غلات منتسب به تشيع (فرقههاى ساختگى)
در تاريخ اسلام و كتب مربوط به فرقهشناسى و ملل و نحل، در مورد غاليان سخنان بسيارى گفته شده و فرقههاى مختلف و بانيان آنان نيز مورد بحث و نقد و نظر قرار گرفته است. در اين مقال كوتاه، با توجّه به اهتمام در اجمال و اختصار، معروفترين فِرَق از «غاليان»[1] نسبت داده شده به تشيع، فلسفه وجودی، افکار و عقاید آنها را به صورت بسيار فشرده مورد بررسى قرار مىدهيم.
فرقه سبئيه (افسانه عبداللّه بن سبأ)
حاكمان غاصب، با كمك افراد زيرك و سيّاس با طراحى و برنامهريزىهاى دقيق و حساب شده، افسانه و اسطورهاى را سازماندهى و به گونهاى بسيار زيركانه و غير محسوس مستمسك اتهام غلوّ به تشيع قرار دادند.
شبههجويان قدرتپرست به خوبى مىدانستند که «مردم همواره با يك كشمش گرم و با يك غوره سرد مىشوند»، به پردازش، توصيف و معرفى شخصيتى پرداختند كه هرگز مصداق خارجى نداشته است.
طراح[2] اين شخصيت موهوم و خيالى كه خود متهم به كفر بود و در جعل احاديث، افسانهسرايى و پردازش ذهنيات واهى، در جعل مستندات تاريخى از تبحر خاصی برخوردار بود، اين نطفه نامشروع را تنها درمان درد غاصبان و تنها راه گريز آنان از تناقض آشكار، مشكلات عديده و چاره برخى دشواريها مىدانست. سيف بن عمر كه در عقبه و پشتوانه خود از دهها «عمر عاص» و حيلهگران مكار و منحرف برخوردار بود، به گونهاى معجزهآسا، تمامى مشاكل و مصائب حل نشده را به عهده اين شخصيت افسانهاى گذاشت.
اهداف عمده طراحان افسانه موهوم «عبداللّه بن سبأ» توسط باطلگرايان حقنما و شبههسازان فتنهجو، تغيير و فريب صحابه در اعتقاد به اصل اصيل امامت و ولايت در اسلام، توجيه تناقض احاديث واقعى پيامبر و احاديث ساختگى غاصبان در مورد خلافت بلافصل على ×، كمرنگ و بىاثر نمودن توجّه مردم به خصوصيات و ويژگىهاى منحصر به فرد اهلبيت پيامبر^، توجيه اختلافات اصحاب در جريان قتل عثمان، سرپوش نهادن بر انحراف بانيان جنگ جمل، مشروعيت بخشيدن بر شيعهكشى حاكمان بنىاميّه، بدست آوردن بهانه براى مبارزه با اهلبيت پيامبر و پيروان اسلام واقعى و ناب محمّدى، تغيير جهت تاريخ صحيح اسلام به گونه دل خواه، خرافى و ناحق نشان دادن عقايد شيعيان به قصد منزوى نمودن و دور كردن مردم از اطراف آنان، جلب توجّه و اشتغال فكر مسلمانان به مسائل حاشيه اى و جانبى به منظور كاستن حساسيت آنان نسبت به انحراف در خلافت رسولاللّه، فرصتطلبى و زمينهسازى جهت منقبت تراشى براى بىمنقبتان غاصب، مستمسك و بهانه قرار دادن وى براى سركوبى نهضتهاى شيعيان، ترور شخصيت عاشقان على × همچون عمار ياسر، به منظور سلطه مطلق بر حيات فردى و اجتماعى مسلمانان بوده است.
اينان با دامن زدن به موضوع غلوّ، فريبكارانه سعى در دور نگه داشتن مردم از اهلبيت^ و ادامه غصب خلافت و جانشينى پيامبر اسلام داشتند. در واقع اوصاف مشمئز كننده، فساد و افساد و خطاى فكرى خود را جايگزين اولياء الهى، صلاح و اصلاح و ديدگاه متعالى اهلبيت^ نمودند و به محض تولد ذهنى و موهوم عبداللّه بن سبأ، ابتدا نام او را بر سر زبانها انداخته و او را در تاريخ وارد نمودند. سپس عقايد ساختگى چند منظورهاى را به او نسبت دادند، آنگاه خيالات فكرى اقتدارگرايانه، التقاطى، خودخواهانه و آلوده به شرك خفى همچون شخصيتپرستى، مقامپرستى، مالپرستى، قدرتپرستى و… را عملى نمودند. از طرفى سعى داشتند با نسبت دادن عقايد خرافى، بدعتوار، غلوآميز، شركآلود و ناپسند به اين شخصيت ساختگى و منسوب كردن و طرفدار نشان دادن او به خاندان و اهلبيت پيامبر | ، آنان را از صحنه سياسى و اجتماعى جهان اسلام خارج نمايند.
از طرف ديگر رهايى از مشكلات لاعلاجى همچون اختلاف اصحاب در موضوع قتل عثمان، اختلاف اصحاب در مورد جنگ جمل، مشكلات متعدد ايده عدالت همه صحابه، زمينه سازى و مقدمه چينى برای خامى و خامباورى و خامانديشى مردم در مورد لعن و نفرين برترين شخصيت جهان اسلام يعنى حضرت على × در اماكن و منابر دستگاه بنىاميّه و از همه مهمتر به غفلت كشاندن عقول و وجدانهاى مسلمين براى سكوت در مقابل منزوى نمودن اهلبيت^ و به حاشيه راندن اسلام اصيل و بىانحراف، از مهم ترین دلائل و اهداف طرح موضوعاتى همچون غلو و ساختن افسانه «عبداللّه بن سبأ» بوده است.
بايد اذعان نمود كه شخصيت فرضى و ناپيداى «عبداللّه بن سبأ» براى حراميان و غاصبان حريم حرم رسالت و ولايت، معجزات و كرامات متعدد و متكثرى در هويتبخشى به هويت عاريتى و سطحى و اخفاى عقايد باطل آنان داشته است.
[1]. اكثر غلات نسبت داده شده به مكتب پيروان اهلبيت عليهمالسلام، وجود خارجى نداشته و برخى نيز تنها داراى يك نفر يا افراد بسيار محدودى از پيروان بوده است، بعض از آنها نيز از همان ابتدا در نطفه خفه شده است و آنچه وجود داشته نيز توسط پيشوايان و عالمان بزرگ تشيع طرد و تكفير شدهاند امّا متأسفانه اين گونه اتهامات توسط معاندان بزرگنمايى شده است.
[2]. سيف بن عمر.
هیچ نظری وجود ندارد