زندگاني امام جواد
امام جواد× در دوران امامت خود، با دو خليفه عباسي يعني مأمون (193ـ218) و معتصم (218ـ227) معاصر بوده است و هر دو نفر، آن حضرت را به اجبار از مدينه به بغداد احضار کردند و طبق شيوة سياسياي که مأمون در مورد امام رضا× به کار برده بود، آن حضرت را در پايتخت زير نظر قرار دادند.([1])
در خانواده امام رضا× و در محافل شيعه، از حضرت جواد× به عنوان مولودي پر خير و برکت ياد ميشد، چنانچه «ابو يحيي صنعاني» ميگويد: روزي در محضر امام رضا× بودم، فرزندش ابو جعفر را که خردسال بود، آوردند. امام فرمود: «اين مولودي است که براي شيعيان، با برکتتر از او زاده نشده است».([2])
شايد در بدو نظر تصور شود که مقصود از اين حديث اين است که امام جواد× از همه امامان قبلي، براي شيعيان با برکتتر بوده است، در حالي که چنين مطلبي قابل قبول نيست، بلکه بررسي موضوع و ملاحظهي شواهد و قرائن نشان ميدهد که ظاهراً مقصود از اين حديث اين است که تولد حضرت جواد× در شرايطي صورت گرفت که خير و برکت خاصي براي شيعيان به ارمغان آورد. بدين معنا که عصر امام رضا× عصر ويژهاي بوده و امام هشتم در تعيين جانشين خود و معرفي امام بعدي، با مشکلاتي روبرو بودهاند که در عصر امامان قبلي بيسابقه بوده است، زيرا از يک سو پس از شهادت امام کاظم× گروهي که به واقفيه معروف شدند بر اساس انگيزههاي مادي، امامت حضرت رضا× را انکار کردند و از سوي ديگر، امام رضا× تا حدود چهل و هفت سالگي داراي فرزند نشده بودند و چون احاديث رسيده از پيامبر| حاکي از اين بود که امامان دوازده نفرند که نه نفر آنان از نسل امام حسين× خواهند بود، فقدان فرزند براي امام رضا×، هم امامت خود آن حضرت و هم تداوم امامت را زير سؤال ميبرد و واقفيه اين موضوع را دستاويز قرار داده، امامت حضرت رضا× را انکار ميکردند.([3])
[1]. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص530.
[2]. شیخ مفید، الارشاد، ص319 ؛ سیرة پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص530.
[3]. سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص531ـ530.
هیچ نظری وجود ندارد