رابطه پیامبر اسلام با یهودیان

فصل اول : یهود و ساکنان یثرب
الف : علل مهاجرت یهود به جزیره العرب در مورد اینکه یهود مدینه بومی هستند یا اصیل ، روایات مغشوش و پراکنده است ، اما به نظر می رسد از هر دو گروه بومی ( عرب یهودی شده ) و اصیل ( از نژاد بنی اسراییل ) در مدینه ساکن بوده اند. گروهی عقیده دارند؛ یهودیان مدینه به این طریق یهودی شده اند که زنان جاهلی برای فرزنددار شدن نذر می کردند، فرزندانشان را یهودی کنند، البته این گروه پس از بعثت بعد ازمسلمان شدن ، فرزندانشان را مجبور می کردند مسلمان شوند، در این هنگام آیه لا اکراه فی الدّین ِ قَد تَبَّیَن َ الرُشدُمِن َ الْغَی ْ (۱) نازل شد و به آنها تذکرداد که در دین هیچ اجباری نیست . به هر حال در باره علت مهاجرت یهودیان به جزیره العرب نظریه های مختلفی وجوددارد، از جمله :۱ ـ حمله پادشاه آشور، بخت النصر یا نبوکد نصر، به فلسطین و آواره شدن یهود از دیار خود که بخشی به جزیره العرب کوچ کردند.این گروه وقتی به حجازوارد شدند بابیرون راندن عماقله وجرهمیان وصاحب گردیدن مزارع آنان دروادی القری وتیماویثرب ساکن شدند.(۲)۲ ـ در ۷۰ میلادی با حمله تیتوس و خرابی معبد یهود، تعدادی از آنها ازفلسطین آواره شدند، عده ای هم در سال ۱۳۲ میلادی در اثر شکنجه ها وآزار آدریان رومی به این ناحیهر که محیط امنی تشخیص داده بزدند مهاجرت کردند،چون ازنظرآنان جزیره العرب سرزمینی بودکه در آن هیچ گونه محرک مادی برای افرادجهت توجه به آن وجود نداشت.(۳)۳ ـ در اثر تماس بازرگانانی که در زمان حضرت سلیمان (ع ) و پس از او به کشور سبا سفر می کردند، مردم جزیره العرب با رسم و آیین یهود آشنا شدند. (۴)۴ ـ در اثر تخطی گروهی از بنی اسرائیل از فرمان پادشاه شان از کشور خودرانده شدند و به حجاز رفتند، به نظر یهودیان این اتفاِ در عصر طالوت رخ داده است . (۵)۵ ـ بر اساس داستان دیگر، یهودیان از فرزندان داوود پیامبرند که در پی قتل یکی از فرزندان حضرت داوود (ع ) به جزیره العرب گریختند. (۶)۶ – عده ای عقیده دارند یهود در سپاه نبونید، پادشاه بابل بوده اند که به جزیره العرب وارد شدند، اما آثار نبونید این موضوع را تایید نمی کند. (۷)۷ ـ در اثر افزایش جمعیت یهود در فلسطین وضعی رابوجود آوردکه دیگرآن منطقه برای گسترش فعالیت زندگی آنان کافی نبودپس به دنبال چراگاه به سرزمین های مجاور مثل مصر، عراق و جزیره العرب کوچ کردند.(۸)۸ ـ در بعضی روایات آگاهی یهود از ظهور پیامبر جدید در جزیره العرب باعث مهاجرت یهود به این منطقه شده است . البته تمام این موارد در حدیک نظریه است ، زیرا هیچ مدرک مکتوبی از گذشته یهود در جزیره العرب وجود ندارد. (۹)
ب: رابطه یهود با اوس و خزرج البته اوضاع سیاسی و اجتماعی یهود درمدینه به این صورت بود که قبل از اینکه قبایل اوس و خزرج از سرزمین سبا وارد مدینه شوند، یهودیان به تنهایی کنترل اوضاع سیاسی و اقتصادی مدینه را در دست داشتند، اما بعد از آمدن قبایل اوس و خزرج به مدینه ، یهودیان موقیعت خود را در خطر دیدند، ناچار با این قبایل پیمان بستند، البته یهوددر این پیمان از موقعیت پایین تری نسبت به اوس و خزرج برخوردار بودند. از نظر فرهنگی یهودیان شبیه اعراب بودند. افراد باسواد آنها از علمای مذهبی بودند. گفته شده یهودیان برای اینکه کنترل اقتصادی را در دست بگیرند بین دو قبیله اوس و خزرج تفرقه می افکندند.
فصل دوم : رابطه یهودیان با رسول خدا (ص)

الف : قلمرو کارشکنی های یهود ۱: نمونه هایی از کارشکنی های نظامی یهودیان علیه پیامبر(ص)حوزه ها و قلمروهای کارشکنی یهود را می توان در ابعاد زیر بررسی کرد:۱- مهم ترین عرصه کارشکنی های یهود علیه پیامبر، در عرصه نظامی است. آنان پیمان خود با پیامبر (ص) را شکستند و برای حفظ منافع دنیوی خود به کارشکنی پرداختند. عده ای ازیهود برای ضربه زدن به اسلام دست به عملیات جاسوسی زدند تا به اسرار مسلمانان پی ببرند.(۱۰) در این موقع آیه ۱۱۸ سوره آل عمران نازل شد. یا اَیُّهَا الذّین َامَنوُا لاتَتَّخِذوا بِطانَه ٌ مِن ْ دوُنِکُم لا یَألوُنَکُم ْ خَبالاً وَدّوا ما عَنِتُّم ْ. قَدْ بَدَت ِالبغَضْاءُ مِن ْ اَفْواهِهِم ْ و ما تُخفِی صُدوُرُهُم ْ اکْبَرُ قَدْ بَیَّنّا لَکُم ُ الأیات ِ اِن ْ کُنتُم تَعْقِلوُن . خداوند در این آیه دستور می دهد مسلمانان راز خود را بین بیگانگان افشا نکنند. خداوند در این آیه از باطن دشمنان خبر می دهد ویاد آوری می کند که آنها شایسته دوستی نیستند. نمونه ای از جاسوسی یهودیان، در جنگ احزاب است . آنها باوجود داشتن پیمان با مسلمانان به صورت ستون پنجم ، سپاه ده هزار نفری احزاب را یاری کردند. وقتی احزاب شکست خوردند، پیامبر (ص) بر اساس مفاد پیمان نامه با آنها رفتار نمودند.۲- رفع اختلافات بین دو قبیله اوس و خزرج (اختلافات ۲۰ ساله ) از مشکلات رسول خدا (ص) بعد از هجرت به مدینه بود. بعد از صلح این دو، یهود شروع به تفرقه افکنی کردند، اما پیامبر(ص) مردم را هوشیار نمودند و دوباره صلح رابرقرار کرد. آیه ۱۰۰ سوره آل عمران در این باره است و مسلمانان را ازاطاعت از اهل کتاب منع می کند. یا اَیُّها الَّذین َ امَنوُا اِن ْ تُطیعُوا فَریقاً مِن الَّذین َأوُتوُا الکتاب َ یَرُدُّکُم بَعْدَ ایمانِکُم کافِرین . این آیه خطاب به تمام مسلمانان در همه زمانهاست و آنها را از توطئه دشمن آگاه می کند، اما مصداِق این آیه در اوایل هجرت مسلمانان به مدینه ، مشرکان ویهودند.۳- قبیله دیگر یهودیان بنی نضیر با طرح نقشه قتل پیامبر(ص) پیمان را شکستند. خداوند پیامبر(ص) را از نقشه آنان آگاه کرد و توطئه آنها بی نتیجه ماند. پیامبر (ص) در پاسخ به این خیانت قصد جنگ با آنها را داشت ، در نتیجه آنها با باید مسلمان می شدند و یا وطن خود را ترک می کردند، آنها از شدت تعصب ترک وطن را انتخاب کردند.(۱۱) بعضی از مفسرین شأن نزول سوره حشر را این اتفاق می دانند. خداوند در این سوره مجازات این عده را ترک وطن معرفی می کند و می فرماید: اگر خداوند این مجازات را تعیین نکرده بود علاوه بر عذاب دنیا در آخرت هم مجازات می شدند.۴- از جمله کارهای که یهود برای کارشکنی انجام دادند، ایجاد ناامنی و فتنه بود. بعد از پیروزی مسلمانان در جنگ بدر یهود بنی قینقاع از شدت ناراحتی شروع به فتنه انگیزی و گفتن شعارهای توهین آمیز کردند. رسول خدا (ص) در پاسخ، نشانه های پیامبری خود در تورات را گوشزد نموده و آنها را بیم داد، بنی قینقاع به جای عبرت گرفتن ، قدرت نظامی خود را به رخ پیامبر (ص)کشیدند و او را تشویق به جنگ کردند، پیامبر (ص) سکوت کرد، اما مسلمین منتظر فرصت انتقام بودند. آیات ۱۲ و ۱۳ سوره آل عمران نازل شد و شکست زودهنگام یهودیان و محشور شدن آنها در جهنم را خبر داد. یهودیان بنی قینقاع به فتنه انگیزی ادامه دادند چنان که در شوال سال دوم هجری جوانی از بنی قینقاع به زنی مسلمان توهین کرد، زن مسلمان تقاضای کمک نمود. مردی مسلمان آن جوان یهودی را کشت ، در عوض یهودیان نیز او را به قتل رساندند، در ادامه یهودیان به قلعه های خود رفته و آماده جنگ شدند.این واکنش یهود سبب دستور محاصره دژ آنان شد پیامبر (ص) پس از فتح قلعه دستور داد آنها از مدینه خارج شوند. (۱۲)۵- در ادامه کارشکنی های سران یهود با قبایل دیگر و بت پرستان ، احزابی را تشکیل دادند و در مقابل مسلمانان قرار گرفتند و مخالفان را از نظر نظامی واقتصادی یاری کردند. سران یهود مردم عادی یهودی را با حیله تحریک به مخالفت و کارشکنی کردند. سران قبیله بنی نضیر که در اثر خیانت اخراج شده بودند عده ای به شام وگروهی به خیبر رفتند، سپس این دو دسته به مکه رفته و قریش را بر ضد پیامبر شورانیدند. در نتیجه می توان گفت ، سران بنی نضیر و گروهی از بنی وائل زمینه جنگ احزاب را ایجاد کردند. نقشه جنگ احزاب که برای نابودی اسلام طراحی شده بود در تاریخ اعراب بی نظیراست . سران بنی نضیر با تطمیع و تحریک قبایل مختلف یهودی و بت پرست ، سپاه ده هزار نفری گرد آوردند که به صورت سه لشکر به طرف مدینه حرکت کردند. وقتی به مدینه رسیدند، خندقی اطراف شهر دیدند. بعضی ها می گفتند این طرح عرب نیست ، پیشنهاد یک ایرانی است . وقتی دیدند عبور غیر ممکن است ، اردو زدند، چند بار حمله کردند، اما مسلمانان مقابله کردند. آنها یک ماه بی نتیجه آنجا ماندند، در نتیجه با سران بنی قریظه ارتباط برقرار کردند و آنها را تحریک به پیمان شکنی کردند تا از داخل مدینه با مسلمانان درگیر شوند و سپاه کفر بتواند از خندق عبور کنند. ابتدا بنی قریظه قبول نمی کردند، اما با پافشاری مداوم سران کفر و یهود پذیرفتند. از بین آنها پیرمرد یهودی تذکر داد که : اگر این محمد (ص) همان پیامبری باشد که در تورات وعده داده شده ، هیچ سپاهی توان مقابله با او راندارد، ولی حی بن اخطب (یکی از سران یهود) گفت محّمد (ص) از فرزندان اسماعیل است. اما آن پیامبر(ص) که در تورات نام برده شده از بنی اسرائیل می باشد. آنان در جریان احزاب به مشرکان مکه همکاری کردند و بعد از شکست آنان با رسول خدا(ص) درگیر شدند.۶- بنی قریظه بعد از پیمان شکنی و شرکت در جنگ احزاب چاره ای جز جنگ با پیامبر(ص) نداشتند، پس به وسایل مختلف کار شکنی کردند. پیامبر (ص) به مسلمانان مژده پیروزی داد. بنی قریظه نقشه کشیدند که با دوهزار نفر به شهر حمله کنند و آن را غارت کنند. پیامبر (ص) پانصد نفر را مأمور کرد در شهر بگردند وتکبیر بگویند تا زنان و کودکان آرامش یابند. خداوند در آیه ۱۰ سوره احزاب این حادثه را وصف می کند و می گوید که از شدت ترس مسلمانان چشمانشان خیره و جانهایشان به لب رسیده بود. اِذْ جاءوُکُم ْ مِن ْ فَوْقِکُم ْ و مِن ْاَسْفَل َ مِنْکُم ْ و اِذْ زاغَت ِ الأبْصارُ وَ بَلَغَت ِ القُلُوب ُ الحَناجِرَ و تَظُنُّون َ بِاَللهِ الظُّنُوناَ. در این موقع نعیم ابن مسعود که یک یهودی تازه مسلمان شده بود، نقشه ای تاکتیکی ارائه داد. بوسیله این نقشه بین گروههای یهودی و بت پرستان درگیری ایجاد شد، هر گروه از جنگ صرف نظر کردند و عقب نشینی نمودند. خداوند بوسیله جبرئیل به پیامبر(ص) وحی کرد که بنی قریظه را تنبیه کند. پیامبر(ص) هم طبق پیمان نامه با آنها رفتار کرد. (۱۳)۲: نمونه هایی از کارشکنی های فرهنگی یهودیان علیه پیامبر(ص)۱- برخی از کارشکنی های یهود علیه پیامبر(ص) را باید در عرصه فرهنگی جستجو کرد، از جمله :از برنامه های دین اسلام ، کنترل افراد سودجو و منفعت طلب است برای همین ، این افراد برای شکست اسلام به کارشکنی فرهنگی پرداختند، به طور مثال در مسائل اعتقادی ، یهودیان از بی نیازی خداوند آگاهی داشتند با این وجود نسبت فقر به خدا دادند که این کار جزو گناهان بزرگ هم ردیف قتل انبیاء است ، لذا خداوند وعده عذاب سوزان را به آنها می دهد. لَقَدْ سَمِع َ اللقَول َ الَّذین َ قالُوا اِن َّ اللهَ فَقیرٌ وَ نَحْن ُ اَغْنیاءُ سَنکْتُب ُ ما قالوُا و قَتْلُهُم ُ الانبیاءَ بِغَیْرِحَق ّ و نَقوُل ُ ذُوقوُا عَذاب َ الحَریق . (۱۴) در شأن نزول این آیه آمده است که وقتی خداوند مردم را دعوت به خواندن نماز و دادن زکات کرد، یهودیان گفتند خدا فقیر و تنگدست است ، اما ما که روزی را بر اهل خود توسعه دادیم غنی هستیم . این تهمت ها و توهین ها از طرف مردمی که انبیاء را کشته اند، دور از ذهن و عجیب نیست .(۱۵) علامه طباطبایی در تفسیر این آیه می گوید: شاید این سخنها به علت دیدن فقر عمومی مسلمانان و برای طعنه و زخم زبان به آنها بوده است .۲- حیله فرهنگی دیگر این بود که یهودیان گفتند: قرآن همان مطالب تورات است که تحریف شده و دیگر اینکه در قرآن تناقض هایی وجود دارد. آنها با این شبهات می خواستند مؤمنین را گمراه کرده و اعتقاداتشان را سست کنند، و لذا وقتی که به این کار سرگرم شدند، دیگر نتوانستند در حق و حقیقت به جستجو بپردازند.(۱۶) عده ای ازبزرگان انصار مانند معاذبن جبل وسعد بن معاذ که قبل از بعثت با یهودیان رابطه دوستی داشتند به آنها گفتند: شما قبل از بعثت نشانه های پیامبر(ص) و ظهورش را به ما می گفتید، پس ازمخالفت با پیامبر دست بردارید و از عذاب خدا بترسید، اما یهودیان گفتند: هرگز بعد از موسی پیامبری مبعوث نشده و کتابی نازل نشده است . وقتی عده ای از مشرکین از یهودیان درباره دین جدید یعنی اسلام راهنمایی خواستند آنها به علت کینه و دشمنی با پیامبر(ص) گفتند: دین شما بهتر وقدیمی تر است و شما هدایت یافته ترید. (۱۷) حتی خود یهودیان اعتراف می کنند که این لکه ننگ بر دامان یهود است . نویسنده یهودی دکتراسرائیل در کتاب تاریخ یهود و عربستان می گوید: هرگز ارزش نداشت یهود چنین خطایی را مرتکب شوند، هر چند قریش با تقاضای آنان موافقت نکنند. هرگز صحیح نبود ملت یهود به بت پرستان پناه ببرند، زیرا این رفتار با تعلیمات تورات موافق نیست .۳- از دیگر کارهای یهود این بود که عده ای را مامور کردند، تا صبح ، ایمان بیاورند و شب از ایمان خود بازگردند و طبق آیین یهود عمل کنند، زیرا تازه مسلمانان می دانستند که علمای یهود با ادیان الهی و پیامبران آشنایی کامل دارند. با این وسیله می خواستند در دل کسانی که ایمانشان سست بود، تردید به وجود بیاورند. یهود مدینه مصمم بودند از این راه به مسلمین خیانت کنند و بگویند اگر برای ایشان بطلان اسلام روشن نشده بود هرگزآن را انکار نمی کردند و حالا که برگشته اند نشانگر این است که اسلام دین واقعی نیست.در تفسیر قمی از امام باقر (ع ) نقل شده است وقتی قبله مسلمانان از بیت المقدس به مکه تغییر کرد، یهودیان خشمگین شدند و گفتند شما ای یهودیان به آنچه در آخر روز نازل شده است (تغییر قبله به طرف کعبه ) کافر شوید، تا شاید مسلمانان به قبله ما برگردند.(۱۸)۴- نقشه دیگر یهودیان این بود که خواستند خود پیامبر(ص) را منحرف کنند.پس از این که درطرح توطئه توافق کلی به عمل آمد نزد پیامبر(ص) رفته و گفتند: بین ما و قبیله دیگر اختلافی افتاده است ، اگر از ما، حمایت کنی مسلمان می شویم،(۱۹) اما پیامبر (ص) بر اساس دستور خداوند و آیه ۴۹ سوره مائده عمل کرد، در این آیه چند نکته وجود داشت :۱ ـ هشدار به پیامبر برای پیروی نکردن از یهود.۲ ـ افشای توطئه یهودیان .۳ ـ اشاره به مجازات بعضی از گناهان اهل کتاب در آخرت ، چون جزای همه گناهان در دنیا داده نمی شود، بلکه بعضی از گناهان در آخرت مجازاتشان داده می شود. وقتی رؤسای یهود از اجرای این نقشه ناامید شدند، تلاش کردند مسلمانان دیگر را از حق منحرف کنند، حتی یاران بسیار نزدیک پیامبر(ص)، مثل معاذ بن جبل ، حذیفه و عمار بن یاسر. اگر در این کار موفق می شدند، ضربه سنگینی به اسلام وارد می شد. (۲۰) در این هنگام آیه ۶۹ سوره آل عمران نازل شد. در این آیه خداوند می فرماید: یهودیان می خواستند شمارا گمراه کنند، اما با نسبت دادن خلاف ها به رسول خدا(ص)، روح تنفر و بدبینی را در خود پرورش دادند و نقاط مثبت را نادیده و هر روز بیشتر از اسلام فاصله گرفتند.۵- از دیگر اعمال یهود تخریب شخصیتهای مسلمان بود. آنها سعی کردند شخصیت های دینی یعنی پیامبر و پیروانش را در نظر مردم حقیر جلوه دهند ونسبت های ناروا به آنها بزنند تا اعتبار آنها در بین مردم از بین برود. آنان حتی در این راه عده ای شاعر را اجیر کردند. یکی از این شاعران کعب ابن اشرف بود، که بسیار بد زبان و کینه توز بود. او پیامبر(ص) و مسلمانان را با اشعارش مورد اهانت قرار می داد، حتی زنان مسلمان را دستمایه ی غزل سرایی اش می کرد. کعب وقاحت را به جایی رساند که پیامبر(ص) دستور قتل او را صادر کرد. مفسرین عقیده دارند آیه ۱۸۶ سوره آل عمران در این باره نازل شده است . لَتُبْلَوُن َ فی أمُوالِکُم ْ وَ فی اَنْفُسِکُم ْ و لَتَسْمَعُن َّ الَّذین َ أُوتوُا الکِتاب َمِن ْقَبلِکُم ْ و مِن َ الَّذین َ أَشْرَکوُا أَذی ً کَثیراً وَ ِان تَصْبِروُا و تَتَّقوُا فَاِن َّ ذلِک َ مِن ْ عَزْم ِالاُمُور. خداوند دراین آیه زخم زبانها را آزمایش از طرف خداوند معرفی می کند.۶- یهودیان حتی حقایق روشنی را که در کتابهای آسمانی از جمله تورات درباره پیامبر(ص) وجود دارد را آگاهانه مخفی کردند واگرریشه یابی شود علت آن جزخودخواهی ودنیاپرستی چیزدیگری نیست. با این کار بزرگترین خیانت را به بشریت کردند. (۲۱) خداوند در آیه ۱۵۹ سوره بقره این کتمان کنندگان حقیقت را لعنت می کند.خداوند در آیه ۱۴۶ سوره بقره می فرماید: آنها (یهودیان ) پیامبر(ص) را مثل فرزندان خود می شناختند؛ که گفته شده منظور عبدالله بن سلام است. یهودی که مسلمان شد و می گفت : من پیامبر(ص) را بهتر از فرزندان خود می شناسم . علمای یهودی قبل از بعثت پیامبر(ص)، نشانه های او را (که در تورات آمده بود) برای مردم عادی بازگو می کردند و این مردم عادی هم ، وقتی مسلمانان رامی دیدند، این نشانه ها را بازگو می کردند، اما بزرگان یهودی که موقعیت خودرا در خطر می دیدند، به علت خودخواهی و دنیاطلبی آنها را از این کار منع می کردند، درحالی که علمای یهود حقیقت را می دانستند، آن را پنهان می کردند.(۲۲) آیات ۷۶، ۷۷ و ۸۹ سوره بقره در این باره نازل شد. خداوند در این آیات می فرماید: آنها می گفتند اگر این نشانه ها را بازگو نکنیم ، در قیامت مسلمانان علیه ما دستاویزی نخواهند داشت . هم چنین می فرماید: آیا آنها نمی دانند که خداوند از پنهان و آشکار آنها مطلع است؟۷- از دیگر توطئه های فرهنگی یهود این است که آنها تورات را تحریف کردند. مخصوصاً قسمت های مربوط به صفات پیامبر(ص) را. عوام یهود هم بی تقصیر نبودند، چون امام صادق(ع ) در حدیثی می فرماید: عوام یهود به دروغ گویی و حرام خواری و رشوه خواری علمای خود، آگاهی داشتند،آن ها باف طرت خود دریافته بودند که چنین اشخاصی فاسقند بنابراین نباید از آن ها پیروی می کردند.(۲۳) یهودیان لغات و کلمات مسلمانان را تمسخرمی کردند، مثلاً موقع بیان احکام و تلاوت آیات قرآن توسط پیامبر(ص)، عده ای ازمسلمانان با گفتن کلمه ـ راعناـ از پیامبر(ص) می خواستند که کمی تأمل کند، ولی یهود معنای دیگر این کلمه (ما را تحمیق کن ) را برای تمسخر به کار می برند، در این موقع آیه ۱۰۴ سوره بقره نازل شد که می فرماید: مسلمانان به جای این کلمه از کلمه اَنظُرنا استفاده کنند. (۲۴)۸- سران یهود مدینه برای اینکه از قدرت اسلام کم کنند، یهودیان تازه مسلمان را توبیخ می کردند: مثلاً وقتی عبدالله بن سلام مسلمان شد، از پیامبر(ص)خواست بدون آشکار کردن مسلمان شدن او، نزد قبیله اش برود و از آنها درباره شخصیت عبدالله بن سلام اعتراف بگیرد. قبیله اش به پیامبر(ص) گفتند: او دانشمند و پرهیزکار است ، اما وقتی فهمیدند او مسلمان شده ، گفتند: او نادان و فاسق است.(۲۵)۹- یهودیان بهانه جویی می کردند: از پیامبر(ص) معجزه قربانی و سوختن آن با آتش را خواستند، اگر آنان درادعای خود صادق بودند و واقعا همان را می خواستند، بسا خداوند متعال پیامبرش را به برآوردن درخواست آنها اذن می داد، ولی تاریخ نشان می دهد درخواست یهود جز بهانه چیزدیگری نبود و این در حالی بود که پیامبرانی مثل ذکریا و یحیی که این کار را انجام دادند، توسط بنی اسرائیل کشته شدند، آیه ۱۸۳ سوره آل عمران به این موضوع اشاره دارد.(۲۶)بعضی از مفسرین قربانی سوخته را یک سنت مذهبی می دانند که شرح آن در تورات (فصل اول سفر لاویان ) آمده است . تفسیرنمونه این عقیده را رد می کند، زیرا کشتن حیوان و سوزاندن آن یک عمل خرافی است نه یک دستور الهی . یهودیان بهانه جویی را به نوعی دیگر دنبال می کردند، از پیامبر(ص) خواستند قرآن هم مثل تورات یک باره نازل شود، درصورتی که این یک بهانه بود، چون فلسفه و علت نزول کتب آسمانی هدایت است که این هدایت گاهی به وسیله نزول یک باره و گاهی به صورت نزول تدریجی انجام می شود. یهود در گذشته نیز خواسته های غیر معقولی داشتند، مثلاً خواستند خداوند را با چشم ببینند، در نتیجه خداوند آنان را باصاعقه مجازات کرد.(۲۷)۳: نمونه هایی از کارشکنی های اعتقادی یهودیان علیه پیامبر (ص)نمونه هایی از کارشکنی های اعتقادی یهودیان علیه پیامبر(ص)عبارت اند از:یهودیان در زمینه اعتقادی هم مشکلاتی ایجاد کردند، مثلا، یهودیان یکی ازعلل سرگردانی خود را یکتا پرستی خود می دانند، اما یهود عصر پیامبر (ص) به علت لجاجت و دشمنی با پیامبر (ص)، اساس دین خود را فراموش کردند، و در مقابل دعوت پیامبر(ص) که مردم را به یگانه پرستی می خواند به شرک تمایل پیدا کردند. آنها ترجیح دادند بگویند: خدای دیگری با آن هااست . آنان شخصی به نام عزیر را فرزند خدا می دانستند، چون او تورات را بعد از نابودی از قلب خود بیان کرد و جبرئیل به او آموخت ، به همین دلیل اورا پسر خدا نامیدند.(۲۸) عده کمی از یهودیان این را گفتند، اما خداوند در آیه ۳۰سوره توبه این سخن را به همه یهودیان نسبت داد. یهودیان دیگر، این سخن عده کم را انکار نکردند و این نشانه شرک آنان بود. در مورد یکی بودن اعمال عوام و عالمان یهود، امام صادق (ع) می فرماید: عوام یهود احبار و راهبانان را اطاعت می کردند با اینکه آنها حرام ها را حلال و بعضی حلال ها را حرام می کردند. پس بدون اینکه متوجه شوند آنها را می پرستیدند.(۲۹)دلیل دیگر بر شرک یهود دوران پیامبر این بود که آنان می گفتند ما فرزندان خدا هستیم و وقتی پیامبر(ص) آنان را از عذاب خدا آگاه کرد، آنها با این گمان که برگزیده خدا هستند، می گفتند: ما را از چه می ترسانی ، ما فرزندان خداییم . سوره مائده آیه ۱۸ مربوط به این ادعای یهود است . این ادعای یهودیان به دلیل نژادپرستی ، خودپرستی و خود برتربینی آنان است . یهودیان برای اینکه پیامبر(ص) بودن رسول خدا را زیر سؤال ببرند، گفتند: بعد ازحضرت موسی پیامبری نیامده است. (۳۰) گروهی از سران یهودی نزد پیامبر(ص) خدارفتند و پرسیدند که ایشان به کدام پیامبران معتقد هستند؟ پیامبر (ص) آیه ۸۴ سوره آل عمران را تلاوت نمود و حضرت موسی (ع ) و حضرت عیسی (ع) را در یک ردیف نام برد. یهودیان از جواب پیامبر (ص) خشمگین شدند و گفتند: ما به مسیح و هر که به او مؤمن باشد، ایمان نمی آوریم .(۳۱) خداوند در آیه ۵۹ سوره مائده از ایشان به نام خارج شدگان از راه حق یادمی کند. به علاوه بیشتر یهودیان به قیامت اعتقاد ندارند. آنها به دو گروه فریسیین و صدوقییین تقسیم می شوند. فریسیین به قیامت اعتقاد دارند، اما صدوقییین به قیامت معتقد نیستند و همه چیز را در جهان مادی خلاصه می کنند. (۳۲) . خداوند در آیه ۱۳ سوره ممتحنه مؤمنین را از دوستی با این گروه منع می کند.ویل دورانت در این باره می گوید: یهود به جهان پس از مرگ اعتقاد ندارد و پاداش و کیفر را فقط برای این دنیا می داند. (۳۳)مدت کوتاهی بعد از هجرت پیامبر، سران یهود نزد پیامبر(ص) رفته و سعی کردند با مطرح کردن سوالاتی عجز و ناتوانی ایشان را در پاسخ دادن به سوالات نشان دهند. وقتی از پاسخ های پیامبر(ص) ناامید شدند، عبدالله بن صوریا یکی ازعلمای طراز اول یهودپرسید: کدام فرشته برای تو وحی آورده است ؟ پیامبر پاسخ داد جبرئیل . آنها گفتند جبرئیل دشمن ماست ، او ویرانگر و خونریز است او همیشه دستورات سخت و مشکل ، همین طور دستور جهاد می آورد، پس ما به توایمان نمی آوریم . اگرمیکائیل بود ایمان می آوردیم ، میکائیل همواره برای رفع گرفتاری و آوردن خوشی نازل می شود. (۳۴) علامه طباطبایی در المیزان این ادعا را رد می کند و می گوید: اولاً جبرئیل به دستور خدا نازل می شود. ثانیاً انسان عاقل پیام هدایت را حتی از دشمن می پذیرد.۴: نمونه هایی از کارشکنی های اقتصادی یهودیان علیه پیامبر (ص)یهودیان در ادامه مخالفت خود به کارشکنی اقتصادی نیز پرداختند. مهاجران در مدینه با سختی معیشتی روبرو بودند، چون تمام اموال خود رادر مکه باقی گذاشته بودند. (۳۵) پیامبر(ص) شخصی را فرستاد تا از یهودیان وام بگیرد. یهودیان با آنکه با مسلمانان پیمان صلح داشتند، به تمسخر و طعنه پرداختند. (۳۶) در این موقع وحی الهی نازل شد وضمن خبر از طعنه ها و زخم زبان های آنان به برخی ازجرم های سنگینشان درطول تاریخ اشاره کردو به آنان وعده عذاب سوزان را داد. آنها حتی اموالی از مسلمانان را که نزد آنان امانت بود، پس ندادند وگفتند: چون شما از دین خود خارج شده اید، پیش ما امانتی ندارید. (۳۷) از آیات و تفاسیر نتیجه می شود که صفت پیمان شکنی در یهود سابقه تاریخی دارد به جز اقلیتی اندک مثل عبدالله بن سلام ، که تعهدات خود را انجام می دادند. خداوند در آیه ۵۷ سوره آل عمران ، بین این دو گروه فرقی می گذارد.(۳۸) در ادامه کارشکنی های اقتصادی ، یهود مدینه نزد انصار رفتند و آنها را از کمک به مهاجرین نهی کردند. آنها به انصار گفتند: به مهاجرین کمک نکنید، زیرا فقیرخواهید شد.(۳۹)
فصل سوم : بررسی زمینه های کار شکنی های یهودیان

الف : دنیا طلبی بررسی عوامل کارشکنی یهودیان چهره واقعی این قوم را نشان می دهد. در تبییت این سخن باید گفت قوم یهود از اولین کسانی بودند که برای دیدن پیامبر آخرالزمان به مدینه هجرت کردند. آنها سختی های زیادی را تحمل کردند، اما هنگام بعثت پیامبر (ص) خلاف جهت اولیه حرکت کردند و گمراه شدند، عالمان یهودی برای تامین دنیای خود و خوش آیند سلاطین یهود، دین را تحریف کردند. این دنیا دوستی امروز هم ادامه دارد.خداونددر آیه ۹۶سوره بقره درباره دنیاطلبی یهودمی فرماید: آنها را حریص ترین مردم حتی حریص تراز مشرکان در زندگی خواهی یافت ، که هریک از آنها آرزو دارد، هزار سال عمر به او داده شود، در حالی که این عمرطولانی او را از کیفر الهی باز نخواهد داشت و خداوند به اعمال آنها بیناست .
ب : جاه طلبی از صفات ناپسند یهود مقام پرستی و جاه طلبی است . زمامداران یهود، وقتی دیدند صفات پیامبر(ص) با صفاتی که در تورات آمده یکی است برای حفظ مقام و منصب خود، آن حقایق را تغییر دادند و وارونه در تورات نوشتند. طبری در تفسیر قسمتی از آیه ۷۸ سوره آل عمران ـ یَقُولُون َعلی اللهِ الکَذِب َ و هُم ْیَعْلَمُون ـ می گویند منظور این است که دروغ گفتن برخداوند و گواهی دادن به باطل و ملحق کردن چیزی به آن که جزو آن نیست از روی عمد بوده و یهود برای ریاست طلبی و دنیاخواهی این کار را انجام داده اند.
پ : نفاق یکی دیگر از علل کارشکنی یهود نفاق و دورویی آنان بود که در آنها ریشه دوانیده بود و باعث دوری شان از رحمت الهی بود. درباره نفاق و دورویی یهود امام حسن عسگری (ع ) در روایتی می فرمایند: وقتی پیامبر (ص) با معجزه حقانیت خود را اثبات نمود، یهود که بهانه ای نداشتند، ظاهراً ایمان آوردند، اما وقتی نزد قوم خود می رفتند، می گفتند، همانا ما اظهار ایمان نزد او می کنیم برای اینکه با این وسیله هر شری از جانب او بر خودمان را بهتربتوانیم دفع کنیم و با آگاهی از اسرارشان ، دشمنان شان را یاری دهیم. (۴۰)
ت : عیاشی عیاشی و شهوت رانی هم علت دیگر مخالفت یهود با اسلام است ، زیرا اسلام در این زمینه محدودیت ایجاد می کند. اولین برخورد فیزیکی یهود با پیامبر (ص) هم به علت همین اعمال منافی علت بود. صفت بد دیگر یهود حسادت آنها بود. آنها وقتی دیدند پیامبر (ص) از نژاد یهود نیست ، بلکه از غیر یهود است نتوانستند تحمل کنند. در آیه ۱۰۹ سوره بقره ، خداوند درباره بسیاری از اهل کتاب می گوید: آنها از روی حسادت آرزو می کردند که مسلمانان بعد از ایمان به کفر برگردند. (۴۱) بعضی از مفسران چون طبرسی می گویند: علت حسادت یهود این بود که نبوت از خاندان اسرائیل به خاندان اسماعیل تغییرکرده بود.
ث : لجاجت از صفات دیگر یهود لجاجت آنها بود، به طوری که ابن صوریرا از روی لجبازی گفت : تو پیامبر(ص) چیزی را که برای ما مفهوم باشد، نیاوردی وخداوند نشانه روشنی بر تو نازل نکرده است. طبرسی می گوید:آیه ۹۹ سوره بقره در این باره است . خداوند در این باره می فرماید: مانشانه های روشنی برای تو فرستادیم و جز فاسقان کسی به آنها کفرنمی ورزد. به علاوه ، علت دیگر کارشکنی یهود این بود که به جهان آخرت ایمان نداشتند. حتی امروزه هم در کتاب تورات که در دست یهودیان است ، اشاره ای به جهان آخرت نشده است.(۴۲) یهودیان چون فقط به جهان مادی اعتقاد دارند، برای رسیدن به آن هر کاری می کنند.
ج : کینه توزی کینه توزی به خاطر تغییر قبله ، علت دیگر کارشکنی یهود بود. پیامبراسلام (ص) ۱۳ سال در مکه و ۱۷ ماه در مدینه به طرف بیت المقدس نمازخواند، در این مدت یهودیان ، مسلمانان را سرزنش می کردند، چرا که قبله مستقلی ندارند؟ وقتی قبله مسلمانان به طرف کعبه تغییر کرد، یهودیان خشمگین شدند. خداوند در آیه ۱۴۲ سوره بقره می فرماید:«بگو مشرق و مغرب از آن خداست ، خدا هر کس را بخواهد به راه راست هدایت می کند.» نکته جالب توجه این جاست که قرآن قبل ازآن که یهود اشکال تراشی کنند، پیامبر(ص) را از موضع آنان درباره ی تغییر قبله آگاه می سازد و پیش ازتعرض یهود، پاسخ اعتراض های آن ها را می دهد. (۴۳)
چ : نژادپرستی داشتن روحیه نژادپرستی علت دیگری بود که آنها را وادار به مخالفت ودشمنی می کرد. آنها بین مردم فاصله طبقاتی ایجاد می کردند تا اشراف دارای امتیاز شوند و حتی حدود الهی در مورد آنها اجرا نشود. مثلاً در زمان پیامبر (ص) زن و مردی مرتکب زنای محصنه شدند، چون از طبقه اشراف بودند، یهودیان می خواستند، حکم سنگ باران که در تورات آمده ، برایشان اجرا نشود، حتی آنها پیامبر (ص) را برای داوری انتخاب کردند تا شاید حکم خفیف تری صادر کند، پیامبر با وجود حیله های آنها مطابق دستور الهی فرمان داد آنها سنگ باران شوند.خداوند علت این تمرد را خیال باطلی می داند و می گوید این ، تنها، آرزویی است . منظور این است که یهودیان از روی خودخواهی بهشت را هم مخصوص خود می دانند. آنها معتقدند خداوند کارهای ناشایست آنها رامی بخشاید. قرآن در پاسخ یهودیان می فرماید:«اگر شما این ادعا را دارید، پس آرزوی مرگ کنید، اگر راست می گویید.»یهود که می دانستند دروغ می گویند دیگر چنین ادعایی نکردند. (۴۴) یهودیان در ابتدا فکر نمی کردند اسلام با این سرعت پیشرفت کند، در ضمن آنها می خواستند از اسلام برای منافع خود بهره برداری کنند، برای همین ، بعد از مشاهده پیروزی های مسلمانان بخصوص پیروزی در جنگ بدر خشمگین شدند و از آن به بعد مخالفت خود را علنی کردند. (۴۵)
فصل چهارم : نتایج کارشکنی یهود

الف : پی آمدهای مثبت در مرحله اول به نظر می رسد کارشکنی یهود فقط نتیجه منفی داشته است ، اما اعمال آنها نتایج مثبتی هم داشت . پی آمدهای مثبت کارشکنی های یهود:۱ ـ درستی آیه های قرآن درباره یهود ثابت شد، و ایمان تازه مسلمانان محکم شد.۲ ـ افراد فاسد و خطرناک از اطراف مسلمانان پاک شدند. چون پیامبر (ص) براساس پیمان نامه با کارشکنان رفتار می کرد، و البته نتیجه و اثر هر عملی به خود یهودیان برگشت .به بیان دیگر، کارهایی که یهود در زمان پیامبر (ص) انجام دادند، هم اثرات دنیایی داشت و هم نتایج اخروی . برخوردی که یهودیان با پیامبر (ص) کردند در زندگی دنیایی آنها آثاری داشت . مثلاً تبعید به مناطق دیگر و آوارگی در دشت و بیابان با خواری و زبونی . خداوند هم در سوره آل عمران آیه۱۱۲ بر این خواری تاکید می کند و در باره علت آن می فرماید:«چرا که آنان به آیات خدا کفرمی ورزیدند و پیامبران را به ناحق می کشتند به خاطر آن است که گناه کردند و تجاوز نمودند.»خواری و آوارگی یهود به علت این است که وقتی دیگران به آنها مسلط می شوند با آنها هم پیمان می شوند، ولی وقتی احساس قدرت می کنند، همه عهد و پیمان ها را زیر پا می گذارند. گمراهی از راه حق هم از نتایج خلاف کاریهای آنهاست .خداوند در آیه ۹۰ سوره آل عمران دراین باره می فرماید:«کسانی که پس از ایمان کافر شوند و سپس بر کفر خودافزودند، هیچ گاه توبه آنها قبول نمی شود و آنها گمراهان واقعی هستند.» علامه طباطبایی در کتاب المیزان می گوید: این آیه درباره اهل کتاب است. بعضی دیگر گفته اند: این آیه درباره یهود نازل شده است که اول به حضرت عیسی (ع ) کفر ورزیدند و سپس کفر خود را زیاد کرده به پیامبراسلام (ص) نیز کافر شدند. (۴۶)علامه طباطبایی درباره علت گمراهی اهل کتاب از توحید می گوید: علت این گمراهی ، مبلغین دنیاطلب یهود و مسیح بودند، در ادامه می گوید:«این دو دین در حقیقت دو شعبه از آیین بت پرستی هستند.» بنابراین یهودیان نه تنها خودشان منحرف شدند، بلکه زمینه انحراف دیگران را هم فراهم کردند. امروزه هم عامل خیلی از فسادها و فحشاهاصهیونیست ها هستند. یهود به علت نافرمانی خود مستحق عذاب آخرت هستند. البته خداوند افراد صالح و پرهیزکار یهود را مجازات نمی کند. بعضی از مفسرین عقیده دارند، درسوره حمد، منظور از کسانی که مورد غضب الهی واقع شده اند، قوم یهوداست. (۴۷)
ب : پی آمدهای منفی کارشکنی های یهود، نتایج منفی دیگری هم برای مسلمانان داشت . شبهه افکنی و القای بعضی افکار باطل ، خرافات و تحریف تورات از جمله این نتایج است ، که باعث شک و تردید در مسلمانان و یهود می شد. از دیگرکارهای خلاف یهود وارد کردن اسرائیلیات در بین روایات اسلامی بود. بدعت قصه گویی از سوی آنان رایج شد، به صورت حرفه درآمد و در این چیزهایی که در شأن علم و اخلاق نبود، وارد کردند. کسانی مثل کعب الاحبار، عبدالله عمروبن عاص و ابوهریره ، خرافات و دروغ پردازی را در بین مردم انتشار دادند. (۴۸) این عمل تا حدودی موفق بود و پیامبر (ص) مدت زیادی از عمر با برکت خود را صرف این شبهات کردند.یهودیان وقتی باروندروبه رشداسلام مواجه شدند، سعی کردند نفاق در مدینه را تقویت کنند تا اتحاد مسلمانان را ازبین ببرند. آنان به قدری منافقین را تقویت می کردند، که عبدالله بن ابی سردسته منافقان از یهودیان حمایت می کرد،حتی به جهت پشتیبانی از آن ها حاضر بود احکام دین را زیر پا بگذارد و با رسول خدا (ص) درگیر شود تا یهود تضعیف نشوند.(۴۹) وقتی رسول خدا (ص) یهودیان را به علت پیمان شکنی مجازات می کرد، به کفار پناه می بردند و آنها را تایید می کردند. بت پرستان هم که یهودیان را دانا می دانستند با روحیه بالاتری با مسلمانان مبارزه می کردند.کارشکنی های یهود در عصر پیامبر مانع گسترش اسلام بود، شاید اگر این کارشکنی ها نبود، اسلام در زمان حیات پیامبر (ص) به نقاط دور دست جهان هم می رسید و بعد از رحلت پیامبر آن همه مشکلات پیش‌نمی‌آمد.‌علما‌و سران یهوداز آغاز ورود پیامبر(ص) به مدینه مخالفت مخفی خود را با وی شروع کردند، اما بعد از شکست مشرکان درجنگ بدر کارشکنی آنها بصورت آشکار آغازشد. (۵۰) مسلمانان قبل از اسلام با یهودیان پیمان و دوستی قدیمی داشتند، به همین علت اسرار محرمانه خود را به آنها می گفتند و همین باعث شکست برنامه های مسلمانان می شد. سران یهود در زمینه اخلاقی و ارزشی هم کارشکنی کردند. مثلاً افرادی مثل کعب بن اشرف و زنی به نام عصما رامأمور کردند تا برای هتک حرمت زنان مسلمان شعر بگویند، چون شعر درآن زمان ارزش و اهمیت زیادی داشت باعث ضعیف شدن روحیه مسلمانان می شد، در نتیجه پیامبر (ص) با آنها برخورد شدیدی کرد. (۵۱)
فصل پنجم : راه های برخورد پیامبر (ص)

الف : امضای پیمان نامه ها پیامبر(ص) برای برقراری آرامش و امنیت در مدینه ، پیمان نامه هایی امضاء نموده و به ادیان الهی دیگر آزادی عقیده داد. پیامبر (ص) مدینه را حرم اعلام کرد، و دستور داد مردم در امور اجتماعی همکاری کنند. البته در این پیمان نامه هاگناهکاران و ستمگران استثناء بودند. (۵۲)این پیمان نامه ها از هر جهت به نفع اسلام بود، چون مسلمانان با دشمنان خود اتمام حجت می کردند و مدتی از توطئه آنان در امان بودند.
ب : دعوت به حق پیامبر (ص) به یهودیان خیبر نامه نوشتند و آنان را دعوت کردند تا به حق برگردند، نشانه های پیامبری خود ومسلمانان را که در تورات آمده بود، تذکر دادند. بعد آنها را به چیزهایی که برایشان مقدس است ، قسم دادند و فرمودند: اگر در تورات می یابید که به محمد (ص) ایمان بیاورید، ما شما را به سوی خدا و پیامبر او دعوت می کنیم.(۵۳) پیامبر (ص) در تمام مدت بر اساس پیمان نامه ها با یهودیان رفتار می کردند. پیامبر (ص) سعی می کرد با تاکید بر نقاط مشترک ادیان بین آنها اتحاد ایجاد کند و از دو دستگی و ایجاد تشنج بین آنها جلوگیری کند. پیامبر(ص) برای دعوت به توحید واقعی ( کلمه سواء ) زحمات زیادی کشیدند. اما اهل کتاب از مسیر توحید منحرف شدند و در پیکره ی توحید، شرک و دوگانگی جوانه زد. (۵۴)
پ : مناظره اهل کتاب هم در مکه و هم در مدینه برای کارشکنی با پیامبر (ص) بحث و مناظره می کردند. آنها می خواستند محبوبیت پیامبر را کم کنند، اما چون پیامبر(ص) به منبع علم یعنی خداوند متصل بود، این بحث و مناظره بر حق بودن او را ثابت می کرد. در این بحث ها پرسش هایی مطرح می شد. از جمله چگونگی خلقت یعنی خداوند متعال . دانشمندان یهود نزد پیامبر (ص) رفته می پرسیدند این مخلوقات را خداآفریده است پس خدا را چه کسی آفریده است. (۵۵) پیامبر(ص) از هدف آنها آگاه شد و خشمگین شد، اما جبرئیل نازل شد وآیات سوره توحید را بیان کرد. سپس علمای یهود پرسیدند: کیفیت خلقت توسط خدا چگونه بوده و منظور از دست خدا چیست ؟ رسول خدا (ص)برآشفت ، جبرئیل برای دومین بار نازل شد و آیه ۶۷ سوره زمر را تلاوت کرد. خدا در این آیه می فرماید:«آنها خدا را آنگونه که شایسته است ، نشناخته اند، در حالیکه تمام زمین در روز قیامت در قبضه اوست و آسمانهای پیچیده دردست او، خداوند منزه و برتر است از شریک هایی که برای او می پندارند.» (56) علت ناراحتی پیامبر در برابر سؤالات یهود این بود که آنها عالمان یهود بودند و بر کتاب های دینی آگاهی کامل داشتند و جواب بسیاری از این سؤالها را می دانستند. این سؤالات برای خوار کردن رسول خدا(ص) و گمراهی مردم عادی بود.روزی افرادی از پنج دین : یهود، نصاری ، دهریه ، ثنویه و مشرکان عرب نزدپیامبر آمدند و گفتند: ما می گوییم عزیر فرزند خداست و می خواهیم نظر شما را بپرسیم؛اگر از ما پیروی نمودید بسیار به جاست چون ما در علم ودانش برشما برتریم و اگر با مخالفت نمودی با تو مخاصمه میکنیم. پیامبر(ص) فرمود من به خدای یگانه ایمان آوردم و اگر شما برای عزیر کرامتی قائل هستید و می گویید او فرزند خداست پس باید برای حضرت موسی که برای اولین بار تورات را آورد، کرامت بزرگتری قائل باشید، و اگر منظور شما از رابطه فرزندی ، رابطه فرزندی زمینی است به معنی زادن و زاده شدن ، پس برای خداوند، آفریننده قائل هستید و این کفراست. (۵۷) بعد از این پاسخ محکم یهود گفتند: ما را رها کن تا فکر کنیم . قضیه دیگر این بود که روزی یهود و نصاری نزد پیامبر(ص) رفته گفتند: بین ما داوری کن . پیامبر (ص) فرمود داستان خود را بگویید: یهود و نصاری هر یک در مورد دیگری گفتند: ما به خدای واحد حکیم و اولیای او ایمان داریم و دیگری (یهود یا نصاری ) بر چیزی از دین و حق نیستند. پیامبر(ص) فرمود: هر دو شما خلاف کار، فاسق و کافر هستید. آنها گفتند ما به تورات و انجیل ایمان داریم پس چگونه کافریم ؟ پیامبر فرمود: این دو کتاب برای راهنمایی شما و نجات از سرگردانی نازل شده اند، اگر به آن عمل نکنید موجب بدبختی شماست و گناهکار خواهید بود.
ت : تحدّی پاسخ دیگری که پیامبر (ص) به کارشکنی های یهود داد این بود که از تحدّی استفاده کرد، یعنی آنها را دعوت کرد اگر می توانند مانند قرآن سوره یا آیه ای بیاورند، زیرا پیامبران الهی برای اثبات پیامبری خود معجزاتی دارند، معجزه پیامبر اسلام(ص) نیز قرآن کریم است . پس پیامبر(ص) برای اثبات حقانیت خود از قرآن استفاده نمود. (۵۸) خداوند در آیات ۲۳ و ۲۴ سوره بقره می فرماید: اگر می توانید مثل قرآن سوره ای بیاورید. هم چنین در روایتی از امام حسن عسکری (ع ) آمده است ، خداوند متعال می فرماید: اگر در آنچه محمد (ص) می گوید، شک دارید سوره ای مانند قرآن از تورات ، انجیل ، زبورو صحف ابراهیم بیاورید ولی شما در سایر کتاب های خداوند سوره ای مثل سوره های قرآن نخواهید یافت. (۵۹) این عمل یعنی دعوت به مقابله به مثل تحدّی نام دارد، این تحدّی نه تنها در مکه و مدینه یعنی در زمان پیامبر (ص) بلکه امروزهم ادامه دارد و برای همه زمانهاست .
ث : موعظه روش دیگر پیامبر در برخورد با کارشکنی ها موعظه و ارشاد آنها بود. وقتی پیامبر (ص) متوجه شد که یهود به عهد خود وفادار نیست و قصد فتنه دارد، (۶۰) آنها را در بازارشان جمع کرد و فرمود: ای گروه یهود بترسید که همان عذابی که به قریش نازل آمد بر سر شما نازل شود. یهود بنی قینقاع پاسخ دادند: از این که با مردم بی خبر از فنون جنگی ، برخورد کردی مغرور نباش ، تو توان رویارویی با ما را نداری. (۶۱) در این وقت آیه ۵۸ سوره انفال نازل شد که تکلیف پیامبر را روشن کرد. خداوند در این آیه می فرماید:« به طور عادلانه به آنان اعلام کن که پیمانشان لغو شده است ، زیرا خداوند خائنان را دوست ندارد.»
ج : جنگ پیامبر(ص) وقتی کارشکنی های یهود را دید با مسلمانان به این نتیجه رسیدند که کارهای جدی باید انجام داد. پیامبر (ص) ابتدا یهود را به اسلام دعوت کردند، اما وقتی آنها پیمان شکنی کرده و فتنه و آشوب ایجاد کردند، پیامبر(ص)فرمان جهاد و مبارزه مسلحانه را صادر کرد. البته فرمان جهاد فقط مخصوص یهود نبود و هر قبیله ای را که پیمان شکنی می کرد، شامل می شد. بر اساس پیمان نامه اگر قبیله ای پیمان شکنی می کرد، باید مجازات می شد و مجازات برای مردان اعدام و برای زنان و فرزندان اسارت بود، بعضی قبایل هم مجازات کمتری می شدند و تنها از جامعه مسلمانان اخراج می شدند.سرانجامبیشترین دلیل انحراف و گمراهی یهود خود برتربینی و نژادپرستی آنان است که باعث شد چشم خود را روی حقیقت ببندند و واقعیت های مسلم را نادیده بگیرند و انکار کنند. دنیاپرستی آنان دلیل دیگری برای سقوط آنها دردره گمراهی بود. عده ای از آنها سختی های زیادی کشیدند تا پیامبرآخرالزمان را ببینند، اما اطاعت از هوای نفس تمام زحمات آنها را به باد داد. می توان از تغییر رویه ناگهانی یهود این طور نتیجه گرفت که تعدادی از آنهامنتظر پیامبر خدا نبودند، بلکه کسی را می خواستند که در دنیا طلبی وخودخواهی ، فرصت بیشتری به ایشان بدهد و ثابت کند آنها قوم برگزیده هستند.با توجه به آنچه گفته شد با وجودی که یهود پیمان نامه ها را نقض کردند، نتایج مثبتی هم به بار آمد. از این موضوع می توان فهمید باید دربرخورد با افراد یا دسته های کارشکن ابتدا از راه صلح و مدارا وارد شد.با کمی دقت می توان دریافت عملکرد یهود در برابر مسلمین و اسلام درعصر حاضر مانند عملکرد آنان در عصر رسول خداست . با این تفاوت که حوزه فعالیت آنها وسیعتر و امکانات شان عظیم تر شده است ، آنها بیش ازپیش ، از راه حق فاصله گرفته اند و مانند کسی که در مردابی در حال غرق شدن است ، دیگر ملتها را نیز می خواهند با خود غرق کنند، اما هر چقدر آنها قدرت بگیرند، پیروزی نهایی از آن حق و حقیقت است و هرگز حقیقت برای همیشه پنهان نمی ماند و عاقبت چهره واقعی آنها برای مردم جهان آشکارخواهد شد. وظیفه مسلمانان این است که به خودسازی فردی و اجتماعی بپردازند و در راه خداوند صبور و شکیبا باشند. البته تنها یهود نیست که برای اسلام خطرآفرین است بلکه هر مکتبی که توسط افراد سود جو تحریف شود، برای سعادت بشر خطرآفرین است.
پی نوشت ها :

۱٫ بقره،۲۵۶٫۲ بلاذری،فتوح البلدان،ترجمه محمد متوکل،ص۲۲٫۳ .جان دیوت پورت، عذر تقصیربه پیشگاه محمد وقرآن،ترجمه سیدغلام سعیدی،ص۵٫۴ .ابن رسته، احمدبن عمر، الاعلاق النفیسه،ترجمه حسین قرجانلوص۱۷٫۵ .همان..۶ تورات،کتاب دوم سموئیل نبی،باب۱۳-۱۸٫٫۷ جوادعلی،المفصل،ج ۶، ص۵۱۷٫۸ .عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص.۱۸٫۹ فتحی رضوان ومحمد الصبیح،محمدرسول اکرم(ص)،ترجمه واقتباس محمدعلی خلیلی،ص ۲۹۰٫۱۰٫ عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۳۲٫۱۱٫عبدالمک ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۲،ص۱۴۲٫۱۲٫ محمدبن جریرطبری،تاریخ الامم والملوک،ج۳ترجمه محمدپاینده،ص۹۹۷٫۱۳ .عبدالمک ابن هشام، ترجمه السیره النبویه،ج۳،ص۲۰۰٫۱۴٫ (آل عمران / ۱۸۱).۱۵٫ سیدمحمدحسین طباطبایی،المیزان،ج۴،ص۸۵٫۱۶٫ عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۳۰٫۱۷٫ جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص۳۰۱٫۱۸ .سیدمحمدحسین طباطبایی،المیزان،ج۴،ص۲۹۵٫۱۹ .عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۳۵٫۲۰٫ عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۳۱٫۲۱٫جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص۲۹۴٫۲۲ .جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص۲۸۴٫۲۳٫شیخ الحرعاملی،وسائل الشیعه،ج۱۸،ص۹۴٫۲۴٫ ناصرمکارم،تفسیرنمونه ،ج۳،ص۴۰۳٫۲۵ .عبدالمک ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۱،ص۵۱۶٫۲۶ .ناصرمکارم، همان ،ج۳،ص۲۷۹٫۲۷ .ناصرمکارم، همان ،ج۴،ص۱۹۳٫۲۸٫ جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص۳۰۷٫۲۹ .سیدمحمدحسین طباطبایی،المیزان،ج۹،ص۲۵۳٫۳۰ .عبدالمک ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۱،ص۲۱۲٫۳۱ .جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص۳۰۷٫۳۲ .عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۳۷٫۳۳ .ویل دورانت،قصهالحضاره،ج۲،ترجمه زکی نجیب محمود،۳۴۵٫۳۴٫ عبدالمک ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۲،ص۱۹۲٫۳۵ .سیدهاشم رسولی محلاتی،درسهایی ازتاریخ تحلیلی اسلام،ج۴،ص۱۴۷٫۳۶٫ عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۲۸٫۳۷٫ عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۲۷-۲۸٫۳۸ .همان.۳۹ .عبدالمک ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۲،ص۲۰۸٫۴۰٫ سیدهاشم بحرانی،البرهان فی تفسیرالقرآن،ج۱،ص۹۶٫۴۱٫ ناصرمکارم،همان ،ج۱،ص۳۹۹٫۴۲٫ عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،ص۳۸٫۴۳٫ جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص۲۳۰٫۴۴٫ ناصرمکارم،همان ،ج۱،ص۳۹۹٫۴۵ .ابن هشام، ترجمه السیره النبویه،ج۳،ص۵۰٫۴۶ . ناصرمکارم،همان،ج۱،ص۶۵۲٫۴۷ .فیض کاشانی،الصافی فی تفسیرالقرآن،ج۱،ص۱۲۸٫۴۸٫ محمدهادی معرفت،التفسیروالمفسرون فی ثوبه القشیب،ج۲،ص۱۲۲٫۴۹٫ ابن هشام، ترجمه السیره النبویه،ج۳،ص۷٫۵۰ .ابن هشام ترجمه السیره النبویه، ،ج۳،ص۵۰٫۵۱٫ ابن هشام، ترجمه السیره النبویه،ج۳،ص۵۸٫۵۲٫ ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۱،ص۵۰۳٫۵۳٫ ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۱،ص۵۴۵٫۵۴٫جعفرسبحانی منشورجاوید،ج۶،ص.۵۵ .ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،ج۲،ص۲۲۱٫۵۶٫ابن هشام،همان.۵۷٫ سیدمرتضی حسینی،نگرش وحی بریهودومسیحیت،ج۱،ص۷۴٫۵۸٫ناصرمکارم،همان ،ج۱،ص۳۹۹٫۵۹٫ التفسیرالمنسوب الی الامام العسگری(ع)،ص۱۵۳،حدیث۷۶٫۶۰٫ رسول جعفریان،تاریخ سیاسی اسلام سیره رسول خدا(ص)،ص۵۰۳٫۶۱٫ واقدی،المغازی،ج۱،ص۱۷۶٫ منابع و مآخذ :۱٫ بلاذری،فتوح البلدان،ترجمه محمد متوکل،چاپ اول،تهران،نشرسروش،۱۳۶۴۲٫ جان دیوت پورت،عذرتقصیربه پیشگاه محمدوقرآن،ترجمه سیدغلام سعیدی،قم،دارالتبلیغ اسلامی،بیتا۳٫ ابن رسته،احمدبن عمر،الاعلاق النفیسه،ترجمه حسین قرجانلو،چاپ اول،تهران:امیرکبیر۱۳۵۶۴٫(تورات)کتاب مقدس(عهدعتیق وجدید)؛ترجمه:انجمن کتاب مقدس،چاپ دوم،ایران[بی نا]۱۹۷۸میلادی۵٫جوادعلی،المفصل فی تاریخ العرب قبل السلام،چاپ اول، بیروت: دارالعلم للملایین ۱۹۷۰م۶٫عفیف عبدالفتاح طباره،یهودازنظرقرآن،ترجمه علی منتظمی،تهران،انتشارات بعثت،۱۳۵۳۷٫ فتحی رضوان ومحمد الصبیح،محمدرسول اکرم(ص)،ترجمه واقتباس محمدعلی خلیلی،چاپ دوم[بی جا]:انتشارات گوتنبورگ،۱۳۴۱۸٫ محمدبن جریرطبری،تاریخ الامم والملوک،۲۱جلدی،ترجمه محمدپاینده،چاپ سوم،تهران:انتشارات اساطیر،۱۳۶۲۹٫ عبدالمک ابن هشام،زندگانی پیامراسلام(ترجمه السیره النبویه)،ترجمه رسولی محلاتی،چاپ سوم،تهران،انتشارات اسلامیه۱۳۶۶٫۱۰٫ سیدمحمدحسین طباطبایی،المیزان،ترجمه:سیدمحمدباقرموسوی همدانی،۲۰جلدی،قم:دفترانتشارات اسلامی،۱۳۶۳۱۱٫جعفرسبحانی منشورجاوید،چاپ اول،قم:موسسه امام صادق(ع)۱۳۷۵۱۲٫ شیخ الحرعاملی، وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه، ۶جلدی، تحقیق: عبدالرحیم الربانی الشیرازی، چاپ پنجم، بیروت، دارالاحیاء التراث العربی۱۴۰۳قمری۱۳٫ ناصرمکارم، تفسیرنمونه ،۲۷جلدی، چاپ هفدهم، تهران: دارالکتاب الاسلامیه،۱۳۷۳۱۴٫ ویل دورانت، قصهالحضاره،۴۲جلد در۲۱مجلد، ترجمه: زکی نجیب محمود، بیروت: دارالجیلف۱۴۰۸قمری۱۵٫ سیدهاشم رسولی محلاتی، درسهایی ازتاریخ تحلیلی اسلام ۴ جلد، چاپ چهارم، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۱۱۶٫ ژرژلامبن، اسرارسازمان مخفی یهود، ترجمه: مصطفی فرهنگ، (بی جا)، نشر والعصر۱۷٫ سیدهاشم بحرانی، البرهان فی تفسیرالقرآن، ۸جلدی، چاپ اول، دمشق، دارالقلم۱۴۱۳ قمری۱۸٫ محمدهادی معرفت، التفسیروالمفسرون ۲جلدی، چاپ اول، مشهد، دانشگاه علوم اسلامی رضوی ، ۱۴۱۸ قمری۱۹٫ سیدمرتضی حسینی،نگرش وحی بریهودومسیحیت،۲جلدی،چاپ اول،انتشارات فرهنگ قرآن،۱۳۷۷٫۲۰٫ رسول جعفریان،تاریخ سیاسی اسلام سیره رسول خدا(ص)،تهران،ناشرجاویدان ،۱۳۶۰۲۱٫ واقدی،المغازی،۳جلدی،چاپ سوم،بیروت:موسسهالاعلمی للمطبوعات،۱۴۰۹قمری۲۲٫ قرآن کریم