پیامبر اسلام(ص) پس از بعثت تا سه سال مخفیانه به اسلام دعوت می‌کردند. در این مدّت تنها حضرت خدیجه(س) و حضرت علی(ع) به او ایمان آورده بودند. آیه انذار بر پیامبر(ص) نازل شد: {وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ * وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ} (شعراء/214 ـ 215): نخست خویشان نزدیکت را پند و اندرز بده (به اسلام دعوت کن) آنگاه پر و بال مرحمت برای مؤمنانی که تو را پیروی کردند بگستران. پیامبر اسلام(ص) طبق دستور خداوند بستگان خود را دعوت کردند، چهل نفر از بستگان از جمله چهار عموی خویش ابوطالب، حمزه، عباس و ابولهب حضور داشتند. حضرت گوسفندی را ذبح کردند و به همه غذا دادند. سپس فرمودند: … خداوند مرا فرمان داده است تا شما را به سوی او دعوت کنم. رسول مکرم اسلام(ص)، پس از بیان عظمت اسلام و دعوت به توحید و یکتاپرستی فرمودند: «فَأَيِّكُمْ يُوازِرُني عَلى أمْرِي هَذا عَلى أن يَكُونَ أخِي وَوَصيِّي وَخَليفَتي فِيكُمْ»: کدامیک از شما از من پشتیبانی می‌کنید تا آن شخصی که مرا یاری می‌کند برادر، وصی و خلیفه و جانشین من بین شما باشد؟ همه سکوت کردند، حضرت علی(ع) که هرگز بت‌پرستی نکرده و در کفر زندگی نکرده بود، به پا خواسته گفتند: «أَنَا يا نَبيَّ الله أكُونَ وَزيركَ عَلَيهِ» ای پیامبر خد(ص) من از تو پشتیبانی می‌کنم. سپس پیامبر(ص) دست به شانۀ امیرالمؤمنین(ع) زدند و فرمودند: «إِنَّ هَذا أَخِي وَ وَصيِّي وَ خَليفَتي فِيكُم فَاسْمَعُوا لَهُ وَ أَطيعُوهُ»: این شخص، این علی(ع) برادر، وصی، خلیفه و جانشین من در بین شماست، حرفهایش را بشنوید و از او اطاعت کنید. پیامبر اعظم(ص) همزمان با دعوت علنی اسلام، جانشین خود را هم انتخاب می‌کنند.
سرآغاز دعوت علنی اسلام با سرآغاز جانشینی رسول خد(ص) همزمان بود و خلافت بلافصل اوّلین امام شیعیان برای رسول خد(ص) از همان آغاز اسلام شروع گردید. لذا بنیانگذار تشیّع خود رسول خد(ص) و سرآغاز تشیع اوّلین روز علنی شدن دعوت به اسلام بوده است. بنابراین شیعه مولود طبیعی و هم‌زاد اسلام و همان اسلام ناب محمّدی(ص) است. این حدیث معتبر با سلسله اسناد صحیح، توسط بزرگان شیعه و اهل تسنّن نقل شده است که در اینجا به برخی منابع آن اشاره می‌کنیم: (تاریخ طبری/ج 2/ص 319/چاپ دار المعارف مصر؛ السيرة الحلبیه/حلبی شافعی/ج1/ص311؛ حاشیه مسند احمد بن حنبل/ج5/ص41/حدیث 514 و 580/چاپ بیروت؛ شرح نهج البلاغة ابن ابی الحدید/ج13/ص212 و 244 و…).
در نتیجه امام علی(ع) به عنوان اولین رهبر تشیّع (اسلام ناب) پس از رسول خد(ص) بود که به وسیلۀ پیامبر اسلام(ص) منصوب گردید و از یوم الانذار تا حجة الوداع در غدیر، بارها توسط پیامبر اسلام(ص) به عنوان امام و خلیفه مسلمین به صورت صریح و مشخص معرفی شدند.
تعداد زیادی از اصحاب پیامبر(ص) همچون سلمان، مقداد، ابوذر، عمار و… نیز در زمان خود رسول خد(ص) به عنوان شیعۀ علی(ع) شناخته می‌شدند. دلایل قانع‌کننده و مستندات این مهم در منابع معتبر اهل تسنّن نیز فراوان آمده است.منبع : شیعه شناسی ربیع الثاني 1433 سال 1390
