مبلّغ اصلى تنها رسول خداست
گفتهاند؛ اگر مقصود از «ولىّ» مبلّغ احكام باشد، اين ولايت بالذات تنها بر رسول خدا | صادق است و شامل بقيّه نمىشود. به اين شبهه توجه كنيد:
«و لو كان المراد به المبلّغ للاحكام لم يجر الاّ على الرسول بالذات.»
اين شبهه دست كم در يك منبع آمده است.([1])
نقد
الف – پيشتر بيان شد كه معناى اصلى «ولىّ» جانشينى بلافصل است.
ب – هيچ كس نگفته است كه تبليغ كردن از معانى «ولى» به شمار میرود؛ چه معنى حقيقى و چه مجازى.
ج – معناى «ولىّ» هر چه باشد، بايد شامل «اللّه و رسوله و الذين آمنوا» شود؛ زيرا هر سه را به يك سبك بيان كرده است و اگر غير از اين بود، مىبايد به گونهاى بيان كند كه اين ابهام برطرف شود.
د – امامت و ولايت در انديشه شيعه به معنی نيابت از رسول خدا | و به عنوان جانشين اوست. بنابر اين بر فرض كه بپذيريم ولايت به معناى تبليغ كردن احكام است، باز هم شامل «الذين آمنوا» مىشود، با اين تفاوت كه نسبت به رسول بالذات است و نسبت به «الذين آمنوا» بالتبع.
هیچ نظری وجود ندارد