود الگو نخواهد شد و نسلی که علی شناس شود، اسوه ای خداپسندانه را شناخته است. و جوانی که زهرای اطهر (ع) را الگوی خودقرار دهد، امواج فرهنگ های بیگانه و بی ریشه، او را به این سو و آن سو نخواهد برد. (۶)آنان که می خواهند معمار جان خویش باشند، در ساخت هندسه ی وجود باید از امیر مؤمنان علی (ع) الگو بگیرند. اگر راه سلوک دشوار است و نیازمند راهنما، علی (ع) همان راهنمای خبیر و راه رفته ی بصیری است که سالکان را سلامت به مقصد می رساند؛ اگر پای رفتن داشته باشیم و عزم رسیدن. (۷)مباد که از خورشید های فرزوان در منظومه ی اهل بیت (ع) غافل شویم. دوران جوانی، دورانی پرفراز و نشیب، پرخوف و خطر و پر از وسوسه های شیطانی است و جهاد با نفس و غلبه بر خواهش های دل و تمنا های نفس سیری ناپذیر، می طلبد! بیایید در جوانی، این راهنمایان الهی را الگوی خود قرار دهیم:درجوانی پاک بودن شیوه ی پیغمبری استورنه هر گبری به پیری می شود پرهیزکارنمی توان گفت: نمی شد! زیرا خداوند کسانی را که با داشتن ثروت و جمال و جوانی، پای از راه خدا کنار نگذاشتند و متقی زیستند، به رخ ما می کشد و می گوید: پس چرا اینان توانستند؟این مفهوم همان «لله الحجه البالغه» است.اگر عمل بنا به حجت خداپسند نباشد، در ترازوی محاسبه، بی وزن و بی مقدار خواهد بود و آن را به بهایی نخواهند خرید. (۸)جوانی، آغاز زندگی است و راهی دراز و پر از نیاز در پیش است؛ نیاز به برنامه و طرح، نیاز به مشاوره و تجربه، و نیاز به راهنما و الگو!آنچه به روندگان نو انگیزه و امید می دهد، مطالعه ی شرح حال انسان های بزرگ و موفق است (۹) و اهل بیت (ع) بزرگ ترین انسان های جامعه ی بشری هستند.
پی نوشت ها :

۱٫جواد محدثی ،گامی در مسیر ،ص۱۰۱٫۲٫مک:گامی در مسیر ،صص ۱۰۲و۱۰۳٫۳٫اصول کافی ،ج ۱،ص۱۶٫۴٫گامی در مسیر ،صص ۱۰۵و۱۰۶٫۵٫همان، ص ۱۷۲٫۶٫همان، ص۱۷۳٫۷٫همان.۸٫همان، ص۱۷۴٫۹٫همان، ص۱۰۲و۱۰۳٫۱۰٫همان، ص ۱۰۵٫ منبع:نشریه گلبرگ ،شماره ۱۱۴٫