عمار بن أبی سلامه دالانی

عمار پسر «ابی‌سلامه بن عبدالله بن عمران راس بن دالان»(۱) است. فرزندان دالان همگی از تیره «همدان» بوده‌اند(۲). سماوی از «کلبی» و «ابن‌حجر» نقل کرده که ابوسلامه و عمار هر دو از صحابه بوده‌اند و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را رؤیت کرده بودند(۳).

«ابوجعفر طبری» گزارش کرده: عمار بن ابی‌سلامه از اصحاب امام علی علیه‌السلام و مجاهدین در برابر امام در جنگ‌های سه‌گانه (صفین، جمل و نهروان) بوده است.

گفت‌و‌گوی او با امام، هنگامی که امام علیه‌السلام از ذی‌قار به سوی بصره حرکت می‌فرمود، چنین است: «یا امیرالمؤمنین، اذا قدمت علیهم فماذا تصنع؟ فقال: ادعوهم الی الله و طاعته. فان ابوا قاتلتهم، فقال ابوسلامه: اذن لن یغلبوا داعی الله؛ ای امیرمؤمنان، وقتی که (به اهل بصره) فرود آمدید چه می‌کنید؟ آن حضرت فرمود: آنها را به سوی خداوند و اطاعت او دعوت می‌کنم. پس اگر سرپیچیدند با آنها می‌جنگیم. ابوسلامه گفت: در این هنگام است که آنها به دعوت‌کننده به سوی خداوند غلبه نخواهند کرد»(۴).

«ابن‌حجر» گفته است، که عمار در کربلا در خدمت امام حسین علیه‌السلام بود و همراه با آن حضرت با دشمن جنگید تا به شهادت رسید(۵)، صاحب مناقب شهادت او را در حمله نخستین دانسته است. او همراه عده‌ای از یاران به شهادت رسید(۶).