لِلمُؤمِنِ ثَلاثُ ساعاتٍ: فَساعَةٌ يُناجي فيها رَبَّهُ، وساعَةٌ يَرُمُّ مَعاشَهُ، وساعَةٌ يُخَلّي بَينَ نَفسِهِ وبَينَ لَذَّتِها فيمايَحِلُّ ويَجمُلُ
[سزاوار است] مؤمن سه زمان داشته باشد: زمانى كه در آن با پروردگارش راز و نياز كند؛ و زمانى كه هزينه هاى زندگى را تأمين كند؛ و زمانى را به خوشى هاى حلال و زيبا اختصاص دهد.
امام على عليه السلام – نهج البلاغة: الحكمة ۳۹۰
