شبهه ای درباره آیه ولایت
یکى از شبهاتى که بر استدلال شیعه به این آیه وارد کردهاند، این است که گفتهاند: امامان شیعه نیز بر این باور بودند که این آیه تنها در شأن على × نازل نشده، بلکه در حق همه مؤمنان نازل شده است. در این زمینه روایتى را به شرح زیر نقل مىکنند:
«عن عبدالملک عن ابى جعفر قال سألته عن هذه الآیه {إِنَّما وَلِـیُّـکُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا… } قلنا: مَن الذین آمنوا؟ قال: الذین آمنوا. قلنا: بلغنا انّها نزلت فى على بن ابى طالب. قال: علی من الذین آمنوا.»
«عبدالملک مىگوید: از امام باقر × پرسیدم: مقصود از «الذین آمنوا» چه کسانى هستند؟ فرمود: مؤمنان. گفتم: به ما گفتهاند که مقصود از «الذین آمنوا» على بن ابى طالب × است. فرمود: على بن ابى طالب × نیز از مؤمنان است».
این شبهه در منابع گوناگون ذکر شده است.([۱])
نقد
این روایت را از طبرى نقل کردهاند. طبرى این روایت را از دو طریق نقل مىکند، که هر دو طریق به عبدالملک ختم مىشود، ولى ثعلبى سند را روشنتر نقل مىکند؛
عن محمد بن عبدالله عن احمد بن محمد بن اسحاق البستى عن حامد بن شعیب، عن سریج بن یونس عن هشیم عن عبدالملک قال سألت ابا جعفر عن قوله.([۲])
نقد سندى
۱- با توجه به اینکه راوى عبدالملک، هشیم است، ابن معین درباره او گفته است: مخلط. ([۳])
با توجه به این نوع قضاوت درباره او از طرف رهبران تراجم و حدیث اهل سنت، روایت او اعتباری ندارد.
نقد محتوایى
الف): پیشتر مفصل بررسى کردیم که آیه نمىتواند در شأن غیر از امامعلى× نازل شده باشد و یکى از این طرق ادعاى اجماع امت بود که از شیعه و اهل سنت نقل کردیم.
([۱]) جامع البیان، ج ۴، ص ۲۸۸؛ اللباب فى علوم الکتاب، ج ۷، ص ۳۹۷؛ تفسیر خازن، ج ۲، ص ۵۶؛ تفسیر، ابن ابى حاتم، ج ۴، ص ۱۱۶؛ تفسیر توفیق الرحمن فى دروس القرآن، ج ۲، ص ۷۸؛ تفسیر، ابن کثیر، ج ۲، ص ۶۷؛ لباب التفسیر من ابن کثیر، ج ۱، ص ۳۴۲؛ تفسیر القرآن سمعانى، ج ۲، ص ۴۷؛ تفسیر بغوى، ج ۱۳، ص ۷۲؛ التفسیر الحدیث، ج ۱۱، ص ۱۳۳؛ البحرالمحیط، ج ۳، ص ۵۲۵؛ مختصر تفسیر الخازن، ج ۱، ص ۴۵۸؛ الوسیط فى تفسیر القرآن، ج ۲، ص ۲۰۱؛ مواهب الرحمن فى تفسیر القرآن، ج ۳، ص ۱۶۸؛ تیسیر العلى القدیر لاختصار تفسیر ابن کثیر، ج ۲، ص ۶۱؛ روح المعانى، ج ۶، ص ۱۶۸؛ الجامع لاحکام القرآن، ج ۶، ص ۲۲۱؛ الکشف و البیان، ج ۴، ص ۸۱.
هیچ نظری وجود ندارد