گاهی شكوه بانوی بزرگ جهان، چنان دل و جان را میآكند كه توان هر سخن را از انسان میگیرد.جایگاه رفیع فاطمه اطهر (سلام الله علیها)، خیرهكننده دیدگان هر بیناست باید چشم بصیرت داشت، تا گوشهای از سراپرده جلال فاطمی را دید.
1ـ حضرت زهرا(سلام الله علیها)، در چهره، گفتار و رفتار، شباهت بسیار به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) داشت و هیبت و هیئت او، یادآور پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) بود.
2ـ آن حضرت، شیفته نیایش به درگاه الهی بود. آن قدر در پیشگاه خدا به عبادت میایستاد كه قدمهایش ورم میكرد. در نمازهایش از خوف خدا میگریست.
3ـ برای هر یك از روزهای هفته، دعای ویژهای داشت. برای تعقیبات نماز هم ادعیه خاص داشت.
4ـ روزی خسته از كارهای طاقت سوز خانه، با دستهای تاولزده به محضر پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) رفت تا برای كمك در انجام كارهای خانه، كنیزی برای خود بگیرد. رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) بهتر از كنیز و خدمتكار را به او عطا كرد؛ یعنی «تسبیحات حضرت زهراء». این ذكرهای شریف را حضرت جبرائیل، از سوی خدا تعلیم حضرتش نموده بود.
آری … الهام و نیرو گرفتن از یاد خدا، برای غلبه بر دشواریهای زندگی! حضرت زهرا(سلام الله علیها)، ساده زندگی و سختیهای دنیا را تحمل میكرد، تا به شیرینیهای آخرت برسد.
5ـ تسبیح حضرت زهرا(سلام الله علیها)، نخی بود كه به تعداد ذكرها و تكبیرها، «گره» داشت و با آن تسبیح میگفت. پس از شهادت حمزه(علیه السّلام) در جنگ احد، از خاك تربت او تسبیح ساخت و با آن ذكر میگفت. از آن پس مردم نیز چنان كردند. این نوعی احیای فرهنگ شهادت و الهام گیری از روح شهیدان راه خداست.
6ـ حضرت زهرا(سلام الله علیها) هم در سخن، معلم حجاب بود، هم در رفتار، اسوه عفاف. داستان آن مرد نابینا كه به محضر پیامبر آمده بود و حضرت فاطمه به پشت پرده رفت، شاهد این سخن است.
7ـ گاهی شبهای جمعه تا صبح، به نماز و دعا میپرداخت و برای دیگران دعا میكرد، اما برای خود چیزی از خدا نمیخواست. وقتی فرزندان خردسالش راز این كار را میپرسیدند، میفرمود: فرزندانم! اول همسایگان، آنگاه خانه!
8ـ فاطمه زهرا(سلام الله علیها) محبوب دل رسول خدا بود و پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلّم) به او علاقه خاصی داشت، چرا كه اهل زهد و عبادت بود، از این جهت، نزد پیامبر اكرم، یادآور حضرت خدیجه(سلام الله علیها) بود.
9ـ «ادب»، سیره رایج بین این دختر و پدر بزرگوارش بود. هرگاه رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) نزد فاطمه میرفت، وی برمیخاست، پدر را میبوسید و احترام كرده، او را در جای خویش مینشاند.
10ـ كمال ایمان و خلوص در بندگی و قرب او در پیشگاه معبود، در حدّی بود كه خشم و رضای او، خشم و رضای پروردگار محسوب میشد. پیامبر اكرم(صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود: هر كه او را بیازارد، مرا آزرده و هر كه مرا بیازارد ، خدا را آزرده است.
11ـ وی از توان مالی خویش در راه محرومان نیازمند، بهره میگرفت. یك بار، پارچهای را كه داشت، به رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) داد. آن حضرت نیز آن را تكهتكه برید و به تعدادی از اسیرانِ بیلباس رومی میداد كه خود را بپوشانند.
12ـ حضرت زهرا(سلام الله علیها)، ساده زندگی میكرد. از تجمل در زندگی پرهیز داشت. وسایل زندگی او ساده و مهریهاش اندك بود.
13ـ پیامبر خدا، در شب عروسی حضرت زهرا گوسفندی ذبح كرد و به تعداد زیادی از مسلمانان مهمانی داد. جمعیت مهمان و افرادی كه برایشان غذا فرستاده شد، فراوان بود، ولی با دعای حضرت رسول، غذای اندك بركت یافت و همه سیر شدند.
14- حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در صحنههای اجتماعی دفاع از دین و پیشوا، حاضر بود. از جمله در جنگ احد شركت داشت و به امدادگری و مداوای زخمهای رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم) مشغول بود.
15ـ آزاد ساختن بردگان در نظر او كاری ارزشمند بود. گردنبندی را كه علی(علیه السّلام) برای او خریده بود، فروخت و با پول آن بردهای خرید و آزاد كرد.
16- آیین خانهداری و همسرداری را به خوبی مراعات میكرد. گاهی در خانه غذایی نبود و كودكان گرسنه بودند، اما فاطمه(سلام الله علیها) چیزی به حضرت علی(علیه السّلام) نمیگفت و چیزی از او درخواست نمیكرد. بیم داشت كه همسرش نتواند خواسته او را برآورده و تأمین كند و شرمنده شود!
17ـ خانواده فاطمه(سلام الله علیها)، خانواده كمك به بیچارگان و ایثارگری نسبت به نیازمندان بود. علی(علیه السّلام) و زهرا(سلام الله علیها) سه روز روزه نذری گرفتند و هر سه روز، افطار خود را به یتیم، مسكین و اسیر دادند. خدای متعال در ستایش و تقدیر از این ایثار خالصانه كه جز به خاطر خدا انگیزه دیگری نداشت، سوره «هل اتی» را نازل فرمود كه اشاره به این داستان دارد.
18ـ كارها میان علی(علیه السّلام) و فاطمه(سلام الله علیها) تقسیم شده بود. آوردن آب و تهیه هیزم و كارهای خارج از خانه بر عهده علی (علیه السّلام) بود و درست كردن آرد و خمیر و نان پختن و كارهای داخل خانه با فاطمه(سلام الله علیها) بود.
19ـ همدم رنجها و غصههای شوهر بود و او را پناه محسوب میشد. علی(علیه السّلام) میفرمود: وقتی به خانه میآمدم و به زهرا نگاه میكردم، تمام غم و اندوهم برطرف میشد. هرگز كاری نكردم كه فاطمه از من خشمناك و ناراحت شود. فاطمه نیز، هرگز مرا خشمناك نساخت.
20ـ زهرای اطهر(سلام الله علیها)، احیاگر یاد شهیدان بود. روزهای دوشنبه و پنجشنبه به احد میرفت و مزار شهدای احد و حضرت حمزه را زیارت میكرد .
21ـ از تواضع او یكی هم رفتار شایسته با خدمتكار خانهاش «فضّه» است. در سالهای آخر كه پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله و سلّم)، فضّه را برای خدمت به خانه او فرستاد، فاطمه(سلام الله علیها) كارهای خانه را میان خودش و فضّه خادمه تقسیم میكرد.
22ـ در مسائل اجتماعی و سیاسی جامعه اسلامی، بیاعتنا نبود و جبهه حق را یاری میكرد.
23ـ زهرا(سلام الله علیها) تا زنده بود، علی(علیه السّلام) حامی نیرومندی داشت. اما پس از شهادت فاطمه، حضرت علی تنها و بیپناه ماند.
24ـ حضرت زهرا(سلام الله علیها) پس از وفات پیامبر خدا، دیگر خندان و شادمان دیده نشد، تا آنكه چشم از جهان فرو بست.
25ـ پیش از وفات، به «اسماء» وصیتی كرد كه پس از مرگ، بدن مرا داخل تابوتی بگذارند، تا حجم بدن دیده نشود. این شیوه تا آن زمان مرسوم نبود. این وصیت، درسی از عفاف و حیا بود كه بانوان باید در برابر دیدگان نامحرمان، آن را مورد توجه خود قرار دهند.
26ـ آگاهی، درایت و آینده نگری او تا آنجا بود كه برای افشای ستم غاصبان، وصیت فرمود كه پیكرش را شبانه غسل دهند و به خاك سپارند، تا ظالمانی كه او را آزرده بودند، در مراسم دفن او حضور نیابند و از این حضور، بهرهبرداری سیاسی برای تطهیر خود و توجیه كارهایشان نكنند.
اینها و نمونههای دیگری از سیره رفتاری آن بانوی بیهمتا، جلوههای «الگو» بودن او برای همه فضیلتخواهان و حقجویان است كه در پی «اسوه» و سرمشقِ «چگونه زیستن»اند.
امید است كه این گونه خصلتها و رفتارها، همچون تابلویی، پیوسته در برابر دیدگانمان باشد و اگر همواره آن حضرت را سرمشق و اسوه میدانیم و معرفی میكنیم، «جهات الگویی» او را نیز در قالب سیره عملی و رفتاری حضرتش بشناسیم و بشناسیم.این گونه، بهتر میتوان مشی و مرام فاطمی را در بستر زندگی و اخلاق عینی اجرا كرد.
هیچ نظری وجود ندارد