در خانواده من و تو معنا ندارد

همه ي انسان ها تمايل دراند پس از ازدواج و تشکيل خانواده، لحظات بسيار خوب و خوشي را در کنار همسرشان داشته باشند. البته اين هدفي مطلوب است، اما آنچه اهميت دارد اين است که همواره توجه داشته باشيد که زندگي مشترک دو نفر که از دوجنس با دو روحيه ي متفاوت هستند، همواره هم با آرامش و بدون مشکل نخواهد بود. آنچه اهميت دارد اين است که هر يک از زوجين از نقش، مسؤوليت ها و تعهدات خود در زندگي مشترک به خوبي آگاه باشد و هنگام بروز مشکل يا رنجش نيز درصدد حل مشکل باشند، نه پاک کردن صورت مساله، زيرا در غير اين صورت تا مدتي در ظاهر آرامش حکمفرما خواهد بود، اما پس از مدتي شدت مسايل و رنجش هاي سرکوب شده با فشار هر چه بيشتر بيرون خواهد زد و قدرت ويرانگري خواهد داشت. در مواردي که مساله يي در زندگي پيش مي آيد، بهترين کار اين است که زوجين با مراجعه به يک مشاور متخصص و کارآزموده، براي رفع هرچه سريع تر آن بکوشند. در اين مورد نيز نتيجه مطلوب تر زماني حاصل مي شود که هر دو به مشاور مراجعه کنند. اما در شرايطي که زوجين احساس کنند خود به خوبي از عهده ي حل مسائل برمي آيند نيز بهتر است نکاتي را مدنظر داشته باشند تا بهتر بر مشکلات غلبه کنند. پيش از هر چيز بهتر است در يک محيط آرام که بد نيست گاهي اوقات در محيط خارج از منزل باشد، شروع به گفت و گو و تبادل نظر کنيد. نخست بايد ماهيت مشکل مشخص شود، از عقايد يکديگر آگاه شويد تا بتوانيد اهدافي را براي خود تعيين کنيد. براي رسيدن به يک توافق دو جانبه بايد از درک طرف مقابل نسبت به موضوع آگاه شويد و اين هم ميسر نخواهد شد مگر اينکه درباره ي آن صحبت کنيد. در گفت و گوها از درد، رنج، نگراني و حتي خشم هاي خود با رعايت احترام و آرامش صحبت کنيد. بايد روند گفت و گو به صورتي باشد که طرفين احساس نکنند مورد قضاوت واقع مي شوند و پس از گفت و گو از صحبت هاي شان عليه خودشان استفاده مي شود. به ياد داشته باشيد که ادامه ي يک رابطه ي مهم و حساس مانند رابطه ي زناشويي، نياز به مراقبت و توجه زياد دارد و صرفاً با انتخاب درست همسر، خوشبختي تا آخر عمر در قلب ما دوام نخواهد داشت. در گفت و گوها احترام به عقايد يکديگر و حساسيت نسبت به احساسات طرفين در ايجاد محيطي آزاد براي بيان صادقانه ي عقايد و نظرات الزامي است.براي حل نهايي مشکلات بايد هر دو طرف در يافتن يک راه حل مناسب انگيزه ي کمک به يکديگر را داشته باشند وگرنه فقط مطرح کردن مسايل و مشکلات گذشته و نمک روي زخم طرف مقابل پاشيدن، مشکلي را برطرف نمي کند. شما در هر سني که باشيد بي نياز از آموختن مهارت هاي ارتباطي جديد ومؤثر در رسيدن به هماهنگي، رضايت و نهايتاً آرامش، نقش قابل توجهي ايفا مي کند. به آنچه موجب نارضايتي شده دقت کنيد تا مطمئن شويد که براي دوام و بقاي يک رابطه ي مشترک، عشق کافي نيست. وقتي يکديگر را دوست داريد، اما نقش يکديگر را ناديده مي گيريد، به مسؤوليت ها و تعهدات خود در رابطه نمي انديشيد و تصميمات يک جانبه و بدون مشورت با همسرتان مي گيريد، بدانيد که رابطه ي سالم و خوشحال کننده يي نخواهيد داشت و در نتيجه احساس رضايت و خوشبختي نخواهيد کرد. شکست روابط در بسياري موارد به دليل نااميدي از يکديگر است. پس بدانيد که تمام افراد حتي در سرسخت ترين آنها نيز از نظر رفتاري داراي دو روي سکه هستند و قابليت هاي قابل تحسيني براي خوب بودن دارند، البته در صورتي که احساس آزادي و آرامش کنند، نه اينکه زير ذره بين بروند و براي تمام حرکات و رفتارشان پاسخگو باشند. پس با تنگ کردن عرصه بر طرف مقابل، هرگز نتيجه نمي گيريد. يکي ديگر از مسايل مهم اين است که همان طور که هر دو نفر به نوعي در مشکلات احساس مي کنند، قرباني رفتار طرف مقابل بوده اند، به نوعي نيز در حق طرف مقابل ظلم کرده اند. در بسياري از شرايط با توجه به اينکه ما در سطح متفاوتي از اميال، عواطف، احساسات و انتظارات نسبت به همسرمان هستيم، نبايد توقع داشته باشيم که او هم در سطح احساسي ما رفتار کند. در غيراين صورت موجب بروز مشکلات مضاعف و تشديد بحران در خانواده مي شويم. البته انتظار توجه و محبت معقول از طرف همسر امري طبيعي و بديهي است، اما ميزان آن بسته به وجود هر فرد متفاوت است. بهتر است طرف مقابل را همان طور که هست بپذيريم و مرتب در پي تغيير وي نباشيم. ممکن است در برخي افراد ذاتاً برونگرا بوده و تمايل به ابراز تمامي احساست شان داشته باشند. اما در مقابل، برخي افراد درونگرا هستند و سعي مي کنند با رفتار و کارهاي شان برخي از مسايل اعم از علاقه يا ناراحتي را نشان دهند. علت رفتار آنها اين نيست که مطابق ميل همسرشان نباشند يا حتي او را برنجانند. از طرفي بايد توجه داشت که انتظارات و توقعات ما از همسران نبايد معلول تلقين عوامل و اشخاص يکديگر باشد. زيرا طرف مقابل به سرعت اين موضوع را درک خواهد کرد و احساس مي کند تحت فشار روحي است. پس رفتاري به مراتب نامطلوب تر انجام داده و مرتب در لاک دفاعي فرو مي رود و غالب رفتارهاي بي منظور شما را نيز به قصد خاصي تلقي مي کند. يکي ديگر از موضوعات مهم درحل مسائل اين است که همواره به دنبال غلبه و پيروزي بر همسرتان نباشيد، زيرا اگر در ظاهر نيز اين طور باشد، در واقع شما برنده نيستيد، بلکه در حقيقت هر دو شکست خورده ايد و روابط تان به سردي مي گرايد و خدشه دار مي شود. در مقابل براي اينکه طرف مقابل تمايل داشته باشد که به شما امتياز قلبي بدهد، سعي کنيد او را خوشحال کنيد تا شانس موفقيت هر دوي شما افزايش يابد، زيرا حالا من وتو معني ندارد، بلکه «ما» مساله ي اصلي خانواده است.منبع:هفت روز زندگي شماره 92