غلات منتسب به تشیع (فرقههاى ساختگى)
در تاریخ اسلام و کتب مربوط به فرقهشناسى و ملل و نحل، در مورد غالیان سخنان بسیارى گفته شده و فرقههاى مختلف و بانیان آنان نیز مورد بحث و نقد و نظر قرار گرفته است. در این مقال کوتاه، با توجّه به اهتمام در اجمال و اختصار، معروفترین فِرَق از «غالیان»[۱] نسبت داده شده به تشیع، فلسفه وجودی، افکار و عقاید آنها را به صورت بسیار فشرده مورد بررسى قرار مىدهیم.
فرقه سبئیه (افسانه عبداللّه بن سبأ)
حاکمان غاصب، با کمک افراد زیرک و سیّاس با طراحى و برنامهریزىهاى دقیق و حساب شده، افسانه و اسطورهاى را سازماندهى و به گونهاى بسیار زیرکانه و غیر محسوس مستمسک اتهام غلوّ به تشیع قرار دادند.
شبههجویان قدرتپرست به خوبى مىدانستند که «مردم همواره با یک کشمش گرم و با یک غوره سرد مىشوند»، به پردازش، توصیف و معرفى شخصیتى پرداختند که هرگز مصداق خارجى نداشته است.
طراح[۲] این شخصیت موهوم و خیالى که خود متهم به کفر بود و در جعل احادیث، افسانهسرایى و پردازش ذهنیات واهى، در جعل مستندات تاریخى از تبحر خاصی برخوردار بود، این نطفه نامشروع را تنها درمان درد غاصبان و تنها راه گریز آنان از تناقض آشکار، مشکلات عدیده و چاره برخى دشواریها مىدانست. سیف بن عمر که در عقبه و پشتوانه خود از دهها «عمر عاص» و حیلهگران مکار و منحرف برخوردار بود، به گونهاى معجزهآسا، تمامى مشاکل و مصائب حل نشده را به عهده این شخصیت افسانهاى گذاشت.
اهداف عمده طراحان افسانه موهوم «عبداللّه بن سبأ» توسط باطلگرایان حقنما و شبههسازان فتنهجو، تغییر و فریب صحابه در اعتقاد به اصل اصیل امامت و ولایت در اسلام، توجیه تناقض احادیث واقعى پیامبر و احادیث ساختگى غاصبان در مورد خلافت بلافصل على ×، کمرنگ و بىاثر نمودن توجّه مردم به خصوصیات و ویژگىهاى منحصر به فرد اهلبیت پیامبر^، توجیه اختلافات اصحاب در جریان قتل عثمان، سرپوش نهادن بر انحراف بانیان جنگ جمل، مشروعیت بخشیدن بر شیعهکشى حاکمان بنىامیّه، بدست آوردن بهانه براى مبارزه با اهلبیت پیامبر و پیروان اسلام واقعى و ناب محمّدى، تغییر جهت تاریخ صحیح اسلام به گونه دل خواه، خرافى و ناحق نشان دادن عقاید شیعیان به قصد منزوى نمودن و دور کردن مردم از اطراف آنان، جلب توجّه و اشتغال فکر مسلمانان به مسائل حاشیه اى و جانبى به منظور کاستن حساسیت آنان نسبت به انحراف در خلافت رسولاللّه، فرصتطلبى و زمینهسازى جهت منقبت تراشى براى بىمنقبتان غاصب، مستمسک و بهانه قرار دادن وى براى سرکوبى نهضتهاى شیعیان، ترور شخصیت عاشقان على × همچون عمار یاسر، به منظور سلطه مطلق بر حیات فردى و اجتماعى مسلمانان بوده است.
اینان با دامن زدن به موضوع غلوّ، فریبکارانه سعى در دور نگه داشتن مردم از اهلبیت^ و ادامه غصب خلافت و جانشینى پیامبر اسلام داشتند. در واقع اوصاف مشمئز کننده، فساد و افساد و خطاى فکرى خود را جایگزین اولیاء الهى، صلاح و اصلاح و دیدگاه متعالى اهلبیت^ نمودند و به محض تولد ذهنى و موهوم عبداللّه بن سبأ، ابتدا نام او را بر سر زبانها انداخته و او را در تاریخ وارد نمودند. سپس عقاید ساختگى چند منظورهاى را به او نسبت دادند، آنگاه خیالات فکرى اقتدارگرایانه، التقاطى، خودخواهانه و آلوده به شرک خفى همچون شخصیتپرستى، مقامپرستى، مالپرستى، قدرتپرستى و… را عملى نمودند. از طرفى سعى داشتند با نسبت دادن عقاید خرافى، بدعتوار، غلوآمیز، شرکآلود و ناپسند به این شخصیت ساختگى و منسوب کردن و طرفدار نشان دادن او به خاندان و اهلبیت پیامبر | ، آنان را از صحنه سیاسى و اجتماعى جهان اسلام خارج نمایند.
از طرف دیگر رهایى از مشکلات لاعلاجى همچون اختلاف اصحاب در موضوع قتل عثمان، اختلاف اصحاب در مورد جنگ جمل، مشکلات متعدد ایده عدالت همه صحابه، زمینه سازى و مقدمه چینى برای خامى و خامباورى و خاماندیشى مردم در مورد لعن و نفرین برترین شخصیت جهان اسلام یعنى حضرت على × در اماکن و منابر دستگاه بنىامیّه و از همه مهمتر به غفلت کشاندن عقول و وجدانهاى مسلمین براى سکوت در مقابل منزوى نمودن اهلبیت^ و به حاشیه راندن اسلام اصیل و بىانحراف، از مهم ترین دلائل و اهداف طرح موضوعاتى همچون غلو و ساختن افسانه «عبداللّه بن سبأ» بوده است.
باید اذعان نمود که شخصیت فرضى و ناپیداى «عبداللّه بن سبأ» براى حرامیان و غاصبان حریم حرم رسالت و ولایت، معجزات و کرامات متعدد و متکثرى در هویتبخشى به هویت عاریتى و سطحى و اخفاى عقاید باطل آنان داشته است.
[۱]. اکثر غلات نسبت داده شده به مکتب پیروان اهلبیت علیهمالسلام، وجود خارجى نداشته و برخى نیز تنها داراى یک نفر یا افراد بسیار محدودى از پیروان بوده است، بعض از آنها نیز از همان ابتدا در نطفه خفه شده است و آنچه وجود داشته نیز توسط پیشوایان و عالمان بزرگ تشیع طرد و تکفیر شدهاند امّا متأسفانه این گونه اتهامات توسط معاندان بزرگنمایى شده است.
[۲]. سیف بن عمر.
هیچ نظری وجود ندارد