۱-دانش
معاویه وقتی می خواست حلقه علم و تدریس امام حسین(علیه السلام) را به مردی از قریش معرفی کند، به او گفت: «اگر وارد مسجد رسول خدا شدی و حلقه ای از مردم را دیدی که چنان نشسته اند که گویی بر سرشان پرنده نشسته (یعنی تمام توجه شان به سخنران است)، پس آن مجلس ابا عبدالله است».(1)
۲-عبادتابن اثیر از مصعب زیبری روایت کرد: «حسین با فضیلت و متمسک به دین بود و نماز و روزه و حج او بسیار بود».(2)
۳-سخاوتابن عساکر در تاریخ خود از ابی هشام فناد روایت می کند که او از بصره برای حسین (علیه السلام) کالا می آورد و آن حضرت، پیش از آنکه از جا برخیزد، همه را به مردم می بخشید.(۳)
۴-ادب و بزرگواریامام زین العابدین از پدرش امام حسین(علیه السلام) نقل می کرد که آن حضرت می فرمود: «اگر مردی به من دشنام دهد، در این گوش (وبه گوش راستش اشاره فرمود) و عذر بیاورد، در گوش دیگرم، عذر او را می پذیرم».(4)مردی خدمت امام حسن(علیه السلام) آمد و از ایشان کمک خواست. حضرت صد دینار به او داد. سپس حسین(علیه السلام) رفت و از آن حضرت نیز کمک خواست. امام فرمود: برادرم چقدر به تو داد؟پاسخ داد: صد دینار. امام حسین (علیه السلام) نود و نه دینار به او داد؛ زیرا نخواست با برادرش برابری کرده باشد.(۵)
۵-عدالت خواهی و ظلم ستیزیامام حسین(علیه السلام) می فرمود: «انی لا أری الموت الا السعاده و لاالحیاه مع الظالمین الا برماً؛ همانا من مرگ را جز سعادت، و زندگی با ظالمان را جز خفت نمی دانم».
۶-زهدابن شهر آشوب در مورد زهد آن حضرت آورده است: به او گفته شد: «چقدر ترس تو از خداوند بزرگ است؟» فرمود: «در امان نیست کسی در روز قیامت مگر آن کسی که در دنیا از خدا بترسه».(6)
شجاعتعماد می گوید: «شجاعت حسین صفتی بود که ظهور آن از او غریب نبود؛ زیرا ظهور شجاعت از او مثل ظهور طلا از معدن طلاست».(7)8-صبرامام حسین(علیه السلام) در مقام صبر، امتحانی داد که دوست و دشمن در شگفت ماندند. در زیارت ناحیه مقدسه آمده است: «ولقد عجبت من صبرک ملائکه السماء؛ فرشتگان از صبر و شکیبایی تو به شگفت آمدند.»
پی نوشت :
۱-سمو المعنی، ص ۹۸، به نقل از: تاریخ ابن عساکر، ج۴، ص ۳۲۲٫۲-اسدالغابه، ج۲،ص ۲۰٫۳-سمو المعنی، صص۱۵۰ و ۱۵۱٫۴-نظم در السمطین، ص ۲۰۹٫۵-سمو المعنی، ص۱۵۲٫۶-مناقب،ج۴،ص ۶۹٫۷-ابوالشهداء، ص ۷۱٫منبع:اشارات، شماره
هیچ نظری وجود ندارد